Root: صفحه‌ای تازه حاوی «دمدمای غروب یک مرد کُرد با زن و بچه اش مانده بودند وسط یه کوره راه. من و علی هم با تویوتا داشتیم از منطقه برمی گشتیم به شهر. چشمش که به قیافه ی لرزان زن و بچه ی کُرد افتاد، زد رو ترمز و رفت طرف اونا. پرسید: «کجا می رین؟» '''مرد کُرد گفت: «کرمانشاه»''' -...» ایجاد کرد

2022-03-15T18:52:11Z

صفحه‌ای تازه حاوی «دمدمای غروب یک مرد کُرد با زن و بچه اش مانده بودند وسط یه کوره راه. من و علی هم با تویوتا داشتیم از منطقه برمی گشتیم به شهر. چشمش که به قیافه ی لرزان زن و بچه ی کُرد افتاد، زد رو ترمز و رفت طرف اونا. پرسید: «کجا می رین؟» '''مرد کُرد گفت: «کرمانشاه»''' -...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

دمدمای غروب یک مرد کُرد با زن و بچه اش مانده بودند وسط یه کوره راه. من و علی هم با تویوتا داشتیم از منطقه برمی گشتیم به شهر.
چشمش که به قیافه ی لرزان زن و بچه ی کُرد افتاد، زد رو ترمز و رفت طرف اونا.
پرسید: «کجا می رین؟»
'''مرد کُرد گفت: «کرمانشاه»'''
- رانندگی بلدی؟
- کُرد متعجب گفت: «بله بلدم!»
علی دمِ گوشم گفت: «سعید بریم عقب.»
مرد کُرد با زن و بچه اش نشستند جلو و ما هم عقب تویوتا، توی سرمای زمستان!
باد و سرما می پیچید توی عقب تویوتا؛ هر دوتامون مچاله شده بودیم.
لجم گرفت و '''گفتم: «آخه این آدم رو می شناسی که این جوری بهش اعتماد کردی؟»'''
اون هم مثل من می لرزید، اما توی تاریکی خنده اش را پنهان نکرد و گفت:
«آره می شناسمش، اینا دو – سه تا از اون کوخ نشینانی هستند که امام فرمود به تمام کاخ نشین ها شرف دارن. تمام سختی های ما توی جبهه به خاطر اینست
[[رده:اهالی کرمانشاه]]
[[رده:عناصر]]
[[رده:وقایع]]

خاطره ی آره می شناسمش!(شهید علی چیت سازیان) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها