تنورستان ملارد - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

ابوالفضل بکرای در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۱۳

2020-12-31T07:13:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۳
سطر ۱:		سطر ۱:
	مهین خمیس‌آبادی در سال ۱۳۲۸ در کنگاور متولد شد. ۱۳ سالگی ازدواج کرد و چهار سال بعد با همسر و فرزندم به ملارد رفت. هنوز خبری از انقلاب نبود که با همسایه ها جلسه قرآن هفتگی راه انداخت.<br>		مهین خمیس‌آبادی در سال ۱۳۲۸ در کنگاور متولد شد. ۱۳ سالگی ازدواج کرد و چهار سال بعد با همسر و فرزندم به ملارد رفت. هنوز خبری از انقلاب نبود که با همسایه ها جلسه قرآن هفتگی راه انداخت.<br>
	= اولین ~~راهپیمایی~~ ملارد =		= اولین تظاهرات ملارد =
	سید محمد نامی را یک بار در هفته به جلسه قران دعوت ‌کرد. او علاوه بر قرآن، سربسته برایمان مسائل سیاسی را مطرح می‌کرد. اما ساواکی‌ها یک روز او را گرفتند و بردند. مدتی زندان بود و خیلی شکنجه شد. اما وقتی آزاد شد مردم ملارد از او استقبال کردند و او را روی دوش‌شان گرفتند. همین استقبال شد اولین راهپیمایی در ملارد.		سید محمد نامی را یک بار در هفته به جلسه قران دعوت ‌کرد. او علاوه بر قرآن، سربسته برایمان مسائل سیاسی را مطرح می‌کرد. اما ساواکی‌ها یک روز او را گرفتند و بردند. مدتی زندان بود و خیلی شکنجه شد. اما وقتی آزاد شد مردم ملارد از او استقبال کردند و او را روی دوش‌شان گرفتند. همین استقبال شد اولین راهپیمایی در ملارد.

سطر ۳۱:		سطر ۳۱:
	[[رده:زنان انقلابی]]		[[رده:زنان انقلابی]]
	[[رده:اهالی کنگاور]]		[[رده:اهالی کنگاور]]
	~~[[رده:راهپیمایی]]~~
	[[رده:البرز]]		[[رده:البرز]]
	[[رده:کرمانشاه]]		[[رده:کرمانشاه]]

ابوالفضل بکرای در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۱۲

2020-12-31T07:12:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۴۲
سطر ۳۵:		سطر ۳۵:
	[[رده:کرمانشاه]]		[[رده:کرمانشاه]]
	[[رده:انقلاب اسلامی]]		[[رده:انقلاب اسلامی]]
			[[رده:عناصر]]
			[[رده:وقایع]]

ابوالفضل بکرای در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۵۹

2020-12-21T07:59:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۹
سطر ۳۴:		سطر ۳۴:
	[[رده:البرز]]		[[رده:البرز]]
	[[رده:کرمانشاه]]		[[رده:کرمانشاه]]
			[[رده:انقلاب اسلامی]]

ابوالفضل بکرای: /* منابع */

2020-12-15T07:48:39Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۸
سطر ۲۵:		سطر ۲۵:

	{{ترتیب‌پیش‌فرض:تنورستان ملارد}}		{{ترتیب‌پیش‌فرض:تنورستان ملارد}}
	[[رده:اهالی ~~ملارد~~]]		[[رده:اهالی کنگاور]]
	[[رده:ملارد]]		[[رده:ملارد]]
	[[رده:پشتیبانی جبهه]]		[[رده:پشتیبانی جبهه]]
سطر ۳۲:		سطر ۳۲:
	[[رده:اهالی کنگاور]]		[[رده:اهالی کنگاور]]
	[[رده:راهپیمایی]]		[[رده:راهپیمایی]]
			[[رده:البرز]]
			[[رده:کرمانشاه]]

امین سردارآبادی در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۷:۵۴

2020-11-25T07:54:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۴
سطر ۲۷:		سطر ۲۷:
	[[رده:اهالی ملارد]]		[[رده:اهالی ملارد]]
	[[رده:ملارد]]		[[رده:ملارد]]
	[[رده:پشتیبانی ~~جنگ~~]]		[[رده:پشتیبانی جبهه]]
	[[رده:انقلاب در ملارد]]		[[رده:انقلاب در ملارد]]
	[[رده:زنان انقلابی]]		[[رده:زنان انقلابی]]
	[[رده:اهالی کنگاور]]		[[رده:اهالی کنگاور]]
	[[رده:راهپیمایی]]		[[رده:راهپیمایی]]

