قصه‌ی ما - مشارکت‌های کاربر [fa]

شیوه یاسمن 7 ساله برای مبارزه با کرونا

2021-01-12T04:57:24Z

رعنا موی:

'''یاسمن آگه دختر ۷ ساله ایلامی است که با دوخت ماسک و اقلام بهداشتی به مبارزه با کرونا در استان ایلام پرداخته است.
'''
او در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری فارس در ایلام، از تلاش‌هایش می‌گوید: '''برای مبارزه با کرونا روزانه ۶۰_۷۰ماسک می‌دوزم.'''

وی افزود: من از قبل با چرخ خیاطی به واسطه مادرم که خیاط است آشنایی داشتم و اینبار بخاطر علاقه و مبارزه با کرونا دوخت ماسک را یاد گرفتم.

یاسمن ادامه داد: دلم میخواهد به هم سن و سالهای خودم دوخت ماسک را یاد بدهم.

{| class="wikitable"
|+
|-
| [https://www.farsnews.ir/ilam/news/13990418000273/ فیلم]
|}

== منبع ==

[https://www.farsnews.ir/ilam/news/13990418000273 شیوه یاسمن 7 ساله برای مبارزه با شرارت‌های کرونا]. خبرگزاری فارس. 18 تیر 99

[[رده:اهالی ایلام]]
[[رده:ملت قهرمان]]
[[رده:کرونا]]
[[رده:رزمایش همدلی]]
[[رده:عناصر]]
[[رده:زنان]]

همت جهادگران برای تولید ماسک و مبارزه با کرونا

2021-01-12T04:56:44Z

رعنا موی:

این صفحه حذف شود
[[رده:حذف صفحه]]

بانوان عشایر که با تجربه اربعین روزی ۲ هزار ماسک دوختند

2021-01-12T04:56:13Z

رعنا موی:

مستان جوذن، بانوی جهادگر قشقایی می‌گوید: چهار سالی است که در مسیر پیاده‌روی اربعین به زائران خدمت‌رسانی می‌کنیم. '''سال قبل با تعدادی از خانم‌ها ۴۰۰ بالش برای موکب دوختیم و امسال با همت همان‌ خیاط‌ها کارگاه دوخت ماسک راه‌اندازی شد.'''

[[پرونده:Ashayer.jpg|بندانگشتی|چپ]]

== بانویی از ایل قشقایی است که زندگی‌اش با جهاد گره خورده ‌است ==
'''خانم مستان جوذن، در دوران کودکی، در کنار مادرش برای کمک به جبهه‌ها نان چانه می‌کرد و حالا به همراه خانواده و برادرانش، مدیریت مهدیه عشایر صدرا را بر عهده دارد.''' جوذن در معرفی خود از می‌گوید: «اصالتاً قشقایی و از طایفه شش بلوکی هستم. ۴۸ سال دارم و دارای مدرک کارشناسی ارشد فقه و حقوق هستم. برای دکتری هم قبول شدم، اما به علت فوت مادرم نتوانستم ادامه تحصیل بدهم. هفت برادر و دو خواهر دارم و تقریباً از پانزده سالگی به همراه خانواده ساکن شیراز شده‌ایم. مثل عشایر زندگی نمی‌کنم، ولی زندگی و روحیه عشایری را حفظ کردم.

== تاسیس مهدیه چندمنظوره برای اهالی ==
جوذن با اشاره به آنچه بعد از جنگ برایش رخ داد می‌گوید: «۱۶سالم بود که جنگ تمام شد. در شهرک صدرا و محل ییلاق ما مسجدی نبود. طوری بود که برای ختم قرآن، دعا و مراسمات باید به شهرک جوادیه می‌رفتیم. برادرم ایده‌ ساخت مسجد در شهرک پردیس را مطرح کرد و خودش زمینی خرید و ساخت‌وساز مسجد امام حسن(ع) را انجام داد.

