https://gheseyemaa.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%87+%D9%81%D9%87%DB%8C%D9%85%D9%87+%D9%82%D8%A7%D8%AF%D8%B1%DB%8C 2026-08-05T21:54:09Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.37.1 https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%85%D9%82%D8%B1_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86&diff=4929 2020-12-23T08:52:06Z

<p>سیده فهیمه قادری: /* پیشینه: */</p> <hr /> <div>== پیشینه: == <br /> بیت الزهرا خانه یک پدر بزرگ و مادربزرگ مهربان و عاشق بود که وصیت کرده بودند بعد از اینکه به دیار باقی سفر کردند خانه پر از مهر و صفاشون کانون فعالیت های مذهبی و فرهنگی باشد. <br /> تاسیس: با شهادت سردار بازسازی خانه کلید خورد و به نیت بیتالزهرای حاج قاسم در کرمان در تبریز با کمک های مردمی فعالیت ها شروع شد. <br /> == اهداف بیت الزهرا: ==<br /> زمینه سازی ظهور و تشکیل مقری برای بعد از ظهور امام زمان (عج). همچنین ایجاد وحدت بین حوزه و دانشگاه و اموزش دیدن خانواده ها و نسل جوان برای زندگی بهتر . انس اقشار جوان با قران و آشنایی با مبانی ناب قرآن و به کار بردن آنها در زندگی<br /> == فعالیت های انجام گرفته: ==<br /> امور خیریه، کلاس های قرآنی، کلاس های آموزشی(آموزش خانواده، مهدویت، مهارت های فکری با مبنای قرآنی و ... کمک های مومنان، مشاوره خانواده برای رفع مشکلات خانواده ها و...<br /> این کلاس ها با اساتید کشوری و استانی برگزار می شود. همچنین در ایادو شهادت ها و مناسبت های مختلف در این مجموعه مراسم جشن و عزا برگزار می شود. <br /> == مخاطب: == <br /> قشر دانشجو، طلبه و فارغ التحصیل<br /> == منبع: ==<br /> مصاحبه با خانم قاری زاده مسئول بیت الزهرا توسط خانم سیده فهیمه قادری در تاریخ 99/10/3- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات تبریز<br /> [[رده: آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: تبریز]]<br /> [[رده: بیت الزهرا]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[زمان: دهه 90]]<br /> [[رده: مهدویت]]<br /> [[رده: فعالیت فرهنگی]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%85%D9%82%D8%B1_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86&diff=4928 2020-12-23T08:52:02Z

<p>سیده فهیمه قادری: /* پیشینه: */</p> <hr /> <div>== پیشینه: == <br /> بیت الزهرا خانه یک پدر بزرگ و مادربزرگ مهربان و عاشق بود که وصیت کرده بودند بعد از اینکه به دیار باقی سفر کردند خانه پر از مهر و صفاشون کانون فعالیت های مذهبی و فرهنگی باشد. <br /> تاسیس: با شهادت سردار بازسازی خانه کلید خورد و به نیت بیت الزهرای حاج قاسم در کرمان در تبریز با کمک های مردمی فعالیت ها شروع شد.<br /> <br /> == اهداف بیت الزهرا: ==<br /> زمینه سازی ظهور و تشکیل مقری برای بعد از ظهور امام زمان (عج). همچنین ایجاد وحدت بین حوزه و دانشگاه و اموزش دیدن خانواده ها و نسل جوان برای زندگی بهتر . انس اقشار جوان با قران و آشنایی با مبانی ناب قرآن و به کار بردن آنها در زندگی<br /> == فعالیت های انجام گرفته: ==<br /> امور خیریه، کلاس های قرآنی، کلاس های آموزشی(آموزش خانواده، مهدویت، مهارت های فکری با مبنای قرآنی و ... کمک های مومنان، مشاوره خانواده برای رفع مشکلات خانواده ها و...<br /> این کلاس ها با اساتید کشوری و استانی برگزار می شود. همچنین در ایادو شهادت ها و مناسبت های مختلف در این مجموعه مراسم جشن و عزا برگزار می شود. <br /> == مخاطب: == <br /> قشر دانشجو، طلبه و فارغ التحصیل<br /> == منبع: ==<br /> مصاحبه با خانم قاری زاده مسئول بیت الزهرا توسط خانم سیده فهیمه قادری در تاریخ 99/10/3- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات تبریز<br /> [[رده: آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: تبریز]]<br /> [[رده: بیت الزهرا]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[زمان: دهه 90]]<br /> [[رده: مهدویت]]<br /> [[رده: فعالیت فرهنگی]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%85%D9%82%D8%B1_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86&diff=4916 2020-12-23T08:35:06Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>== پیشینه: == <br /> بیت الزهرا خانه یک پدر بزرگ و مادربزرگ مهربان و عاشق بود که وصیت کرده بودند بعد از اینکه به دیار باقی سفر کردند خانه پر از مهر و صفاشون کانون فعالیت های مذهبی و فرهنگی باشد. <br /> تاسیس: با شهادت سردار بازسازی خانه کلید خورد و به نیت بیتالزهرای حاج قاسم در کرمان در تبریز با کمک های مردمی فعالیت ها شروع شد. <br /> == اهداف بیت الزهرا: ==<br /> زمینه سازی ظهور و تشکیل مقری برای بعد از ظهور امام زمان (عج). همچنین ایجاد وحدت بین حوزه و دانشگاه و اموزش دیدن خانواده ها و نسل جوان برای زندگی بهتر . انس اقشار جوان با قران و آشنایی با مبانی ناب قرآن و به کار بردن آنها در زندگی<br /> == فعالیت های انجام گرفته: ==<br /> امور خیریه، کلاس های قرآنی، کلاس های آموزشی(آموزش خانواده، مهدویت، مهارت های فکری با مبنای قرآنی و ... کمک های مومنان، مشاوره خانواده برای رفع مشکلات خانواده ها و...<br /> این کلاس ها با اساتید کشوری و استانی برگزار می شود. همچنین در ایادو شهادت ها و مناسبت های مختلف در این مجموعه مراسم جشن و عزا برگزار می شود. <br /> == مخاطب: == <br /> قشر دانشجو، طلبه و فارغ التحصیل<br /> == منبع: ==<br /> مصاحبه با خانم قاری زاده مسئول بیت الزهرا توسط خانم سیده فهیمه قادری در تاریخ 99/10/3- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات تبریز<br /> [[رده: آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: تبریز]]<br /> [[رده: بیت الزهرا]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[زمان: دهه 90]]<br /> [[رده: مهدویت]]<br /> [[رده: فعالیت فرهنگی]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%85%D9%82%D8%B1_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86&diff=4913 2020-12-23T08:34:06Z

<p>سیده فهیمه قادری: صفحه‌ای تازه حاوی «== پیشینه: == بیت الزهرا خانه یک پدر بزرگ و مادربزرگ مهربان و عاشق بود که وصیت ک...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>== پیشینه: == <br /> بیت الزهرا خانه یک پدر بزرگ و مادربزرگ مهربان و عاشق بود که وصیت کرده بودند بعد از اینکه به دیار باقی سفر کردند خانه پر از مهر و صفاشون کانون فعالیت های مذهبی و فرهنگی باشد. <br /> تاسیس: با شهادت سردار بازسازی خانه کلید خورد و به نیت بیتالزهرای حاج قاسم در کرمان در تبریز با کمک های مردمی فعالیت ها شروع شد. <br /> == اهداف بیت الزهرا: ==<br /> زمینه سازی ظهور و تشکیل مقری برای بعد از ظهور امام زمان (عج). همچنین ایجاد وحدت بین حوزه و دانشگاه و اموزش دیدن خانواده ها و نسل جوان برای زندگی بهتر . انس اقشار جوان با قران و آشنایی با مبانی ناب قرآن و به کار بردن آنها در زندگی<br /> == فعالیت های انجام گرفته: ==<br /> امور خیریه، کلاس های قرآنی، کلاس های آموزشی(آموزش خانواده، مهدویت، مهارت های فکری با مبنای قرآنی و ... کمک های مومنان، مشاوره خانواده برای رفع مشکلات خانواده ها و...<br /> این کلاس ها با اساتید کشوری و استانی برگزار می شود. همچنین در ایادو شهادت ها و مناسبت های مختلف در این مجموعه مراسم جشن و عزا برگزار می شود. <br /> == مخاطب: == <br /> قشر دانشجو، طلبه و فارغ التحصیل<br /> == منبع: ==<br /> مصاحبه با خانم قاری زاده مسئول بیت الزهرا توسط خانم سیده فهیمه قادری در تاریخ 99/10/3- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات تبریز<br /> [[رده: آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: تبریز]]<br /> [[رده: بیت الزهرا]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[زمان: دهه 90]]<br /> [[رده: مهدویت]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%85%DB%8C_%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D9%85_%D8%AC%D8%A8%D9%87%D9%87_%D8%A8%D8%B1%D9%88%D9%85&diff=4077 2020-12-18T07:50:50Z