امین سردارآبادی: /* منافع */

2020-11-22T06:37:05Z

منافع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۷
سطر ۲۰:		سطر ۲۰:
	مدتی از جنگ نگذشته بود که گفتند به خاطر حملات شیمیایی، رزمندگان باید شیر مصرف کنند. چون شیر و ماست زود خراب می‌شد، ماست چکیده درست می‌کردیم. جوشاندن این همه شیر و تبدیلش به ماست چکیده، خیلی سخت بود. شیر که می‌جوشید دیگ‌هایش را توی حوض یخ می‌گذاشتیم تا سرد شود و ماست ببیندیم. بعد هم کیسه‌های ۵ یا ۶ کیلویی آویزان می‌کردیم، ماست‌ها را داخلش می‌ریختیم، بعد نمک می‌زدیم و می‌ماند تا آبش برود.		مدتی از جنگ نگذشته بود که گفتند به خاطر حملات شیمیایی، رزمندگان باید شیر مصرف کنند. چون شیر و ماست زود خراب می‌شد، ماست چکیده درست می‌کردیم. جوشاندن این همه شیر و تبدیلش به ماست چکیده، خیلی سخت بود. شیر که می‌جوشید دیگ‌هایش را توی حوض یخ می‌گذاشتیم تا سرد شود و ماست ببیندیم. بعد هم کیسه‌های ۵ یا ۶ کیلویی آویزان می‌کردیم، ماست‌ها را داخلش می‌ریختیم، بعد نمک می‌زدیم و می‌ماند تا آبش برود.
	از آن طرف، شب‌ها هم که به خانه می‌آمدیم، پلیور و جوراب برای رزمنده‌ها می بافتیم. با این همه، جلسه قرآن‌مان پابرجا بود. شکر خدا هنوز هم ادامه دارد.<br>		از آن طرف، شب‌ها هم که به خانه می‌آمدیم، پلیور و جوراب برای رزمنده‌ها می بافتیم. با این همه، جلسه قرآن‌مان پابرجا بود. شکر خدا هنوز هم ادامه دارد.<br>
	=== ~~منافع~~ ===		=== منابع ===

	1-[https://ayyam.ir/tag/%d9%85%d9%84%d8%a7%d8%b1%d8%af/ سایت ایام]		1-[https://ayyam.ir/tag/%d9%85%d9%84%d8%a7%d8%b1%d8%af/ سایت ایام]

امین سردارآبادی در ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۶:۳۶

2020-11-22T06:36:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۶
سطر ۲۰:		سطر ۲۰:
	مدتی از جنگ نگذشته بود که گفتند به خاطر حملات شیمیایی، رزمندگان باید شیر مصرف کنند. چون شیر و ماست زود خراب می‌شد، ماست چکیده درست می‌کردیم. جوشاندن این همه شیر و تبدیلش به ماست چکیده، خیلی سخت بود. شیر که می‌جوشید دیگ‌هایش را توی حوض یخ می‌گذاشتیم تا سرد شود و ماست ببیندیم. بعد هم کیسه‌های ۵ یا ۶ کیلویی آویزان می‌کردیم، ماست‌ها را داخلش می‌ریختیم، بعد نمک می‌زدیم و می‌ماند تا آبش برود.		مدتی از جنگ نگذشته بود که گفتند به خاطر حملات شیمیایی، رزمندگان باید شیر مصرف کنند. چون شیر و ماست زود خراب می‌شد، ماست چکیده درست می‌کردیم. جوشاندن این همه شیر و تبدیلش به ماست چکیده، خیلی سخت بود. شیر که می‌جوشید دیگ‌هایش را توی حوض یخ می‌گذاشتیم تا سرد شود و ماست ببیندیم. بعد هم کیسه‌های ۵ یا ۶ کیلویی آویزان می‌کردیم، ماست‌ها را داخلش می‌ریختیم، بعد نمک می‌زدیم و می‌ماند تا آبش برود.
	از آن طرف، شب‌ها هم که به خانه می‌آمدیم، پلیور و جوراب برای رزمنده‌ها می بافتیم. با این همه، جلسه قرآن‌مان پابرجا بود. شکر خدا هنوز هم ادامه دارد.<br>		از آن طرف، شب‌ها هم که به خانه می‌آمدیم، پلیور و جوراب برای رزمنده‌ها می بافتیم. با این همه، جلسه قرآن‌مان پابرجا بود. شکر خدا هنوز هم ادامه دارد.<br>
			=== منافع ===

			1-[https://ayyam.ir/tag/%d9%85%d9%84%d8%a7%d8%b1%d8%af/ سایت ایام]

	{{ترتیب‌پیش‌فرض:تنورستان ملارد}}		{{ترتیب‌پیش‌فرض:تنورستان ملارد}}

امین سردارآبادی: صفحه‌ای تازه حاوی «مهین خمیس‌آبادی در سال ۱۳۲۸ در کنگاور متولد شد. ۱۳ سالگی ازدواج کرد و چهار سا...» ایجاد کرد

2020-11-22T06:33:10Z

صفحه‌ای تازه حاوی «مهین خمیس‌آبادی در سال ۱۳۲۸ در کنگاور متولد شد. ۱۳ سالگی ازدواج کرد و چهار سا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