مجموعه‌ی فرهنگی- مذهبی مهدیه عشایر صدرا را سال ۱۳۸۶ تأسیس کردیم. ابتدا می‌خواستیم یک درمانگاه هم بسازیم و بقیه‌اش برای فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی باشد. '''اما وقتی بیمارستان پیوند اعضا به این شهرک آمد و بیمارستان شناخته‌شده‌ خاورمیانه شد، از ایده ساختن درمانگاه منصرف شدیم. غریب بودن مریض‌ها و همراهان‌شان که از شهرهای دور و نزدیک می‌آمدند و کنار خیابان چادر می‌زدند، جرقه‌ای بود تا سوله‌ای که از قبل ساخته ‌بودیم، تبدیل به خیریه‌ همراه بیماران کنیم.''' بیماران پیوندی قبل از اینکه بخواهند پیوند بزنند، یکی دو ماه باید بروند و بیایند و اغلب همراهان‌شان اسکان ندارند و از شهرها‌ و حتی کشورهای دیگر به اینجا می‌آیند.»
[[پرونده:Ashayerfars2.png|بندانگشتی|چپ]]

== دیروز برای اربعین، امروز برای سلامت ==
شیوع کرونا در کشور گروه‌های جهادی بسیاری را برای کمک به مردم بسیج کرد. در میان عشایر نیز همین رویه برپا بود، جودن در این باره می‌گوید: «با یک گروه جهادی برای مبارزه با کرونا همکاری را شروع ‌کردم. موضوع را با ستاد نماز جمعه صدرا در میان گذاشتم. مسئول ستاد نماز جمعه به علوم پزشکی رفت و درخواست مجوز داد. '''با توجه به پتانسیل و فضایی که مجتمع داشت، پذیرفتند یک کارگاه مجهز دوخت ماسک‌ راه‌اندازی کنیم.''' فکر می‌کنم دومین مجوز شهر صدرا را ما گرفتیم. از سیزدهم فروردین با ده پانزده نفر از آقایان و خانم‌های موکب کار را شروع کردیم. ما تقریباً چهار سالی هست که در مسیر اربعین در عمود ۸۲۲، موکب عشایر جنوب کشور به میزبانی قوم قشقایی را برپا می‌کنیم. '''همین پارسال با ۵ نفر از خانم‌ها در مهدیه جمع شدیم و ۴۰۰ بالش دوختیم و برای موکب زائران اربعین فرستادیم. کم‌کم بقیه شنیدند چه خبر است و حالا جمعیت ما به ۸۰ نفر رسیده ‌است.»'''

== رزمایش همدلی ==
'''در این کارگاه روزانه حدود ۲ هزار ماسک تولید می‌کنیم''' که آن‌ها را میان عشایر و مردم شهرک صدرا پخش می‌کنند. جوذن در این باره می‌گوید: '''«در یکی از مجتمع‌های ضعیف‌نشین که حدود ۱۲۰۰ نفر جمعیت دارد، وقتی ماسک و مواد ضدعفونی‌کننده توزیع کردیم، گفتند تا حالا هیچ کس به ما کمک نرسانده ‌بود و ما هم به خاطر نداشتن ماسک احتیاط می‌کردیم و از خانه بیرون نمی‌رفتیم.»'''

== منبع ==

[https://www.farsnews.ir/news/13990331000353/ عشایر فارس در برابر کرونا چه کردند؟]. خبرگزاری فارس. 31 خرداد 99

[[رده:فارس]]
[[رده:ملت قهرمان]]
[[رده:کرونا]]
[[رده:رزمایش همدلی]]
[[رده:گروه جهادی]]
[[رده:عشایر]]
[[رده:عناصر]]

طرح پرداخت حساب دفتری با عنوان «آقا حساب کردند»

2021-01-12T04:54:51Z

رعنا موی:

'''به همت آستان قدس رضوی طرح «آقا حساب کردند»''' از آغاز شیوع ویروس کرونا، با تسویه بدهی فروشگاه های مواد غذایی، معوقات قبوض آب، برق و گاز و نیز پرداخت بدهی های بیماران بستری در بیمارستان ها در چند مرحله و در شهرهای مختلف به اجرا درآمده است.
== آغاز از نیمه شعبان ==
امین بهنام؛ مدیر دفتر نمایندگی آستان قدس رضوی در استان خراسان رضوی می‌گوید: '''از نیمه شعبان مرحله نخست طرح «آقا حساب کردند» آغاز شد''' و با مشارکت خوب خدام و البته خیران روبرو شد؛ '''مرحله دوم طرح نیز با توجه به بازخورد‌های مرحله نخست، از هشتم ماه مبارک رمضان کلید خورد.''' در مرحله اول حدود ۸۲ میلیون تومان تسویه حساب دفتری انجام دادیم و این طرح ادامه‌دار خواهد بود. حاشیه شهر مشهد و مناطقی مانند قرقی و همت‌آباد و فارمد از جمله نقاط هدف اجرای این طرح است.
[[پرونده:Agha 5.jpg|بندانگشتی|چپ]]
== سازوکار چگونه است؟ ==
در طرح «آقا حساب کردند»، خیران به همراه خدام امام رضا (ع) و در معیت یک خادمیار محله‌ای حاشیه شهر مشهد به سوپرمارکت‌ها و مغازه‌های این مناطق مراجعه و اگر حساب دفتری وجود داشته باشد نسبت به تسویه آن اقدام می‌کنند. خدام با در نظر گرفتن معیار‌هایی نسبت به تسویه حساب بدهی خانوار‌ها اقدام می‌کنند؛ برخی از معیار‌ها این است که فرد مسکین، از کار افتاده، کارگر روزمزد و آسیب دیده از شرایط اقتصادی ناشی از همه‌گیر شدن ویروس کرونا باشد.
[[پرونده:Agha 1.jpg|بندانگشتی|چپ|طرح پرداخت حساب دفتری با عنوان «آقا حساب کردند» ]]

== جایگزین خوب برای تهیه بسته های معیشتی و حفظ هر چه بیشتر کرامت خانواده ها ==
مدیر دفتر نمایندگی آستان قدس رضوی توصیه‌ای کاربردی برای خیرین نیز دارد و بیان می‌کند: درخواستمان از خیرین این است که بجای تأمین سبد معیشتی می‌توانند این اقدام را صورت دهند و نسبت به تسویه حساب خانوار‌های نیازمند اقدام کنند؛ ما نیز در آستان قدس رضوی آمادگی داریم خادمان خود را برای این مهم اعزام کنیم.

== هشتگ «#هرنفریک تسویه حساب» ==
وقتی جوشش از سمت شمس‌الشموس باشد مشخص است که خیران و نیکوکاران نیز پای کار می‌آیند؛ کدام حرکت بوده که از سوی خدام بارگاه حضرت کلید خورده باشد و مردم پای کارش نیامده باشند؟ حرکت خودجوش خدام امام رضا (ع) خیلی سریع در میان مردم نیز باب شد و جوشش جدیدی با عنوان «#هرنفریک تسویه حساب» در میان مردم مشهد شکل گرفت.

''' در ادامه به ذکر چند مورد از آنها می پرداریم:'''

== پرداخت هزینه‌های درمانی ۲۰ کودک بی‌بضاعت بستری در بیمارستان «اکبر» مشهد ==
امین بهنام، دبیر کانون‎های خدمت خراسان رضوی در گفت‌وگویی اظهار داشت: در سومین مرحله از اجرای طرح معنوی «آقا حساب کردند»، دستگیری و حمایت از اقشار کم برخوردار شهر مشهد در قالب '''پرداخت هزینه‌های بیمارستانی بیماران بی‌بضاعت''' در حال اجرا است.
[[پرونده:Agha 2.jpg|بندانگشتی|چپ]]
وی اضافه کرد: این اقشار به واسطه بیماری یکی از اعضای خانواده از روال معمول کار و زندگی بازمانده‌اند و برای پیگیری امور درمانی و بازگشت سلامتی، نیاز به حمایت مالی و پرداخت هزینه‌های بالای بستری شدن دارند.