<p>سیده فهیمه قادری: صفحه‌ای تازه حاوی «== تولد: == خانم فاطمه فرحناک در سال 1354 در تبریز به دنیا آمدند. == فعالیت‌ها: == ب...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>== تولد: == <br /> خانم فاطمه فرحناک در سال 1354 در تبریز به دنیا آمدند. <br /> == فعالیت‌ها: ==<br /> به خاطر شرایط خانواده و جو جامعه تا قبل از انقلاب هیچ‌گونه فعالیتی نداشتند و حتی اجازه رفتن به مدرسه را نیز نداشتند. با پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل نهضت سوادآموزی برای یادگرفتن سواد به کلاس‌های نهضت رفتند. به خاطر داشتن سواد قرآنی سریع دوران ابتدایی را تمام کردند و وارد مدرسه راهنمایی شدند. حین کلاس‌های نهضت با دوستان انقلابی آشنا شده و وارد بسیج شدند و فعالیت‌هایشان را شروع کردند. با شروع جنگ تحمیلی گریه و اصرار می‌کردند که ایشان هم به جبهه بروند. خانواده نمی‌توانستند او را راضی کنند. او را به مقر سپاه می‌برند تا آن‌ها با ایشان صحبت کنند. آنجا ایشان را توجیه می‌کند که شما باید پشت جبهه بمانید و از رزمندگان با فعالیت‌های پشتیبانی حمایت کنید. <br /> ایشان با کمک دوستان پایگاه محله‌شان را راه‌اندازی می‌کنند و شروع به فعالیت پشتیبانی می‌کنند؛ اما در جریان کار به خاطر سنت‌های غلطی که در مساجد برقرار بود دچار مشکل هم می‌شدند؛ ولی کوتاه نمی‌آیند و به فعالیت‌هایشان ادامه می‌دهند. <br /> خانم فرحناک جزء افرادی هستند که ذره‌ای روحیه انقلابی و بسیجی‌شان بعد از اتمام جنگ تغییر نکرده است. سالهاست که با همان روحیه فعالیت می‌کنند و در تمام صحنه‌ها از افراد پیشرو و پیش‌قدم در فعالیت‌ها هستند. در دوران کرونا نیز توسط اعضای پایگاه و دوستان قدیمی که باهم فعالیت پشتیبانی می‌کردند اولین کارگاه دوخت ماسک را راه‌اندازی کردند و مانند دوران دفاع مقدس به پشتیبانی از پرستاران که در خط مقدم بودند پرداختند. ویژگی دیگر خانم فرحناک ارتباط بسیار صمیمی و گسترده با نسل جوان با سلایق مختلف هست. جوان‌های زیادی وجود دارند که مذهبی بودن و انقلابی گری خود را مدیون ایشان هستند و همیشه از ایشان به نیکی یاد می‌کنند و خود را مدیون ایشان می‌دانند. <br /> == منبع: ==<br /> مصاحبه خانم سیده فهیمه قادری با خانم فاطمه فرحناک در تاریخ 99/4/23- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات جبهه فرهنگی<br /> [[رده: استان اذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: اهالی تبریز]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[رده: کرونا]]<br /> [[رده: دفاع مقدس]]<br /> [[رده: شیوع کرونا]]<br /> [[رده: خانم فاطمه فرحناک]]<br /> [[رده: کارگاه تولید ماسک]]<br /> [[رده: پشتیبانی]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%87%DB%8C%D8%A6%D8%AA_%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%A8(%D8%B3)&diff=4075 2020-12-18T07:35:29Z

<p>سیده فهیمه قادری: صفحه‌ای تازه حاوی «== تاسیس: == هیئت سیده زینب در عید غدیر خم سال 97 شروع به فعالیت کرده است. == اعضا:...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>== تاسیس: ==<br /> هیئت سیده زینب در عید غدیر خم سال 97 شروع به فعالیت کرده است. <br /> == اعضا: ==<br /> این هیئت مذهبی و فرهنگی توسط گروهی از طلاب و دانشجویان تشکیل شده است و تنها هیئت تبریز هست که مخاطبانشان ذر رنج سنی خاصی هستند.این هیئت مختص گروه سنی (18-35) سال می باشد و به خاطر نوع برنامه هایی که ویژه این گروه سنی است به جز موراد خاص از ورود افراد خارج از این محدوده به هیئت جلوگیری می شود. <br /> == اهداف و برنامه های هیئت: ==<br /> هدف تربیت دختران تراز انقلاب اسلامی با چهار محوریت عقیدتی، سیاسی، تربیتی و خانواده است. هیئت هر هفته شنبه‌ها برگزار می‌شود. هیئتی کاملاً جوان که برنامه‌ها نیز بر اساس همین گروه سنی برنامه‌ریزی‌شده است. در این هیئت برنامه‌های متنوع مذهبی و فرهنگی برگزار می‌شود. از برنامه‌های مولودی اعیاد به سبک جوان‌پسند و شاد تا عزاداری‌های اهل‌بیت. در کنار این برنامه‌های مذهبی، برنامه‌های فرهنگی و روشنگری مانند پخش مستند، سخنرانی سیاسی، استفاده از راوی‌های مطرح دفاع مقدس، سخنرانی اساتید حوزه و دانشگاه و... نیز برگزار می‌شود. هرماهه برنامه مشاور خانواده و تربیت دینی نیز توسط استاد مطرح دانشگاه و حوزه در برنامه کار هیئت قرارگرفته تا شرکت‌کننده‌ها برای رفع مشکلات خود از مشاوره نیز کمک بگیرند. شاخصه این هیئت نسبت به هیئت‌های دیگر جمع شدن جوانان مذهبی و انقلابی و بانشاط در کنار هم و انجام فعالیت‌های مذهبی و فرهنگی است. جمعی با شاخصه‌های اسلام ناب محمدی(ص) که به‌دوراز تحجر و روشن‌فکری‌های افراطی هستند. هدف این جمع بیان اسلام واقعی و مهجور مانده به نسل جوان هست تا در سایه آن بتوانند باهدف‌های اصلی انقلاب اسلامی آشنایی پیدا کنند. <br /> علاوه بر برنامه‌های گفته‌شده در مناسبت‌های مختلف نیز بر اساس آن مناسبت برنامه‌های ویژه برگزار می‌شود. مانند برگزاری مسابقه کتاب‌خوانی، نمایشگاه کتاب و... در هفته کتاب‌خوانی. دعوت از دکتر بیضائی به مناسبت تولد شهید بیضائی و بحث و گفتگو در موضوع جبهه مقاومت و....<br /> در این هیئت سعی شده فضاسازی و نوع پذیرایی متفاوت باشد و با سلایق جوان‌های امروز بدون ایجاد تجمل و... سازگار باشد. <br /> منبع: <br /> مصاحبه با اعضای هیئت سیده زینب(س) توسط سیده فهیمه قادری در تاریخ99/9/20<br /> [[رده: استان اذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: تبریز]]<br /> [[رده: دهه90]]<br /> [[رده: هیئت مذهبی]]<br /> [[رده: بانوان]]<br /> [[رده: جوانان]]<br /> [[رده: جبهه فرهنگی]]<br /> [[رده: هیئت دخترانه سیده زینب (س)]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%DA%AF%DB%8C&diff=3650 2020-12-16T09:58:48Z

<p>سیده فهیمه قادری: صفحه‌ای تازه حاوی «'''خانم طاهری''' از اهالی تبریز ساکن در منطقه مشروطه(امامیه) هستند. همزمان با شی...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>'''خانم طاهری''' از اهالی تبریز ساکن در منطقه مشروطه(امامیه) هستند. همزمان با شیوع بیماری کرونا به همراه خانواده اقدام به ایجاد کارگاه خانوادگی کردند.<br /> == تهیه وسایل مورد نیاز: ==<br /> برادر و همسر خانم طاهری اقلام مورد نیاز دوخت ماسک را با هزینه خودشان تهیه کردند. خواهرشان کارگاه خیاطی داشتند که به خاطر شرایط موجود کار را تعطیل می کنند و شروع به دوخت ماسک می کنند.<br /> == نیروهای کارگاه: == <br /> ایشان برای دوخت ماسک از نیروهای داوطلب استفاده نمی کنند. از چند خانم که به خاطر شرایط کرونا همسرشان دچار مشکل مالی شده و کارشان را از دست داده اند دعوت به همکاری می کنند و برای دوخت ماسک هزینه ای به آنها می دهند تا کمکی هم برای آنها کرده باشند. <br /> == کارهای فرهنگی: ==<br /> ایشان هیئتی برای بانوان دارند که علاوه بر کارهای مذهبی، کارهای فرهنگی نیز انجام می دهند. در جریان کرونا و با توجه به شرایط پیش آمده برای اینکه فعالیت های فرهنگی تعطیل نشود ابتکاراتی را انجام دادند. برای مثال در جشن غدیر برای رعایت پروتکل های بهداشتی و همچنین برگزاری جشن مراسم خود را در پارک بزرگ مشروطه برگزار کردند تا هم پروتکل ها رعایت شود و هم اینکه فعالیت های مذهبی و فرهنگی تعطیل نشود. علاوه بر برنامه جشن کارهای فرهنگی ابتکاری نیز برای نوجوانان و کودکان انجام دادند؛ مانند برگزاری مسابقات و...<br /> همچنین در این مدت توسط اهالی محله اقدام به تهیه و توزیع بسته های معیشتی برای افراد نیازمند کردند. <br /> == منبع ==<br /> محقق: سیده فهیمه قادری- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات تبریز<br /> [[رده: آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: اهالی تبریز]]<br /> [[رده: کرونا]]<br /> [[رده: کارگاه تولید ماسک]]<br /> [[رده: خانم طاهری]]<br /> [[رده: ایام شروع کرونا]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Hoseyn2.jpg&diff=3648 2020-12-16T09:37:40Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>حسین زاده</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Hoseyn_1.jpg&diff=3647 2020-12-16T09:27:50Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>جانباز</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1_%D8%B3%D8%B1_%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C&diff=3622 2020-12-16T08:50:30Z

