تفاوت میان نسخه‌های «عمامه های خاکی»

به گزارش خبرگزاری فارس از تبریز، در تنگنای دالان های مدرنیته  زندگی که مملو از پس کوچه های دل مشغولی های کذایی است و فرصتی برای سر خاراندن نیست، گاهی پنجره هایی را می بینی که به جای باز شدن به  خیابان های تکرار و دلمردگی و هذیان و هیجان و ولع و زیادی خواهی؛ این پنجره ها به سمت باغچه های کوچک لبخند و آرامش باز می شود. با همین پنجره هاست که می فهمی چرا در خانه های کاه گلی پدربزرگ ها، چای مادربزرگ، دبش ترین و لب گزترین چای دنیا بود و «یاخمای»( 2 ) آنها، لذیذترین غذایی بود که در یک دست می گرفتیم و با دست دیگر، اسب چوبی را در کوچه های خاکی هِی می کردیم و از یاخما می خوردیم.

دوباره، گرد و خاک عمامه های خاکی با نسیم دست جهادگران بی ادعا و مدافعان خاموش گرفته می شود و عمامه های عشق و اراده، بر شانه های همچون کوه استوار آنها آرام می گیرد تا در دل شب های خاموش، محلول های ضدعفونی را در کوچه پس کوچه های این شهر دَرَندَشت، بر زیر پای عابران و گونه های دیوارها و درب ها بپاشند تا چونان خورشیدی تابناک بر سیاهی پیشامدها بتابند و همچنان بر قله های افتخار بایستند و ما به آن اقتدار، مفتخر باشیم.

== منابع ==

نویسنده:ابراهیم قبله آرباطان

[[رده:اموات کرونایی]]

[[رده:تغسیل اموات کرونایی]]

[[رده:طلبه]]

[[رده:اهالی تبریز]]

[[رده:واجبات شرعی]]