به گفته بهنام، برای اجرای این مرحله از طرح «آقا حساب کردند»، آستان قدس رضوی، مبلغ ۳۰ میلیون تومان را با مشارکت خیرین مشهدی در نظر گرفته است. وی همچنین تاکید کرد: '''این پرداخت‌ها از مسیر مراکز مددکاری اجتماعی که با اقشار نیازمند آشنایی کامل دارند، صورت می‌گیرد.
'''

== پرداخت بدهی اجاره بهای مسکن بانوان سرپرست خانوار بی بضاعت ==
جانشین مدیر امور مجاورین آستان قدس رضوی بیان کرد در مرحله چهارم طرح، نسبت به تسویه بدهی اجاره بهای مسکن بانوان سرپرست خانوار تا سقف 500 هزار تومان به صورت مشارکتی اقدام می شود.این طرح به صورت مشارکت میان خیرین و آستان قدس رضوی اجرا می شود و به میزان مشارکت صاحبخانه ها، تشکل های مردمی و یا خیرین، آستان قدس رضوی سهم مشارکت خود را می پردازد. '''این خانواده ها از مسیر تشکل های مردمی شناسایی می شوند.''' در این مرحله حمایت از یک هزار خانوار بی بضاعت در نظر گرفته شده است.
[[پرونده:Agha 3.jpg|بندانگشتی|چپ]]

== اجرای طرح در قم ==
به مناسبت دهه کرامت و میلاد امام رضا(ع) طرح پرداخت حساب دفتری نیازمندان و بدهکاران با عنوان « آقا حساب کردند » در سطح شهر قم و با حضور خادم یاران آستان قدس رضوی اجرا شد.
[[پرونده:Agha 4.jpg|بندانگشتی|چپ]]
== حفظ آبروی مستاجری که خوش حساب بوده و خوشحالی صاحبخانه از تسویه حساب به واسطه امام رضا علیه السلام ==
گوشه‌ای از دفتر املاک، ۲ نفر در حال خوش و بش با همدیگر نشسته اند. صاحب دفتر املاک، یکی از آن ۲ را به نام آقاجواد جهانگشته مالک خانه و طرف حساب طرح " آقا حساب کردند" معرفی می‌کند. در همان نگاه اول، مرد مهربان و متبسمی به نظر می رسد. او می‌گوید خادم حرم مطهر حضرت رضا (ع) است و هنوز از گرد خدمت حرم نرسیده، یک راست آمده است تا قدم دیگری برای رضای خدا و امام هشتم بردارد.

جالب‌تر اینکه کسی که همراهش با صمیمیت و خوش رویی در حال گفت وگوست مستأجرش است. آن قدر از همدیگر تعریف‌ می‌کنند که به بدهکار و طلبکار شباهتی ندارند. آقای جهانگشته مالک خانه ادامه می دهد: این مستأجر ۲ سال است که در خانه ام نشسته همیشه حساب و کتابش درست و سر وقت بود. پس از شروع بیماری کرونا، من کرایه را بالا نبردم و با همان مبلغ سال قبل قرارداد را بین خودمان تمدید کردیم، مرد خوش حسابی است ولی بعد بیکار شدنش چند ماه اخیر نتوانسته اجاره‌ها را بپردازد، '''من و مستأجرم از اینکه اجاره‌های عقب افتاده به واسطه حضرت رضا (ع) پرداخت شد خوشحالیم.
'''
{| class="wikitable"
|+
|-
| [https://www.mehrnews.com/photo/4964990/ تصاویر بیشتر]
|}

== منابع ==

[https://b2n.ir/965973 حساب‌هایی که با «مهر» تسویه شد]. آستان نیوز. 27 آذر 99

[http://www.qudsonline.ir/news/704254/ نگاهی به پویش «آقا حساب کردند»]. قدس آنلاین. 22 اردیبهشت 99

[https://b2n.ir/180348 «اخبار آقا حساب کردند»]. خبربان

[https://www.hawzahnews.com/news/904248/ پرداخت هزینه‌های درمانی ۲۰ کودک بی‌بضاعت بستری در بیمارستان «اکبر» مشهد]. خبرگزاری حوزه. 18 خرداد 99