<p>سیده فهیمه قادری: صفحه‌ای تازه حاوی «== تولد: == سردار علی حق بیگی در سال 1335 در روستای دامناب از توابع شهرستان هشترود...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>== تولد: ==<br /> سردار علی حق بیگی در سال 1335 در روستای دامناب از توابع شهرستان هشترود به دنیا آمده اند. <br /> == تحصیلات و آشنایی با شهید آیت الله حقانی: ==<br /> ایشان پس از گذراندن دوران ابتدایی و راهنمایی به علت شغل پدر به شهرک معدنی پابه دانای کرمان نقل مکان کرده اند. دوران دبیرستان را در این شهرک سپری کرده اند و همزمان با تحصیل با آیت الله حقانی که به روستای طغرل جد در حوالی پابه دانا تبعید شده بودند نیز آشنایی پیدا کرده اند ودر جریان مسائل انقلاب قرارگرفته اند. ایشان ارتباط تنگاتنگی با این شهید بزرگوار داشتند و با سایر دانشجویان منطقه با ایشان جلسات و کلاس های خصوصی برگزار می کردند.<br /> == ورود به دانشگاه و فعالیت های سیاسی: ==<br /> سال 53 در رشته زمین شناسی از دانشگاه تبریز قبول شده اند و همزمان با تحصیل به فعالیت های انقلابی پرداخته اند. در جریان اعتراضات و اعتصابات دانشجویی که داشتند با وجود اینکه رتبه اول کلاس بودند دانشگاه ایشان و سایر اعتصاب کننده ها را مشروط اعلام کرد. در جریان 29 بهمن و تمام اعتصابات و تظاهرات ها و جلسات و فعالیت های دانشجویی شرکت کرده اند. سال 57 از دانشگاه فارغ التحصیل می شوند. با وجود داشتن شرایط بورسیه و تحصیل در خارج از کشور و علاقه شدیدی که به تحصیل داشتند تحصیل را کنار گذاشتند. در آن زمان به ایشان مدیر عاملی شرکت معدنی پابه دانا پیشنهاد می شود؛ ولی با توجه به شرایط امنیتی و درگیری های موجود در کشور نیاز می بینند که در سپاه پاسداران خدمت کنند و بین عشق به تحصیل و کار و عشق به وطن، عشق به وطن را انتخاب می کنند. <br /> == مسئولیت ها: ==<br /> عضو شورای اصلی سپاه استان بودند و مسئولیت های زیادی در سپاه داشتند: فرمانده سپاه جلفا، مراغه، ... بودند.<br /> سال 61 مسئولیت گردان های قدس سپاه را در عملیات خیبر بر عهده داشتند. معاون جانشین تیپ ذوالفقار لشکر 31 عاشورا را در والفجر 8 بر عهده داشتند. مدتی معاون مسئول هماهنگی استان آذربایجان شرقی را بر عهده داشتند. مدتی نیز مدیر مدارس میثاق سپاه بودند. در حین کار کارشناسی ارشد خود را نیز گذرانده اند و دوره دافوس را نیز در ستاد فرماندهی کل گذرانده اند. مدتی به تهران منتقل شدند و معاون دانشگده شهید مطهری سپاه را به عهده داشتند. بعد از مدتی فرمانده منطقه مقاومت استان اردبیل را عهده دار شدند.<br /> == فعالیت بعد از بازنشستگی: ==<br /> بعد از بازنشستگی در کارهای تحقیقاتی و سیاسی و فرهنگی شرکت کرده اند. کارهای تحقیقی زیادی انجام داده اند. مقاله های مختلف علمی و سیاسی نیز داشته اند. در حال حاضر نیز مسئول ستاد بازسازی عتبات عالیات در استان اذربایجان شرقی هستند. همزمان با خدمت و بعد از باز نشستگی در داشنگاه تدریس نیز می کنند. در کارهای بسیج سازندگی چند سال خدمت کرده اند و ایده و نظر داده اند. در بسیج نیز در شورای بسیج مهندسین استان عضو بودند و در شورای سیاست گذاری و قشری هم فعالیت کرده و می کنند. همچنین با کمک دوستان رزمنده موکب شهدای آذربایجان شرقی را تاسیس کرده اند که فعالیت های زیادی در مناسبت های مختلف انجام می دهند؛ برپایی موکب در اربعین حسینی در شهر کربلا،کمک به سیل زده ها، کارگاه بزرگ تولید ماسک و... در ایام کرونا و...<br /> == اثرهای تحقیقی: == <br /> نقش آذربایجان در تحکیم وفاق ملی که کار برگزیده ای شدند. بررسی وضعیت پترولوژی منطقه شمال غرب آذربایجان غربی- مقالات در مورد وضعیت معدنی منطقه قره باغ و اشغال و اثار آن- مجموعه هفت مقاله در باب بسیج و...<br /> == منبع ==<br /> محقق: سیده فهیمه قادری- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات تبریز<br /> [[رده: آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: هشترود]]<br /> [[رده: اهالی دامناب]]<br /> [[رده: قبل از انقلاب]]<br /> [[رده: دفاع مقدس]]<br /> [[رده: بعد از جنگ تحمیلی]]<br /> [[رده: سردار علی حق بیگی]]<br /> [[رده: فرمانده]]<br /> [[رده: مقاله]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1_%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3&diff=3545 2020-12-16T07:10:31Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>== کودکی ==<br /> '''خانم زهرا حسین زاده''' متولدسال 1320 در ارسباران هستند و در یک سالگی به تهران نقل مکان کرده اند. پدر خانم حسین زاده قبل از انقلاب کارمند اداره فرهنگ و هنر در تهران بودند. خانم حسین زاده در خانه های سازمانی زمان طاغوت بزرگ شده اند اما با این وجود کاملا اصالت دینی خود را حفظ کردند.<br /> ورود به دانشگاه:<br /> سال 40 در رشته بهیاری وارد دانشگاه شده اند. سال 47 به عنوان بهیار وارد بیمارستان شده اند.<br /> == فعالیت ها ==<br /> قبل از انقلاب به همراه خانواده در تظاهرات ها و فعالیت های انقلابی شرکت داشتند و شاهد بسیاری از قضایای انقلاب بودند. جزو اولین گروه از خانم هایی بودند که در مدرسه علوی به دیدار امام نائل شده اند. بعد از انقلاب در کلاس های آیت الله بهشتی، مقام معظم رهبری، آقای عسگر اولادی و جاسبی و... شرکت داشتند. همچنین در کلاس های قرآن انجمن اسلامی کل بهداری و کلاس های نهج البلاغه جهاد شرکت می کردند و در بیمارستان نیز در راستای تبلیغ انقلاب و حجاب فعالیت های زیادی داشتند. این فعالیت ها را در قالب برپایی نمایشگاه، پخش فیلم، خرید روسری و چادر برای افراد بی حجاب و... انجام می دادند. همچنین با گروهک های دیگر نیز در بیمارستان بحث و گفتگو داشتند. عضو انجمن اسلامی بیمارستان معیری تهران بودند و در یازده عملیات به عنوان امدادگر و پرستار شرکت داشته اند و خاطرات بسیار پر باری از این دوران دارند. در طی دوران امدادگری نیز عکس هایی با دوربین خود از مجروحین و منطقه گرفته و گنجینه خوبی از عکس ها را دارند. <br /> == عملیات هایی که در آن حضور داشتند: == <br /> 1. محاصره آبادان خرمشهر و اشغال خرمشهر<br /> 2. در عملیات مختلف سوسنگرد<br /> 3. در عملیات های شکست حصر ابادان، <br /> 4. والفجر مقدماتی، دهلاویه<br /> 5. عملیات فتح المبین<br /> 6. عملیات بیت المقدس- آزادی خرمشهر<br /> 7. عملیات رمضان <br /> 8. عملیات محرم<br /> 9. عملیات والفجر3 <br /> 10. عملیات خیبر <br /> 11. عملیات بدر <br /> == نمونه خاطرات: == <br /> در اتاق عمل هیچ امکاناتی نداشتیم مجروحان با همان لباس رزم به اتاق عمل آورده می شدند. وسایل اولیه کفاف زخم های شدید را به ندرت می داد. برخی مجروحان با جراحت چند عضو خونریزی شدیدی داشتند، بدن هایشان مثل آبکش بود. با کمترین و ساده ترین وسایل، عمل مغز و شکم و قلب و ارتوپدی را انجام می دادیم که در بیمارستان تهران با آن امکانات چنین عمل هایی انجام نمی شد. در آن روزها یادم است به علت اینکه در اتاق عمل لباسم خونی شده بود به مدت پنج روز نتوانستم لباسم را عوض کنم جز به چون بیمارستان جنب پالایشگاه قرار داشت و به آنجا هم حمله شده بود، برای اتاق عمل پرده های ضخیم نصب کرده بودیم و عمل ها را با چراغ قوه انجام می دادیم حتی در غذاخوری غدایمان را در تاریکی می خوردیم و برای اینکه در امان باشیم در بیمارستان «کاتیوشا» گذاشته بودند.<br /> زمان بنی صدر به رزمنده ها تجهیزات جنگی و نان و غذا نمی رسید. برای هر سه نفر یک عدد ژ3 با سه فشنگ داده بودند و چون کلاه نمی دادند رزمندگان بیشتر از ناحیه سر زخمی می شدند. هنگام نماز آن هم با ملافه، با وجود اینکه خوابگاه با اتاق عمل فاصله چندانی نداشت. <br /> تعداد مجروحان به قدری زیاد بود که تا حیاط بیمارستان در انتظار عمل بودند و ما حتی فرصت به هوش آوردن آن ها را هم نداشتیم، همه بخش ها، راهرو ها و حیاط پر از مجروح بود، مجروحینی را که عمل جراحی شده بودند برای اعزام به شهرستان ها به فرودگاه منتقل می کردیم. بسیاری از این مجروحان به علت نبود مراقبت های لازم و پرستار در فرودگاه به شهادت می رسیدند تا جایی که در فرودگاه در یک روز 32 شهید دادیم. این وضع مرا بسیار ناراحت کرد چراکه این رزمنده ها با زحمت از جبهه ها به پشت جبهه منتقل می شدند و پس از زحمات کادر پزشکی به علت نبود مراقبت های لازم به شهادت می رسیدند. علاوه بر آن مدرسه ای هم بود برای مجروحانی که مدتی باید بستری می شدند و در آنجا هم پرستاری نداشتیم و مجروح از مجروح مراقبت می کرد.<br /> وزیر بهداری آن زمان برای سرکشی آمده بودند که مسایل را با ایشان در میان گذاشتم، پس از مطرح کردن این مسایل، در ورزشگاه تختی اهواز 10 نقاهتگاه(با وجود خاکی بودن) برپا کردند. با 700تخت روزانه به 2000مجروح در هر نقاهتگاه رسیدگی می کردیم و در عملیات بدر و خیبر هر روز 10هزار مجروح در نقاهتگاه پذیرش می شد.<br /> [[رده: آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: اهالی ارسباران]]<br /> [[رده: امدادگر]]<br /> [[رده: دفاع مقدس]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[رده: عکاس]]<br /> [[رده: پرستار]]<br /> == منبع ==<br /> محقق: سیده فهیمه قادری- واحد تاریخ شفاهی دفتر تبریز</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D8%AD%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%87_%DA%A9%D8%A8%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88%DB%8C_%D8%AE%DB%8C%D8%B1&diff=3541 2020-12-16T07:05:47Z

<p>سیده فهیمه قادری: /* ازدواج: */</p> <hr /> <div>== کودکی ==<br /> خانم حوریه کبیری در خانواده‌ای مذهبی در خوی به دنیا آمد. پدربزرگش میر فتاح از عرفای شهرستان خوی و اهل کرامت بوده است.. مادر خانم کبیری مربی قرآن بودند . در دوران کودکی دایی ایشان حین آموزش حفظ قران به مادرشان بوده‌اند؛ ولی ایشان قادر به حفظ کردن نبودند و این مسئله خیلی آزرده‌خاطرشان می‌کند. با تأثر به قبر پدرشان میر فتاح می‌روند و آنجا ابراز ناراحتی می‌کنند که چرا قادر به حفظ قرآن نیستند. ایشان آنجا به خواب می‌روند و در عالم خواب کودکی در قنداقِ از ایشان می‌خواهد تا قرآن را بخواند. او می‌گوید که من قادر به خواندن قران نیستم و کودک با عتاب به او می‌گوید که بخوان. بعد از بیداری به سراغ قرانی که در مقبره پدرشان بود می‌روند و در کمال ناباوری قادر به خواندن کل قران و حفظ سوره‌ها می‌شوند. علاوه بر قران توانایی خواندن زبان فارسی را نیز پیدا می‌کنند. بعدازآن روز شروع به یاددادن سواد و قرآن به اطرافیان و خانم‌های دیگر می‌کنند. از خصوصیات دیگر مادرشان کمک به فقرا بوده است. خانم کبیری تعریف می‌کنند که از دوران کودکی مادرشان ایشان را برای کمک کردن به نیازمندها تشویق می‌کرد و از ایشان برای این کار کمک می‌گرفته است. این خصلت در ایشان از کودکی رشد می‌کند.<br /> == ازدواج: ==<br /> در سن 15 سالگی با مردی ازدواج می‌کنند و بعد از ازدواج متوجه می‌شوند که همسرشان صرع‌دارند. همه از او می‌خواهند که از همسر خود جدا شود. او هم در جواب می‌گوید: «او بیمار هست و نیاز به پرستار دارد، من هم پرستار او می‌شوم. »<br /> خانم کبیری در قضیه 17 شهریور سال 57 در تهران بودند و قضیه را این‌گونه تعریف می‌کنند: <br /> «مجروح‌های زیادی در خیابان بود. مرتب به خانه پدرشوهرم می‌رفتم و آستر لحاف و تشک‌ها را درمی‌آوردم و برای بستن زخم مجروح‌ها به آنجا می‌رفتم.»<br /> <br /> == دفاع مقدس ==<br /> ایشان در دوران دفاع مقدس نیز چندین بار کمک‌های مردمی جمع‌آوری‌شده توسط مردم خوی را با ماشین خودشان به مناطق جنگی برده‌اند. همچنین به خاطر نسبتی (پسرعمو) که با سردار کبیری داشتند مورد اعتماد سپاه خوی بودند و گاهی به همراه پسرها و همسرشان اسلحه و مهمات نیز به جبهه می‌بردند. در طی این مدت نیز به آموزش قران و سواد خانم‌های پیرامون خود پرداخته‌اند و همیشه در کارهای خیر پیش‌قدم بودند. <br /> == مهاجرت به تبریز و ادامه فعالیت ها==<br /> ایشان بعد از مدتی به منطقه پرواز تبریز نقل‌مکان می‌کنند. خودشان تعریف می‌کنند:<br /> «وقتی به محله جدید آمدیم خانم‌ها را دیدم که دم در مشغول صحبت‌های بیهوده هستند. از آن‌ها دعوت کردم تا به خانه من بیایند و آنجا صحبت کنند و در کنار صحبت کردن من هم به آن‌ها قرآن و احکام یاد دهم. پس از مدتی تعداد خانم‌ها زیاد شد و در جای کوچکی در پشت مسجد پرواز جمع می‌شدیم و قرآن می‌خواندیم. تصمیم گرفتم مسجد را به کمک مردم توسعه بدهم تا جای مناسبی برای یادگیری قرآن باشد و مسجد نیز توسعه پیدا کند. »<br /> ایشان بعد از مدتی به محله ولیعصر تبریز می‌روند و خانه‌ای در آنجا می‌خرند. بعد از مدتی خانه را می‌فروشند و برای سه نفر از مددجویانشان خانه تهیه می‌کنند و خودشان خانه‌ای اجاره می‌کنند و آنجا ساکن می‌شوند. با خودشان عهد می‌بندند تا زمانی که مددجویانشان خانه‌ای ندارند برای خودشان خانه‌ای تهیه نکنند. بعد به منطقه گلپارک تبریز می‌روند و در خانه‌ای اجاره‌ای ساکن می‌شوند. آنجا نیز آرام نمی‌گیرند و شروع به یاددادن سواد و قرآن به خانم‌های آن منطقه می‌کنند. همچنین به کمک اهالی مسجدی در منطقه گلپارک احداث می‌کنند؛ چون قبل از ایشان مسجدی در آن محل نبود. <br /> یکی از خانم‌ها که در آن دوران کوچک بودند چنین تعریف می‌کنند:<br /> «خانم کبیری زن بسیار مهربان و باحوصله‌ای بود. همیشه مرتب و تمیز بود و برای ما در عالم کودکی جذابیت خاصی داشت. همیشه مسجد پر بود و خانم‌ها دورتادور می‌نشستند و هرکدام پنج صفحه قرآن می‌خواندند و خانم کبیری بامتانت و آرامش گوش می‌کرد و ایرادهایشان را می‌گفت. هیچ‌وقت این کار برایش کسالت‌آور نبود و با مهربانی و صبر برخورد می‌کرد. رفتارش با بچه‌ها با احترام و صمیمیت بود و همیشه دوست داشتیم پیش او برویم. اکثر خانم‌های گلپارک سواد و خواندن قران را مدیون ایشان هستند.»<br /> <br /> [[رده: آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: اهالی تبریز]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[رده: بانوی خیر]]<br /> [[رده: مربی قرآن]]<br /> [[رده:حوریه کبیری]]<br /> == منبع ==<br /> محقق: سیده فهیمه قادری- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات تبریز</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D8%AD%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%87_%DA%A9%D8%A8%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88%DB%8C_%D8%AE%DB%8C%D8%B1&diff=3539 2020-12-16T07:05:15Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>== کودکی ==<br /> خانم حوریه کبیری در خانواده‌ای مذهبی در خوی به دنیا آمد. پدربزرگش میر فتاح از عرفای شهرستان خوی و اهل کرامت بوده است.. مادر خانم کبیری مربی قرآن بودند . در دوران کودکی دایی ایشان حین آموزش حفظ قران به مادرشان بوده‌اند؛ ولی ایشان قادر به حفظ کردن نبودند و این مسئله خیلی آزرده‌خاطرشان می‌کند. با تأثر به قبر پدرشان میر فتاح می‌روند و آنجا ابراز ناراحتی می‌کنند که چرا قادر به حفظ قرآن نیستند. ایشان آنجا به خواب می‌روند و در عالم خواب کودکی در قنداقِ از ایشان می‌خواهد تا قرآن را بخواند. او می‌گوید که من قادر به خواندن قران نیستم و کودک با عتاب به او می‌گوید که بخوان. بعد از بیداری به سراغ قرانی که در مقبره پدرشان بود می‌روند و در کمال ناباوری قادر به خواندن کل قران و حفظ سوره‌ها می‌شوند. علاوه بر قران توانایی خواندن زبان فارسی را نیز پیدا می‌کنند. بعدازآن روز شروع به یاددادن سواد و قرآن به اطرافیان و خانم‌های دیگر می‌کنند. از خصوصیات دیگر مادرشان کمک به فقرا بوده است. خانم کبیری تعریف می‌کنند که از دوران کودکی مادرشان ایشان را برای کمک کردن به نیازمندها تشویق می‌کرد و از ایشان برای این کار کمک می‌گرفته است. این خصلت در ایشان از کودکی رشد می‌کند.<br /> == ازدواج: ==<br /> در سن 15 سالگی با مردی ازدواج می‌کنند و بعد از ازدواج متوجه می‌شوند که همسرشان صرع‌دارند. همه از او می‌خواهند که از همسر خود جدا شود. او هم در جواب می‌گوید: «او بیمار هست و نیاز به پرستار دارد، من هم پرستار او می‌شوم. »<br /> خانم کبیری در قضیه 17 شهریور سال 57 د تهران بودند و قضیه را این‌گونه تعریف می‌کنند: <br /> «مجروح‌های زیادی در خیابان بود. مرتب به خانه پدرشوهرم می‌رفتم و آستر لحاف و تشک‌ها را درمی‌آوردم و برای بستن زخم مجروح‌ها به آنجا می‌رفتم.»<br /> == دفاع مقدس ==<br /> ایشان در دوران دفاع مقدس نیز چندین بار کمک‌های مردمی جمع‌آوری‌شده توسط مردم خوی را با ماشین خودشان به مناطق جنگی برده‌اند. همچنین به خاطر نسبتی (پسرعمو) که با سردار کبیری داشتند مورد اعتماد سپاه خوی بودند و گاهی به همراه پسرها و همسرشان اسلحه و مهمات نیز به جبهه می‌بردند. در طی این مدت نیز به آموزش قران و سواد خانم‌های پیرامون خود پرداخته‌اند و همیشه در کارهای خیر پیش‌قدم بودند. <br /> == مهاجرت به تبریز و ادامه فعالیت ها==<br /> ایشان بعد از مدتی به منطقه پرواز تبریز نقل‌مکان می‌کنند. خودشان تعریف می‌کنند:<br /> «وقتی به محله جدید آمدیم خانم‌ها را دیدم که دم در مشغول صحبت‌های بیهوده هستند. از آن‌ها دعوت کردم تا به خانه من بیایند و آنجا صحبت کنند و در کنار صحبت کردن من هم به آن‌ها قرآن و احکام یاد دهم. پس از مدتی تعداد خانم‌ها زیاد شد و در جای کوچکی در پشت مسجد پرواز جمع می‌شدیم و قرآن می‌خواندیم. تصمیم گرفتم مسجد را به کمک مردم توسعه بدهم تا جای مناسبی برای یادگیری قرآن باشد و مسجد نیز توسعه پیدا کند. »<br /> ایشان بعد از مدتی به محله ولیعصر تبریز می‌روند و خانه‌ای در آنجا می‌خرند. بعد از مدتی خانه را می‌فروشند و برای سه نفر از مددجویانشان خانه تهیه می‌کنند و خودشان خانه‌ای اجاره می‌کنند و آنجا ساکن می‌شوند. با خودشان عهد می‌بندند تا زمانی که مددجویانشان خانه‌ای ندارند برای خودشان خانه‌ای تهیه نکنند. بعد به منطقه گلپارک تبریز می‌روند و در خانه‌ای اجاره‌ای ساکن می‌شوند. آنجا نیز آرام نمی‌گیرند و شروع به یاددادن سواد و قرآن به خانم‌های آن منطقه می‌کنند. همچنین به کمک اهالی مسجدی در منطقه گلپارک احداث می‌کنند؛ چون قبل از ایشان مسجدی در آن محل نبود. <br /> یکی از خانم‌ها که در آن دوران کوچک بودند چنین تعریف می‌کنند:<br /> «خانم کبیری زن بسیار مهربان و باحوصله‌ای بود. همیشه مرتب و تمیز بود و برای ما در عالم کودکی جذابیت خاصی داشت. همیشه مسجد پر بود و خانم‌ها دورتادور می‌نشستند و هرکدام پنج صفحه قرآن می‌خواندند و خانم کبیری بامتانت و آرامش گوش می‌کرد و ایرادهایشان را می‌گفت. هیچ‌وقت این کار برایش کسالت‌آور نبود و با مهربانی و صبر برخورد می‌کرد. رفتارش با بچه‌ها با احترام و صمیمیت بود و همیشه دوست داشتیم پیش او برویم. اکثر خانم‌های گلپارک سواد و خواندن قران را مدیون ایشان هستند.»<br /> <br /> [[رده: آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده: اهالی تبریز]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[رده: بانوی خیر]]<br /> [[رده: مربی قرآن]]<br /> [[رده:حوریه کبیری]]<br /> == منبع ==<br /> محقق: سیده فهیمه قادری- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات تبریز</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B5%D9%85%D8%AF_%D8%B2%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%8C_%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D8%B2_%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1&diff=3537 2020-12-16T07:01:25Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>== تولد == <br /> '''شهید صمد زبردست''' سال 1343 ه ش درتبریزبه دنیا آمد. <br /> == مسئولیتها == <br /> ایشان بعد از انقلاب و با تشکیل سپاه پاسداران به عضویت سپاه در آمدند. با شروع جنگ به جبهه رفتند. همزمان مسئول اعزام نیروی بسیج تبریز، معاون عملیاتی یگان دریایی لشكر عاشوراو...نیز بودند. <br /> == عملیات ها و مجروحیت ها ==<br /> در عملیات های زیادی از جمله عملیات مسلم بن عقیل، والفجر مقدماتی، والفجر 3، خیبر شركت کردند. <br /> در عملیات نفوذ به داخل شهر مندلی عراق شركت و از ناحیه بازوی راست مجروح شد و با اینکه مجروح بود ماموریت محوله را كه انهدام انبار مهمات دشمن در داخل شهر بود به انجام رسانید.<br /> در عملیات بدر درمنطقه شرق دجله بر اثر بمباران خوشه ای دشمن مجروح و قطع نخاع گردید و دست چپ وی نیز بعلت خردشدن مفصل و قطع عصب از كار افتاد.<br /> == ازدواج و فعالیت در بنیاد جانبازان ==<br /> سال 1366 ازدواج کرد . سال 67 با وجود شرایط بد جسمانی و بیماری هایی که به علت قطع نخاع بودن حاصل شده بود به عنوان مسئول فرهنگی بنیاد جانبازان شروع به فعالیت کردند. درسال 1368 بنا به درخواست مسئولین بنیاد جانبازان استان آذربایجان شرقی به عنوان مسئول بنیاد جانبازان تبریز مشغول خدمت به جانبازان شد. در این مدت با وجود شرایط بد جسمی که داشتند (بیماری کلیوی، قلبی و...) تمام وقت خود را صرف رسیدگی به خانواده های جانبازان کرده اند. <br /> == خاطرات شهید از فعالیت در بنیاد جانبازان از زبان همسر: == <br /> از وقتى كه مسوولیت بنیاد جانبازان تبریز را بر عهده‏ اش گذاشته اند، شب و روز ندارد. این همه تلاش و كار مناسب با وضعیت جسمى او نیست. روزهاى تعطیل، راهى شهرستان‏ها مى‏شود، به خانه جانبازان می رود با آنها دردِ دل می کند. مشكلاتشان را می پرسد و به كارهایشان رسیدگى می کند. در منزل به یاد جانبازان است. حتى وقتى خانواده خود را به تفریح مى‏ برد، از جانبازان غافل نمى‏ شود. مجتمع تفریحى ائل گولى هفته ‏اى یك روز به جانبازان و خانواده ‏هایشان اختصاص داشت. هر وقت به این مجتمع مى ‏رفتیم، دختر خانم جانبازى را نیز با خود مى ‏بردیم. او یك پایش را در بمباران‏ از دست داده بود و سخت گوشه‏ گیر و منزوى شده بود. با كسى حرف نمى ‏زد و حالات و رفتارش حكایت از افسردگى شدید داشت. وقتى مشغول بازى مى‏ شد، صمد از گوشه‏ اى تماشا مى‏ كرد و مى‏ فهمیدم كه چقدر از نشاط این دختر شاد مى‏ شود. با اینكه بارها و بارها همراهش به ائل گلی رفته بودیم، حتى با ما نیز حرف نمى‏ زد. با این حال صمد با صبر و حوصله تمام به كار خود ادامه داد. از قضا به علت پیشامدى یك بار نتوانستیم دنبال او برویم؛ البته قرار و مدارى در میان نبود. با این همه وقتى هفته بعد با مادر دختر تماس گرفتیم، گفت: «این بچه تا غروب چشمش را به در دوخته و انتظار شما را مى‏ كشید و سراغ شما را از من می گرفت.» ما هم خوشحال بودیم که بالاخره لب به سخن باز کرده بود. <br /> روز به روز حال صمد بدتر می شد. پاهایش كه دیروز میدان‏ها را در مى‏ نوردید، حركت نمى ‏كند. دست چپش به علت خرد شدن مفصل و قطع عصب از كار افتاده است. چندى پس از آخرین مجروحیتش، یكى از كلیه ‏هایش نیز بر اثر عفونت از كار خود بازماند. پیكرى سرا پا زخم و عالم عالم درد. روح بلندش به دردها سر فرو نمى‏ آورد. تب و تب. درد و تب و لرزهاى مداوم با لحظه لحظه زندگى‏ اش درآمیخته است. كلیه دیگرش هم دچار نارسایى شده است. وقتى به پزشك مى ‏رویم با یأس جواب مى‏ دهند... صمد همه اینها را مى‏ داند، با این همه از كار و اداى مسوولیت باز نمى‏ ماند. مسوولیت براى او امتحانى است سخت بزرگ. <br /> صبح روزهاى زمستان، پیش از روشن شدن هوا خانه را ترك مى‏ كند. هواى سرد زمستان برایش ناراحت كننده است. با آن وضع و ضعف جسمى اگر مدتى پشت فرمان باشد، دچار سرمازدگى مى‏ شود و از كار كه برمى‏ گردد، تب و لرز شدید شروع مى‏شود. در این حال، دیگر لحاف و پتو و وسایل گرم كننده مؤثر نیست. حداقل هفته‏ اى سه روز این طور مى ‏شود و از كار كه برمى‏ گردد تا غروب، روى تخت مى ‏لرزد. <br /> ساعت كار جانبازان، ساعتى دیرتر از وقت معمول شروع مى ‏شود. اصرار مى‏ كنم كه او هم دیرتر برود. هرچه اصرار مى ‏كنم، نمى‏ پذیرد. مى‏ خواهم مانع این وضعیت شوم. خیلى درد مى‏ كشد. مى ‏بیند كه دست‏ بردار نیستم، مى ‏خواهد قانعم كند. همان حزن و اندوه غریب چهره‏ اش را به خود مى ‏گیرد و جواب مى ‏دهد: «من كارى از دستم برنمى ‏آید كه براى مردم انجام دهم. وقتى مى ‏بینم من به راحتى در این سرما تردّد مى‏كنم، دوست دارم آنها را هم در مسیرم به مقصد برسانم!...»<br /> او شمعى است كه مى‏سوزد و روشنایى مى‏بخشد. نه تنها در هواى خدمت به جانبازان سر از پا نمى‏شناسد، بلکه به همه دردمندان و محرومین مى ‏اندیشد. وقتى در خانه استراحت مى‏كند، اندیشه بى‏ سرپناهان آرامش نمى‏گذارد:<br /> - من خجالت مى‏كشم در این خانه زندگى كنم، در صورتى كه كسانى هستند كه سرپناهى ندارند... وقتى سینى غذا را مى‏آورم. آثار حزن و اندوه را در چهره اش می بینم. مى‏گوید: «حیف نیست انسان تمام همّ و غمش، خودش باشد، مردم این همه ناراحتى دارند.»