مهین خمیس‌آبادی در سال ۱۳۲۸ در کنگاور متولد شد. ۱۳ سالگی ازدواج کرد و چهار سال بعد با همسر و فرزندم به ملارد رفت. هنوز خبری از انقلاب نبود که با همسایه ها جلسه قرآن هفتگی راه انداخت. 
= اولین راهپیمایی ملارد =
سید محمد نامی را یک بار در هفته به جلسه قران دعوت ‌کرد. او علاوه بر قرآن، سربسته برایمان مسائل سیاسی را مطرح می‌کرد. اما ساواکی‌ها یک روز او را گرفتند و بردند. مدتی زندان بود و خیلی شکنجه شد. اما وقتی آزاد شد مردم ملارد از او استقبال کردند و او را روی دوش‌شان گرفتند. همین استقبال شد اولین راهپیمایی در ملارد.

=پشتیبانی خودجوش=
بعد از شروع جنگ، روزی که به منزل خواهرم رفته بود، متوجه شد تعدادی جنگ‌زده را در مدرسه سرآسیاب اسکان داده‌اند. امکانات‌شان کم بود و در وضعیت بدی به سر می‌بردند. آمدم در جلسه قرآن مطرح کردم. یکی از خانم‌ها گفت بیایید برایشان کاری بکنیم. مقداری وسایل خودمان گذاشتیم، مقداری هم از اهل محل کمک گرفت. با چیزهایی که در خانه داشت، برایشان لحاف و تشک تهیه کرد. این اولین حرکت خودجوش ما برای جنگ بود. 

=تنورستان ملارد=
شمسی خانم که یک جورهایی مسئول جلسات قرآن‌مان بود، مطلع شد که در محله، تنور نان برای جبهه برپا شده. به ما هم گفت بیایید برویم و کمک کنیم. من خیلی وارد نبودم. فقط خمیر می‌کردم یا کنده[۲] می‌انداختم. اوایل کار، راحت بود، ولی هر چه جلوتر می‌رفتیم، کار بیشتر و سخت‌تر می‌شد.
برای همین تقسیم کار کردیم. هر ۵، ۶ نفری در یک خانه سر تنور بودند. یک نفر وردنه می زد. یک نفر کنده می‌انداخت. یک نفر خمیر می‌آورد. یکی نان‌ها را جمع می کرد. یکی هم مسئول غذا و چای خانم‌ها بود. از هشت صبح شروع می‌کردیم تا ۲ بعد از ظهر، گاهی هم تا ۴ طول می‌کشید. تنورستانِ خانه‌ها وسط حیاط بود. چهار طرفش خالی و فضای زیادی داشت. یک طرف کنده‌ها را می‌انداختیم. طرف دیگر هم نان‌ها را پهن و دسته دسته می‌کردیم. 

یک نفر مامور بردن نان‌ها به مسجد بود. در مسجد پهن‌شان می‌کرد تا خشک شوند. نفرات بعدی نان‌ها را کارتن می‌کردند تا اندازه یک کامیون جمع بشود و بیایند ببرند. 

برای خودمان یک ستاد پشتیبانی شده بودیم. تعدادی گروه اصلی بودیم که همیشه حضور داشتیم. بقیه هم گاهی برای کمک می‌آمدند.
در کنار پخت نان، مربا و ترشی هم درست می‌کردیم. یا کمک‌های مردمی می‌رسید و قند و چای و آجیل‌ها را بسته‌بندی می‌کردیم. خلاصه هر کار از دست‌مان برمی‌آمد انجام می‌دادیم؛ حتی میوه‌چینی. 

مدتی از جنگ نگذشته بود که گفتند به خاطر حملات شیمیایی، رزمندگان باید شیر مصرف کنند. چون شیر و ماست زود خراب می‌شد، ماست چکیده درست می‌کردیم. جوشاندن این همه شیر و تبدیلش به ماست چکیده، خیلی سخت بود. شیر که می‌جوشید دیگ‌هایش را توی حوض یخ می‌گذاشتیم تا سرد شود و ماست ببیندیم. بعد هم کیسه‌های ۵ یا ۶ کیلویی آویزان می‌کردیم، ماست‌ها را داخلش می‌ریختیم، بعد نمک می‌زدیم و می‌ماند تا آبش برود.
از آن طرف، شب‌ها هم که به خانه می‌آمدیم، پلیور و جوراب برای رزمنده‌ها می بافتیم. با این همه، جلسه قرآن‌مان پابرجا بود. شکر خدا هنوز هم ادامه دارد. 

{{ترتیب‌پیش‌فرض:تنورستان ملارد}}
[[رده:اهالی ملارد]]
[[رده:ملارد]]
[[رده:پشتیبانی جنگ]]
[[رده:انقلاب در ملارد]]
[[رده:زنان انقلابی]]
[[رده:اهالی کنگاور]]
[[رده:راهپیمایی]]