[https://www.mehrnews.com/photo/4964990/ «آقا حساب کردند»]. خبرگزاری مهر. 1427 تیر 99

[https://www.iribnews.ir/fa/news/2774400/ مرحله چهارم طرح «آقا حساب کردند» اجرا شد]. خبرگزاری ضدا و سیما. 4 مرداد
99

[https://www.irna.ir/news/83842274/ طرح «آقا حساب کردند» در بندرعباس اجرا شد ]. خبرگزاری جمهوری اسلامی. 12 تیر 99

[[رده:خراسان رضوی]]
[[رده:مشهد]]
[[رده:مراکز]]
[[رده:ملت قهرمان]]
[[رده:کرونا]]
[[رده:کمک مومنانه]]

کوچکترین غسال داوطلب اموات کرونایی کیست؟

2021-01-12T04:53:33Z

رعنا موی:

در لحظاتی که پزشکان از سرعت انتشار ویروس کرونا در بدن می‌گویند، دختر نوجوانی با علم به همه خطرات، داوطلبانه لباس خدمت برتن کرده و برای غسل و کفن اموات کرونایی جهادگر شده است. '''غسال ۱۶ ساله!'''
[[پرونده:Zahra1.png|"زهرا کیخا"؛ تطهیرکننده داوطلب زاهدانی|بندانگشتی|چپ]]
== غسالی؛ پیشنهاد ویژه پدر ==
وقتی از او می‌پرسند:" چه شد سر از غسالخانه در آوردی؟ آن هم درست چند ماه بعد از پایان ۱۵ سالگی. نترسیدی؟ خانواده ات مخالف نبودند؟ " از پیشنهاد ویژه پدرش می‌گوید؛ '''«پدرم پیشنهاد داد و من هم داوطلبانه پذیرفتم.»''' و ماجرای پیوستنش به جمع تطهیرکنندگان داوطلب اموات کرونایی را روایت می‌کند؛

«از وقتی پای کرونا به زاهدان باز شد، پدرم با گروهی از بچه‌های جهادی و هیاتی، کار تغسیل اموات کرونایی را شروع کردند. یک شب که دورهم نشسته بودیم، '''پدرم ناراحت و کم حرف بود، پیگیراحوالش که شدیم گفت برای تغسیل پیکرخانم‌هایی که بر اثر کرونا فوت می‌شوند نیرو کم داریم.''' می‌گفت چند نفر از خانم‌ها را بدون غسل و کفن دفن کردند؛ با همان لباس بیمارستان، بدون نماز. جنازه را با طناب فرستادند داخل قبر و خاک رویش ریختند. این‌ها را که می‌گفت اشک در چشماش جمع شد و گفت شیعه علی را اینطوری خاک کنند؟

آن شب تا صبح خوابم نبرد. به حرف‌های پدرم فکر کردم. می‌دانستم وقتی او از کمبود نیروی خانم برای تغسیل حرف می‌زند منظورش این است که من باید به جمعشان اضافه شوم.

مادرم که دیابت دارد و می‌دانستم بابا از همان اول با حضورش مخالفت می‌کرد. پس مخاطبش من بودم. پدرم برای من فقط پدرنیست، دوست و رفیق است. هیچ وقت از من درخواستی نداشته و مرا به کاری اجبار نکرده است. از بچگی راه درست را با رفتارش به من نشان داده. با رفتارش به من یاد داده دنباله رو راه اهل بیت باشم. یادم نمی‌آید یک بار برای چادر سر کردن حتی یک جمله هم به من گفته باشد. راه درست را نشانم داد و انتخاب را گذاشت برعهده خودم. این بار هم نوبت من بود که انتخاب کنم.»
== روایت بیم و امید تطهیرکننده نوجوان ==
[[پرونده:Zahra2.png|بندانگشتی|چپ]]
'''شانزده ساله است، اما حال و هوای نوجوانانی را دارد که ما دهه شصتی‌ها تا به حال فقط وصفشان را در روایت‌های دفاع مقدس شنیده ایم و بس. راستش فکرش را نمی‌کردیم در این روزگار دوباره آن روایت‌ها تکرار شود؛ حالا تکرار شده، اما به بهانه کرونا؛
'''
«آن شب تا صبح به غسالخانه فکر کردم، به کرونا، به پیکر یک مرده کرونایی که همه ازش فراری اند. من به جز پیکرخواهرکوچکم که چندسال قبل وقتی دوسالش هم نشده بود از دنیا رفت، مرده ندیده بودم. به این فکر کردم که حتما پدرم این توانایی را در من دیده، خوشحال شدم که در نگاه پدرم دختر توانمندی هستم. توکل به خدا کردم و از حضرت مسلم کمک خواستم. آخه من در ایام مسلمیه به دنیا آمدم. پدرم مرا بیمه حضرت مسلم کرده است. هر وقت برایم مشکلی پیش می‌آید از ایشان کمک می‌خواهم.