<br /> == شهادت: == <br /> در اوایل اردیبهشت سال 1372 برای مداوا به تهران عزیمت نمود و هنگام بازگشت دچار حادثه رانندگی می شوند و بعد از انتقال به بیمارستان به لقاء الله می رسد. <br /> == منبع ==<br /> http://yasinehoseini.mihanblog.com/<br /> [[رده: آذربایجان شرقی]]<br /> [[رده:اهالی تبریز]]<br /> [[رده: شهید صمد زبردست]]<br /> [[رده: دفاع مقدس]]<br /> [[رده: جانباز قطع نخاع]]<br /> [[رده: بنیاد جانبازان]]<br /> [[رده:آذربایجان شرقی]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1_%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3&diff=2590 2020-12-12T10:18:57Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>'''خانم زهرا حسین زاده''' متولدسال 1320 در ارسباران هستند و در یک سالگی به تهران نقل مکان کرده اند. پدر خانم حسین زاده قبل از انقلاب کارمند اداره فرهنگ و هنر در تهران بودند. خانم حسین زاده در خانه های سازمانی زمان طاغوت بزرگ شده اند اما با این وجود کاملا اصالت دینی خود را حفظ کردند. سال 40 در رشته بهیاری وارد دانشگاه شده اند. سال 47 به عنوان بهیار وارد بیمارستان شده اند. قبل از انقلاب به همراه خانواده در تظاهرات ها و فعالیت های انقلابی شرکت داشتند و شاهد بسیاری از قضایای انقلاب بودند. جزو اولین گروه از خانم هایی بودند که در مدرسه علوی به دیدار امام نائل شده اند. بعد از انقلاب در کلاس های آیت الله بهشتی، مقام معظم رهبری، آقای عسگر اولادی و جاسبی و... شرکت داشتند. همچنین در کلاس های قرآن انجمن اسلامی کل بهداری و کلاس های نهج البلاغه جهاد شرکت می کردند و در بیمارستان نیز در راستای تبلیغ انقلاب و حجاب فعالیت های زیادی داشتند. این فعالیت ها را در قالب برپایی نمایشگاه، پخش فیلم، خرید روسری و چادر برای افراد بی حجاب و... انجام می دادند. همچنین با گروهک های دیگر نیز در بیمارستان بحث و گفتگو داشتند. عضو انجمن اسلامی بیمارستان معیری تهران بودند و در یازده عملیات به عنوان امدادگر و پرستار شرکت داشته اند و خاطرات بسیار پر باری از این دوران دارند. در طی دوران امدادگری نیز عکس هایی با دوربین خود از مجروحین و منطقه گرفته و گنجینه خوبی از عکس ها را دارند. <br /> == عملیات هایی که در آن حضور داشتند: == <br /> 1. محاصره آبادان خرمشهر و اشغال خرمشهر<br /> 2. در عملیات مختلف سوسنگرد<br /> 3. در عملیات های شکست حصر ابادان، <br /> 4. والفجر مقدماتی، دهلاویه<br /> 5. عملیات فتح المبین<br /> 6. عملیات بیت المقدس- آزادی خرمشهر<br /> 7. عملیات رمضان <br /> 8. عملیات محرم<br /> 9. عملیات والفجر3 <br /> 10. عملیات خیبر <br /> 11. عملیات بدر <br /> == نمونه خاطرات: == <br /> در اتاق عمل هیچ امکاناتی نداشتیم مجروحان با همان لباس رزم به اتاق عمل آورده می شدند. وسایل اولیه کفاف زخم های شدید را به ندرت می داد. برخی مجروحان با جراحت چند عضو خونریزی شدیدی داشتند، بدن هایشان مثل آبکش بود. با کمترین و ساده ترین وسایل، عمل مغز و شکم و قلب و ارتوپدی را انجام می دادیم که در بیمارستان تهران با آن امکانات چنین عمل هایی انجام نمی شد. در آن روزها یادم است به علت اینکه در اتاق عمل لباسم خونی شده بود به مدت پنج روز نتوانستم لباسم را عوض کنم جز به چون بیمارستان جنب پالایشگاه قرار داشت و به آنجا هم حمله شده بود، برای اتاق عمل پرده های ضخیم نصب کرده بودیم و عمل ها را با چراغ قوه انجام می دادیم حتی در غذاخوری غدایمان را در تاریکی می خوردیم و برای اینکه در امان باشیم در بیمارستان «کاتیوشا» گذاشته بودند.<br /> زمان بنی صدر به رزمنده ها تجهیزات جنگی و نان و غذا نمی رسید. برای هر سه نفر یک عدد ژ3 با سه فشنگ داده بودند و چون کلاه نمی دادند رزمندگان بیشتر از ناحیه سر زخمی می شدند. هنگام نماز آن هم با ملافه، با وجود اینکه خوابگاه با اتاق عمل فاصله چندانی نداشت. <br /> تعداد مجروحان به قدری زیاد بود که تا حیاط بیمارستان در انتظار عمل بودند و ما حتی فرصت به هوش آوردن آن ها را هم نداشتیم، همه بخش ها، راهرو ها و حیاط پر از مجروح بود، مجروحینی را که عمل جراحی شده بودند برای اعزام به شهرستان ها به فرودگاه منتقل می کردیم. بسیاری از این مجروحان به علت نبود مراقبت های لازم و پرستار در فرودگاه به شهادت می رسیدند تا جایی که در فرودگاه در یک روز 32 شهید دادیم. این وضع مرا بسیار ناراحت کرد چراکه این رزمنده ها با زحمت از جبهه ها به پشت جبهه منتقل می شدند و پس از زحمات کادر پزشکی به علت نبود مراقبت های لازم به شهادت می رسیدند. علاوه بر آن مدرسه ای هم بود برای مجروحانی که مدتی باید بستری می شدند و در آنجا هم پرستاری نداشتیم و مجروح از مجروح مراقبت می کرد.<br /> وزیر بهداری آن زمان برای سرکشی آمده بودند که مسایل را با ایشان در میان گذاشتم، پس از مطرح کردن این مسایل، در ورزشگاه تختی اهواز 10 نقاهتگاه(با وجود خاکی بودن) برپا کردند. با 700تخت روزانه به 2000مجروح در هر نقاهتگاه رسیدگی می کردیم و در عملیات بدر و خیبر هر روز 10هزار مجروح در نقاهتگاه پذیرش می شد.<br /> [[رده: امدادگر]]<br /> [[رده: دفاع مقدس]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[رده: عکاس]]<br /> [[رده: پرستار]]<br /> == منبع ==<br /> محقق: سیده فهیمه قادری- واحد تاریخ شفاهی دفتر تبریز</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%871.jpg&diff=2588 2020-12-12T10:18:12Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>امدادگر</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D8%AD%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%87_%DA%A9%D8%A8%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88%DB%8C_%D8%AE%DB%8C%D8%B1&diff=2574 2020-12-12T10:01:32Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>'''خانم حوریه کبیری''' در خانواده‌ای مذهبی در خوی به دنیا آمد. پدربزرگش میر فتاح از عرفای شهرستان خوی و اهل کرامت بوده است.. مادر خانم کبیری مربی قران بودند . در دوران کودکی دایی ایشان حین آموزش حفظ قران به مادرشان بوده‌اند؛ ولی ایشان قادر به حفظ کردن نبودند و این مسئله خیلی آزرده‌خاطرشان می‌کند. با تأثر به قبر پدرشان میر فتاح می‌روند و آنجا ابراز ناراحتی می‌کنند که چرا قادر به حفظ قرآن نیستند. ایشان آنجا به خواب می‌روند و در عالم خواب کودکی در قنداقِ از ایشان می‌خواهد تا قرآن را بخواند. او می‌گوید که من قادر به خواندن قران نیستم و کودک با عتاب به او می‌گوید که بخوان. بعد از بیداری به سراغ قرانی که در مقبره پدرشان بود می‌روند و در کمال ناباوری قادر به خواندن کل قران و حفظ سوره‌ها می‌شوند. علاوه بر قران توانایی خواندن زبان فارسی را نیز پیدا می‌کنند. بعدازآن روز شروع به یاددادن سواد و قرآن به اطرافیان و خانم‌های دیگر می‌کنند. از خصوصیات دیگر مادرشان کمک به فقرا بوده است. خانم کبیری تعریف می‌کنند که از دوران کودکی مادرشان ایشان را برای کمک کردن به نیازمندها تشویق می‌کرد و از ایشان برای این کار کمک می‌گرفته است. این خصلت در ایشان از کودکی رشد می‌کند.<br /> == ازدواج: ==<br /> در سن 15 سالگی با مردی ازدواج می‌کنند و بعد از ازدواج متوجه می‌شوند که همسرشان صرع‌دارند. همه از او می‌خواهند که از همسر خود جدا شود. او هم در جواب می‌گوید: «او بیمار هست و نیاز به پرستار دارد، من هم پرستار او می‌شوم. »<br /> خانم کبیری در قضیه 17 شهریور سال 57 د تهران بودند و قضیه را این‌گونه تعریف می‌کنند: <br /> «مجروح‌های زیادی در خیابان بود. مرتب به خانه پدرشوهرم می‌رفتم و آستر لحاف و تشک‌ها را درمی‌آوردم و برای بستن زخم مجروح‌ها به آنجا می‌رفتم.»<br /> == دفاع مقدس ==<br /> ایشان در دوران دفاع مقدس نیز چندین بار کمک‌های مردمی جمع‌آوری‌شده توسط مردم خوی را با ماشین خودشان به مناطق جنگی برده‌اند. همچنین به خاطر نسبتی (پسرعمو) که با سردار کبیری داشتند مورد اعتماد سپاه خوی بودند و گاهی به همراه پسرها و همسرشان اسلحه و مهمات نیز به جبهه می‌بردند. در طی این مدت نیز به آموزش قران و سواد خانم‌های پیرامون خود پرداخته‌اند و همیشه در کارهای خیر پیش‌قدم بودند. <br /> == مهاجرت به تبریز ==<br /> ایشان بعد از مدتی به منطقه پرواز تبریز نقل‌مکان می‌کنند. خودشان تعریف می‌کنند:<br /> «وقتی به محله جدید آمدیم خانم‌ها را دیدم که دم در مشغول صحبت‌های بیهوده هستند. از آن‌ها دعوت کردم تا به خانه من بیایند و آنجا صحبت کنند و در کنار صحبت کردن من هم به آن‌ها قرآن و احکام یاد دهم. پس از مدتی تعداد خانم‌ها زیاد شد و در جای کوچکی در پشت مسجد پرواز جمع می‌شدیم و قرآن می‌خواندیم. تصمیم گرفتم مسجد را به کمک مردم توسعه بدهم تا جای مناسبی برای یادگیری قرآن باشد و مسجد نیز توسعه پیدا کند. »<br /> ایشان بعد از مدتی به محله ولیعصر تبریز می‌روند و خانه‌ای در آنجا می‌خرند. بعد از مدتی خانه را می‌فروشند و برای سه نفر از مددجویانشان خانه تهیه می‌کنند و خودشان خانه‌ای اجاره می‌کنند و آنجا ساکن می‌شوند. با خودشان عهد می‌بندند تا زمانی که مددجویانشان خانه‌ای ندارند برای خودشان خانه‌ای تهیه نکنند. بعد به منطقه گلپارک تبریز می‌روند و در خانه‌ای اجاره‌ای ساکن می‌شوند. آنجا نیز آرام نمی‌گیرند و شروع به یاددادن سواد و قرآن به خانم‌های آن منطقه می‌کنند. همچنین به کمک اهالی مسجدی در منطقه گلپارک احداث می‌کنند؛ چون قبل از ایشان مسجدی در آن محل نبود. <br /> یکی از خانم‌ها که در آن دوران کوچک بودند چنین تعریف می‌کنند:<br /> «خانم کبیری زن بسیار مهربان و باحوصله‌ای بود. همیشه مرتب و تمیز بود و برای ما در عالم کودکی جذابیت خاصی داشت. همیشه مسجد پر بود و خانم‌ها دورتادور می‌نشستند و هرکدام پنج صفحه قرآن می‌خواندند و خانم کبیری بامتانت و آرامش گوش می‌کرد و ایرادهایشان را می‌گفت. هیچ‌وقت این کار برایش کسالت‌آور نبود و با مهربانی و صبر برخورد می‌کرد. رفتارش با بچه‌ها با احترام و صمیمیت بود و همیشه دوست داشتیم پیش او برویم. اکثر خانم‌های گلپارک سواد و خواندن قران را مدیون ایشان هستند.»<br /> <br /> [[رده: خوی]]<br /> [[رده: تبریز]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[رده: بانوی خیر]]<br /> [[رده: مربی قرآن]]<br /> == منبع ==<br /> محقق: سیده فهیمه قادری- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات تبریز</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1_%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3&diff=2570 2020-12-12T09:55:20Z