تصمیمم را گرفتم. به پدرم گفتم روی کمک من هم حساب کن. می‌دانستم منتظر شنیدن این جمله بود. گفت حتما از پسش بر می‌آیی. گفت می‌سپرمت اول به خدا بعد هم به اهل بیت.

برای ثبت نام و آموزش رفتم. با ماسک و گان از لای در، داخل غسالخانه را نگاه کردم. چشمم به متوفی افتاد. خیلی ترسیدم وگفتم شب به پدرم می‌گویم پشیمان شدم و خلاص. آن روز با یکی از دوستانم همراه شده بودم. او گفت توکل به خدا کن. ما با هم شروع می‌کنیم. به پدرم حرفی نزدم. همه ترس‌ها و دلهره‌ها را در دلم مخفی کردم و می‌دانستم حتما آن‌ها که پدرم مرا بهشان سپرده حتما کمکم می‌کنند.»

== شجاعت و ایمان تحسین برانگیز ==
قرار بود منتظر بمانیم تا تماس بگیرند. بالاخره تماس گرفتند و گفتند امروز تعداد فوتی‌های خانم زیاد است، اگرمی توانید خودتان را برسانید. من رفتم، با بسم الله و با بدرقه مادرم و دعای خیرش.

خانم‌هایی که آنجا بودند چشمشان که به من خورد تعجب کردند. در حال پوشیدن لباس‌ها بودم که یکی از خانم‌ها به بغل دستی اش گفت این دختربچه را کی آورده اینجا؟ صدایم را صاف کردم و گفتم خودم آمدم؛ داوطلبانه. نگاهش خیره ماند به صورتم و گفت داوطلبانه غسال شدی؟ هم سن و سال‌های تو هنوز از تاریکی می‌ترسند، ازاسم کرونا هم فراری اند، آن وقت تو با پای خودت آمدی غسال خانه؟

همان طور که چکمه هایش را به سختی پا می‌کرد که وارد سالن تطهیر شود، احساس می‌کرد باید حجت را به من تمام کند و دوباره گفت دخترم، پدر و مادرت مخالف نیستند آمدی غسال خانه؟ می‌خواهیم مرده را غسل بدهیم، بیمار کرونایی بوده ها! '''گفتم پدرم هم غسال داوطلب است. به من گفت نیروی خانم کم داریم، من هم آمدم، با دعای خیرمادرم و بدرقه با قرآن. مهر مادری از نگاهش پیدا بود و گفت شیرمادرحلالت دختر!'''
[[پرونده:Zahra3.png|بندانگشتی|چپ]]
== شرایط طاقت فرسای کار ==
'''فقط کافیست لباس‌های چند لایه ضد آب در غسالخانه و گرمای هوای زاهدان را در ذهنت کنار هم بگذاری و تصویرکنی، از پس همین تصویرسازی ذهنی، هرم گرما می‌ریزد در جانت.''' از زهرا می‌پرسم اولین بار چطور بود؟ ترکیب گرما و ضعف را کنارهم می‌گذارد و روز اول را روایت می‌کند؛

«راستش را بگویم آن روز هوا گرم‌تر از روز‌های قبل بود، بیشتر از ۴۰ درجه. همان اول کار وقتی پیکر متوفی را روی سنگ قبر گذاشتیم تمام بدنم خیس آب شد، متوفی پیرزنی بود که وزن بالایی داشت. وزن لباس‌های محافظ به دلیل تعریق زیاد در بدنم چند برابر شده بود. احساس می‌کردم دارم درآب راه می‌روم. فشارم افتاده بود و ضعف شدیدی سراغم آمده بود. راستش اینقدر حالم بد شده بود که فقط می‌خواستم تمام شود. کار به نیمه که رسید حالم بد شد. از شدت ضعف روی زمین افتادم. خانم‌ها فکر کردند ترسیدم. کمک کردند بیرون بروم. گفتم نترسیدم، فشارم پایین آمده. آن شب از ناراحتی خوابم نمی‌برد، از اینکه نتوانستم کاررا تمام کنم.»
==ماجرای دختر ۳۰ ساله و تربت کربلا در سالن تطهیر==
در این ۶ ماهی که کرونا مهمان ناخوانده مان شده و داغ‌های بسیاری بر دلمان نشانده، روایت‌های بسیاری شنیدیم از ایثار و از خودگذشتن ها، اما روایت غسال داوطلب ۱۶ ساله ازمواجهه اش با مرگ و اموات شنیدنی‌تر است؛ «روز دوم تحمل گرما و لباس مخصوص برایم آسان‌تر شده بود.

زیپ کاورمیت را که باز کردم تازه به خودم آمدم، فهمیدم من کجا هستم و قرار است چه کاری انجام دهم. یکی از اموات، دختر ۳۰ ساله‌ای بود به نام زینب؛ مرا یاد خواهرم انداخت که چند سال قبل از دنیا رفت و نام او هم زینب بود. پدرم تربت کربلا را به من داده بود، گفته بود متوفیان را با ذکر و تربت اباعبدالله (ع)، بدرقه آخرت کنم. قبل از آنکه پیکررا کفن کنیم من تربت کربلا را روی پیشانی دختر ۳۰ ساله ریختم. صدای شیون و گریه مادرش سالن غسالخانه را پر کرده بود. '''کار در غسال خانه آن هم در این سن و سال به من فهماند مرگ چقدر به آدم‌ها نزدیک است و خودشان خبر ندارند. پدر و مادرم از بچگی ما را هیات می‌بردند، به برکت همان روضه‌ها و هیات‌ها از بچگی عشق و علاقه عجیبی به امام حسین (ع) پیدا کردم که وصف شدنی نیست. لطف امام حسین شامل حالم شد، اگر لطف اهل بیت نبود شاید من در غسالخانه دوام نمی‌آوردم.»
'''

== از کنایه‌های فامیل تا داوطلب شدن برادر ۱۴ ساله و جهاد خانوادگی==
خبر غسال شدن دختر ۱۶ ساله و شستن اموات کرونایی دهان به دهان در فامیل چرخید و کنایه‌ها شروع شد. حالا زهرای نوجوان باید خودش را آماده مواجهه با این کنایه‌ها می‌کرد؛ «خیلی‌ها به پدر و مادرم کنایه زدند که دختر ۱۶ ساله تان را دستی دستی به کشتن می‌دهی، مگر از بچه ات سیر شدی و از این حرف ها، بعضی از اقوام هم بدون رودروایسی گفتند فعلا دورما را خط بکشید و این طرف‌ها نیایید.

از فامیل خواستم خبرغسال شدن من را به مادربزرگم ندهند. می‌دانستم از نگرانی و اضطراب شب و روزش به هم گره می‌خورد، حالا واکنشش به کنار. اما این حرف و حدیث‌ها نه برای من نه برای پدر و مادرم مهم نبود. '''جالب اینکه پدرم هنوز از کنایه‌های فامیل برای غسال شدن من خلاص نشده بود که برادر ۱۴ ساله ام هم برای کار جهادی و کمک به تطهیر اموات کرونایی اعلام داوطلبی کرد. حالا بعضی روز‌ها در سالن تطهیر، وردست پدرم می‌شود.»'''
[[پرونده:Zahra4.png|بندانگشتی|چپ|پدر جهادی خانواده «مهدی کیخا»]]
== روایت پدر جهادی خانواده ==
'''«کار جهادی نباید روی زمین بماند؛ این حرف رهبری است. اگر ادعا می‌کنیم امام حسینی هستیم در عمل باید ثابت کنیم.»'''