<p>سیده فهیمه قادری: صفحه‌ای تازه حاوی «'''خانم زهرا حسین زاده''' متولدسال 1320 در ارسباران هستند و در یک سالگی به تهران ن...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>'''خانم زهرا حسین زاده''' متولدسال 1320 در ارسباران هستند و در یک سالگی به تهران نقل مکان کرده اند. پدر خانم حسین زاده قبل از انقلاب کارمند اداره فرهنگ و هنر در تهران بودند. خانم حسین زاده در خانه های سازمانی زمان طاغوت بزرگ شده اند اما با این وجود کاملا اصالت دینی خود را حفظ کردند. سال 40 در رشته بهیاری وارد دانشگاه شده اند. سال 47 به عنوان بهیار وارد بیمارستان شده اند. قبل از انقلاب به همراه خانواده در تظاهرات ها و فعالیت های انقلابی شرکت داشتند و شاهد بسیاری از قضایای انقلاب بودند. جزو اولین گروه از خانم هایی بودند که در مدرسه علوی به دیدار امام نائل شده اند. بعد از انقلاب در کلاس های آیت الله بهشتی، مقام معظم رهبری، آقای عسگر اولادی و جاسبی و... شرکت داشتند. همچنین در کلاس های قرآن انجمن اسلامی کل بهداری و کلاس های نهج البلاغه جهاد شرکت می کردند و در بیمارستان نیز در راستای تبلیغ انقلاب و حجاب فعالیت های زیادی داشتند. این فعالیت ها را در قالب برپایی نمایشگاه، پخش فیلم، خرید روسری و چادر برای افراد بی حجاب و... انجام می دادند. همچنین با گروهک های دیگر نیز در بیمارستان بحث و گفتگو داشتند. عضو انجمن اسلامی بیمارستان معیری تهران بودند و در یازده عملیات به عنوان امدادگر و پرستار شرکت داشته اند و خاطرات بسیار پر باری از این دوران دارند. در طی دوران امدادگری نیز عکس هایی با دوربین خود از مجروحین و منطقه گرفته و گنجینه خوبی از عکس ها را دارند. <br /> == عملیات هایی که در آن حضور داشتند: == <br /> 1. محاصره آبادان خرمشهر و اشغال خرمشهر<br /> 2. در عملیات مختلف سوسنگرد<br /> 3. در عملیات های شکست حصر ابادان، <br /> 4. والفجر مقدماتی، دهلاویه<br /> 5. عملیات فتح المبین<br /> 6. عملیات بیت المقدس- آزادی خرمشهر<br /> 7. عملیات رمضان <br /> 8. عملیات محرم<br /> 9. عملیات والفجر3 <br /> 10. عملیات خیبر <br /> 11. عملیات بدر <br /> == نمونه خاطرات: == <br /> در اتاق عمل هیچ امکاناتی نداشتیم مجروحان با همان لباس رزم به اتاق عمل آورده می شدند. وسایل اولیه کفاف زخم های شدید را به ندرت می داد. برخی مجروحان با جراحت چند عضو خونریزی شدیدی داشتند، بدن هایشان مثل آبکش بود. با کمترین و ساده ترین وسایل، عمل مغز و شکم و قلب و ارتوپدی را انجام می دادیم که در بیمارستان تهران با آن امکانات چنین عمل هایی انجام نمی شد. در آن روزها یادم است به علت اینکه در اتاق عمل لباسم خونی شده بود به مدت پنج روز نتوانستم لباسم را عوض کنم جز به چون بیمارستان جنب پالایشگاه قرار داشت و به آنجا هم حمله شده بود، برای اتاق عمل پرده های ضخیم نصب کرده بودیم و عمل ها را با چراغ قوه انجام می دادیم حتی در غذاخوری غدایمان را در تاریکی می خوردیم و برای اینکه در امان باشیم در بیمارستان «کاتیوشا» گذاشته بودند.<br /> زمان بنی صدر به رزمنده ها تجهیزات جنگی و نان و غذا نمی رسید. برای هر سه نفر یک عدد ژ3 با سه فشنگ داده بودند و چون کلاه نمی دادند رزمندگان بیشتر از ناحیه سر زخمی می شدند. هنگام نماز آن هم با ملافه، با وجود اینکه خوابگاه با اتاق عمل فاصله چندانی نداشت. <br /> تعداد مجروحان به قدری زیاد بود که تا حیاط بیمارستان در انتظار عمل بودند و ما حتی فرصت به هوش آوردن آن ها را هم نداشتیم، همه بخش ها، راهرو ها و حیاط پر از مجروح بود، مجروحینی را که عمل جراحی شده بودند برای اعزام به شهرستان ها به فرودگاه منتقل می کردیم. بسیاری از این مجروحان به علت نبود مراقبت های لازم و پرستار در فرودگاه به شهادت می رسیدند تا جایی که در فرودگاه در یک روز 32 شهید دادیم. این وضع مرا بسیار ناراحت کرد چراکه این رزمنده ها با زحمت از جبهه ها به پشت جبهه منتقل می شدند و پس از زحمات کادر پزشکی به علت نبود مراقبت های لازم به شهادت می رسیدند. علاوه بر آن مدرسه ای هم بود برای مجروحانی که مدتی باید بستری می شدند و در آنجا هم پرستاری نداشتیم و مجروح از مجروح مراقبت می کرد.<br /> وزیر بهداری آن زمان برای سرکشی آمده بودند که مسایل را با ایشان در میان گذاشتم، پس از مطرح کردن این مسایل، در ورزشگاه تختی اهواز 10 نقاهتگاه(با وجود خاکی بودن) برپا کردند. با 700تخت روزانه به 2000مجروح در هر نقاهتگاه رسیدگی می کردیم و در عملیات بدر و خیبر هر روز 10هزار مجروح در نقاهتگاه پذیرش می شد.<br /> [[رده: امدادگر]]<br /> [[رده: دفاع مقدس]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[رده: عکاس]]<br /> [[رده: پرستار]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B5%D9%85%D8%AF_%D8%B2%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%8C_%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D8%B2_%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C_%D9%86%D8%A7%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1&diff=2452 2020-12-12T06:52:12Z

<p>سیده فهیمه قادری: صفحه‌ای تازه حاوی «'''شهید صمد زبردست''' سال 1343 ه ش درتبریزبه دنیا آمد. ایشان بعد از انقلاب و با تشک...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>'''شهید صمد زبردست''' سال 1343 ه ش درتبریزبه دنیا آمد. ایشان بعد از انقلاب و با تشکیل سپاه پاسداران به عضویت سپاه در امدند. با شروع جنگ به جبهه رفتند و در عملیات های زیادی از جمله عملیات مسلم بن عقیل، والفجر مقدماتی، والفجر 3، خیبر شركت کردند. همزمان مسئول اعزام نیروی بسیج تبریز، معاون عملیاتی یگان دریایی لشكر عاشوراو...نیز بودند. <br /> در عملیات نفوذ به داخل شهر مندلی عراق شركت و از ناحیه بازوی راست مجروح شد و با اینکه مجروح بود ماموریت محوله را كه انهدام انبار مهمات دشمن در داخل شهر بود به انجام رسانید.<br /> در عملیات بدر درمنطقه شرق دجله بر اثر بمباران خوشه ای دشمن مجروح و قطع نخاع گردید و دست چپ وی نیز بعلت خردشدن مفصل و قطع عصب از كار افتاد.<br /> سال 1366 ازدواج کرد . سال 67 با وجود شرایط بد جسمانی و بیماری هایی که به علت قطع نخاع بودن حاصل شده بود به عنوان مسئول فرهنگی بنیاد جانبازارن شروع به فعالیت کردند. درسال 1368 بنا به درخواست مسئولین بنیاد جانبازان استان آذربایجان شرقی به عنوان مسئول بنیاد جانبازان تبریز مشغول خدمت به جانبازان شد. در این مدت با وجود شرایط بد جسمی که داشتند (بیماری کلیوی، قلبی و...) تمام وقت خود را صرف رسیدگی به خانواده های جانبازان کرده اند. <br /> == خاطرات شهید از فعالیت در بنیاد جانبازان از زبان همسر: == <br /> از وقتى كه مسوولیت بنیاد جانبازان تبریز را بر عهده‏اش گذاشته اند، شب و روز ندارد. این همه تلاش و كار مناسب با وضعیت جسمى او نیست. روزهاى تعطیل، راهى شهرستان‏ها مى‏شود، به خانه جانبازان مى‏رود. با آنها دردِ دل مى‏كند. مشكلاتشان را مى‏پرسد و به كارهایشان رسیدگى مى‏كند. در منزل به یاد جانبازان است. حتى وقتى خانواده خود را به تفریح مى‏برد، از جانبازان غافل نمى‏شود. مجتمع تفریحى ائل گولى هفته‏اى یك روز به جانبازان و خانواده‏هایشان اختصاص داشت. هر وقت به این مجتمع مى‏رفتیم، دختر خانم جانبازى را نیز با خود مى‏بردیم. او یك پایش را در بمباران‏ از دست داده بود و سخت گوشه‏گیر و منزوى شده بود. با كسى حرف نمى‏زد و حالات و رفتارش حكایت از افسردگى شدید داشت. وقتى مشغول بازى مى‏شد، صمد از گوشه‏اى تماشا مى‏كرد و مى‏فهمیدم كه چقدر از نشاط این دختر شاد مى‏شود. با اینكه بارها و بارها همراهش به ائل گلی رفته بودیم، حتى با ما نیز حرف نمى‏زد. با این حال صمد با صبر و حوصله تمام به كار خود ادامه داد. از قضا به علت پیشامدى یك بار نتوانستیم دنبال او برویم؛ البته قرار و مدارى در میان نبود. با این همه وقتى هفته بعد با مادر دختر تماس گرفتیم، گفت: «این بچه تا غروب چشمش را به در دوخته و انتظار شما را مى‏كشید و سراغ شما را از من می گرفت.» <br /> روز به روز حال صمد بدتر می شد. پاهایش كه دیروز میدان‏ها را در مى‏نوردید، حركت نمى‏كند. دست چپش به علت خرد شدن مفصل و قطع عصب از كار افتاده است. چندى پس از آخرین مجروحیتش، یكى از كلیه‏هایش نیز بر اثر عفونت از كار خود بازماند. پیكرى سرا پا زخم و عالم عالم درد. روح بلندش به دردها سر فرو نمى‏آورد. تب و تب. درد و تب و لرزهاى مداوم با لحظه لحظه زندگى‏اش درآمیخته است. كلیه دیگرش هم دچار نارسایى شده است. وقتى به پزشك مى‏رویم با یأس جواب مى‏دهند... صمد همه اینها را مى‏داند، با این همه از كار و اداى مسوولیت باز نمى‏ماند. مسوولیت براى او امتحانى است سخت بزرگ. <br /> صبح روزهاى زمستان، پیش از روشن شدن هوا خانه را ترك مى‏كند. هواى سرد زمستان برایش ناراحت كننده است. با آن وضع و ضعف جسمى اگر مدتى پشت فرمان باشد، دچار سرمازدگى مى‏شود و از كار كه برمى‏گردد، تب و لرز شدید شروع مى‏شود. در این حال، دیگر لحاف و پتو و وسایل گرم كننده مؤثر نیست. حداقل هفته‏اى سه روز این طور مى‏شود و از كار كه برمى‏گردد تا غروب، روى تخت مى‏لرزد.<br /> ساعت كار جانبازان، ساعتى دیرتر از وقت معمول شروع مى‏شود. اصرار مى‏كنم كه او هم دیرتر برود. هرچه اصرار مى‏كنم، نمى‏پذیرد. مى‏خواهم مانع این وضعیت شوم. خیلى درد مى‏كشد. مى‏بیند كه دست‏بردار نیستم، مى‏خواهد قانعم كند. همان حزن و اندوه غریب چهره‏اش را در خود مى‏گیرد و جواب مى‏دهد: «من كارى از دستم برنمى‏آید كه براى مردم انجام دهم. وقتى مى‏بینم من به راحتى در این سرما تردّد مى‏كنم، دوست دارم آنها را هم در مسیرم به مقصد برسانم!...»<br /> او شمعى است كه مى‏سوزد و روشنایى مى‏بخشد. نه تنها در هواى خدمت به جانبازان سر از پا نمى‏شناسد، بلکه به همه دردمندان و محرومین مى‏اندیشد. وقتى در خانه استراحت مى‏كند، اندیشه بى‏سرپناهان آرامش نمى‏گذارد:<br /> - من خجالت مى‏كشم در این خانه زندگى كنم، در صورتى كه كسانى هستند كه سرپناهى ندارند... وقتى سینى غذا را مى‏آورم. آثار حزن و اندوه را در چهره اش می بینم. مى‏گوید: «حیف نیست انسان تمام همّ و غمش، خودش باشد، مردم این همه ناراحتى دارند.»<br /> == شهادت: == <br /> در اوایل اردیبهشت سال 1372 برای مداوا به تهران عزیمت نمود و هنگام بازگشت دچار حادثه رانندگی می شوند و بعد از انتقال به بیمارستان به لقاء الله می رسد. <br /> == منبع ==<br /> http://yasinehoseini.mihanblog.com/<br /> [[رده:تبریز]]<br /> [[رده: دفاع مقدس]]<br /> [[رده: جانباز قطع نخاع]]<br /> [[رده: بنیاد جانبازان]]<br /> [[رده: شهید]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D8%AD%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%87_%DA%A9%D8%A8%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88%DB%8C_%D8%AE%DB%8C%D8%B1&diff=2340 2020-12-11T07:29:29Z

<p>سیده فهیمه قادری: صفحه‌ای تازه حاوی «'''خانم حوریه کبیری''' در خانواده‌ای مذهبی در خوی به دنیا آمد. پدربزرگش میر فت...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>'''خانم حوریه کبیری''' در خانواده‌ای مذهبی در خوی به دنیا آمد. پدربزرگش میر فتاح از عرفای شهرستان خوی و اهل کرامت بوده است.. مادر خانم کبیری مربی قران بودند . در دوران کودکی دایی ایشان حین آموزش حفظ قران به مادرشان بوده‌اند؛ ولی ایشان قادر به حفظ کردن نبودند و این مسئله خیلی آزرده‌خاطرشان می‌کند. با تأثر به قبر پدرشان میر فتاح می‌روند و آنجا ابراز ناراحتی می‌کنند که چرا قادر به حفظ قرآن نیستند. ایشان آنجا به خواب می‌روند و در عالم خواب کودکی در قنداقِ از ایشان می‌خواهد تا قرآن را بخواند. او می‌گوید که من قادر به خواندن قران نیستم و کودک با عتاب به او می‌گوید که بخوان. بعد از بیداری به سراغ قرانی که در مقبره پدرشان بود می‌روند و در کمال ناباوری قادر به خواندن کل قران و حفظ سوره‌ها می‌شوند. علاوه بر قران توانایی خواندن زبان فارسی را نیز پیدا می‌کنند. بعدازآن روز شروع به یاددادن سواد و قرآن به اطرافیان و خانم‌های دیگر می‌کنند. از خصوصیات دیگر مادرشان کمک به فقرا بوده است. خانم کبیری تعریف می‌کنند که از دوران کودکی مادرشان ایشان را برای کمک کردن به نیازمندها تشویق می‌کرد و از ایشان برای این کار کمک می‌گرفته است. این خصلت در ایشان از کودکی رشد می‌کند.<br /> == ازدواج: ==<br /> در سن 15 سالگی با مردی ازدواج می‌کنند و بعد از ازدواج متوجه می‌شوند که همسرشان صرع‌دارند. همه از او می‌خواهند که از همسر خود جدا شود. او هم در جواب می‌گوید: «او بیمار هست و نیاز به پرستار دارد، من هم پرستار او می‌شوم. »<br /> خانم کبیری در قضیه 17 شهریور سال 57 د تهران بودند و قضیه را این‌گونه تعریف می‌کنند: <br /> «مجروح‌های زیادی در خیابان بود. مرتب به خانه پدرشوهرم می‌رفتم و آستر لحاف و تشک‌ها را درمی‌آوردم و برای بستن زخم مجروح‌ها به آنجا می‌رفتم.»<br /> == دفاع مقدس ==<br /> ایشان در دوران دفاع مقدس نیز چندین بار کمک‌های مردمی جمع‌آوری‌شده توسط مردم خوی را با ماشین خودشان به مناطق جنگی برده‌اند. همچنین به خاطر نسبتی (پسرعمو) که با سردار کبیری داشتند مورد اعتماد سپاه خوی بودند و گاهی به همراه پسرها و همسرشان اسلحه و مهمات نیز به جبهه می‌بردند. در طی این مدت نیز به آموزش قران و سواد خانم‌های پیرامون خود پرداخته‌اند و همیشه در کارهای خیر پیش‌قدم بودند. <br /> == مهاجرت به تبریز ==<br /> ایشان بعد از مدتی به منطقه پرواز تبریز نقل‌مکان می‌کنند. خودشان تعریف می‌کنند:<br /> «وقتی به محله جدید آمدیم خانم‌ها را دیدم که دم در مشغول صحبت‌های بیهوده هستند. از آن‌ها دعوت کردم تا به خانه من بیایند و آنجا صحبت کنند و در کنار صحبت کردن من هم به آن‌ها قرآن و احکام یاد دهم. پس از مدتی تعداد خانم‌ها زیاد شد و در جای کوچکی در پشت مسجد پرواز جمع می‌شدیم و قرآن می‌خواندیم. تصمیم گرفتم مسجد را به کمک مردم توسعه بدهم تا جای مناسبی برای یادگیری قرآن باشد و مسجد نیز توسعه پیدا کند. »<br /> ایشان بعد از مدتی به محله ولیعصر تبریز می‌روند و خانه‌ای در آنجا می‌خرند. بعد از مدتی خانه را می‌فروشند و برای سه نفر از مددجویانشان خانه تهیه می‌کنند و خودشان خانه‌ای اجاره می‌کنند و آنجا ساکن می‌شوند. با خودشان عهد می‌بندند تا زمانی که مددجویانشان خانه‌ای ندارند برای خودشان خانه‌ای تهیه نکنند. بعد به منطقه گلپارک تبریز می‌روند و در خانه‌ای اجاره‌ای ساکن می‌شوند. آنجا نیز آرام نمی‌گیرند و شروع به یاددادن سواد و قرآن به خانم‌های آن منطقه می‌کنند. همچنین به کمک اهالی مسجدی در منطقه گلپارک احداث می‌کنند؛ چون قبل از ایشان مسجدی در آن محل نبود. <br /> یکی از خانم‌ها که در آن دوران کوچک بودند چنین تعریف می‌کنند:<br /> «خانم کبیری زن بسیار مهربان و باحوصله‌ای بود. همیشه مرتب و تمیز بود و برای ما در عالم کودکی جذابیت خاصی داشت. همیشه مسجد پر بود و خانم‌ها دورتادور می‌نشستند و هرکدام پنج صفحه قرآن می‌خواندند و خانم کبیری بامتانت و آرامش گوش می‌کرد و ایرادهایشان را می‌گفت. هیچ‌وقت این کار برایش کسالت‌آور نبود و با مهربانی و صبر برخورد می‌کرد. رفتارش با بچه‌ها با احترام و صمیمیت بود و همیشه دوست داشتیم پیش او برویم. اکثر خانم‌های گلپارک سواد و خواندن قران را مدیون ایشان هستند.»<br /> <br /> [[رده: خوی]]<br /> [[رده: تبریز]]<br /> [[رده: زنان]]<br /> [[رده: بانوی خیر]]<br /> [[رده: مربی قرآن]]</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF_%D8%B2%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA1.jpg&diff=2088 2020-12-09T08:17:47Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>شهید</div>

سیده فهیمه قادری https://gheseyemaa.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:8.jpg&diff=1721 2020-12-07T09:27:36Z

<p>سیده فهیمه قادری: </p> <hr /> <div>شهید زبردست</div>

سیده فهیمه قادری