سراغ پدر جهادی خانواده که می‌رویم و از احوالات خودش ودخترش می‌پرسیم این جمله را در پاسخ می‌گوید. «مهدی کیخا» از حال و روز ناکوک این روز‌های زاهدان حرف‌های زیادی دارد؛ «اوایلی که کرونا به زاهدان آمد، ۱۷ نفر از فوت شدگان کرونایی را بدون غسل و کفن خاک کردند.

از شیعه گرفته تا سنی. فیلم تدفین اموات و گذاشتن پیکر با طناب داخل قبر و خاک ریختن با بولدزر که دست به دست شد با بچه هیاتی‌های زاهدان همان روز ۵ گروه ۵ نفره تشکیل دادیم. برای تغسیل و تدفین و باقی کارها. از مسئولان درخواست کردیم فضایی را در اختیارمان قرار دهند برای تغسیل اموات کرونایی. دخترم به ندای من لبیک گفت و از وقتی پایش به سالن تطهیر باز شده، حال و هوایش هم عوض شده است. '''یکی از برکات غساله شدن دخترم در ۱۶ سالگی این است که نماز شب خوان شده است. چند بار نیمه شب از خواب بیدار شدم دیدم، در اتاقش نماز می‌خواند. من از این بهتر چه می‌خواهم از درگاه خدا.'''
این کار سختی کم ندارد، تغسیل اموات کرونایی در سیستان و بلوچستان را نمی‌شود با استان‌های دیگر مقایسه کرد. اینجا گرما تا مغز استخوانت را می‌سوزاند، با این لباس‌ها نمی‌شود بیشتر از یک ساعت در غسالخانه ماند و تیم‌ها باید جا به جا شوند. '''همزمان با تشکیل گروه‌های جهادی، میان اهالی سنت هم یک گروه جهادی تشکیل شد. چون اهالی سنت ترجیح می‌دهند یکی از بین خودشان کار تغسیل را انجام دهد.'''»

== منبع ==
[https://www.yjc.ir/fa/news/7438942/ کوچکترین غسال داوطلب اموات کرونایی کیست؟]. باشگاه خبرنگاران جوان. 1 مرداد 99

[[رده:سیستان و بلوچستان]]
[[رده:اهالی زاهدان]]
[[رده:ملت قهرمان]]
[[رده:کرونا]]
[[رده:رزمایش همدلی]]
[[رده:گروه جهادی]]
[[رده:عناصر]]

کوچکترین غسال داوطلب اموات کرونایی کیست؟

2021-01-12T04:53:13Z

رعنا موی:

کوچکترین غسال داوطلب اموات کرونایی کیست؟

2021-01-12T04:53:02Z

رعنا موی:

خانواده ای که همگی برای مبارزه با کرونا وارد میدان شدند

2021-01-12T04:52:27Z

رعنا موی:

خانوادگی برای مبارزه با ویروس کرونا به میدان آمده بودند. خانواده بختیاری واسطه‌ای شده بودند بین نیازمندان و خیران. '''شب و روزشان را در حسینیه سیدالشهدا «منطقه محلاتی تهران» گره زدند تا آب در دل چند صد نیازمند تکان نخورد و در هر ساعتی از شبانه‌روز که نیازمندان و خیران به حسینیه مراجعه می‌کنند با دربسته حسینیه روبه‌رو نشوند.'''
[[پرونده:Family3.png|بندانگشتی|چپ]]
== پیشتازی در فراهم کردن آرامش محله در پی یک اتفاق ناگوار ==
'''همان روزهای اول «محمدمهدی» و «محمدرضا» پسران نوجوان خانواده بختیاری با صحنه دل‌خراشی روبه‌رو شدند، شاید همین اتفاق باعث شد که خانواده را نیز به این سمت‌وسو هدایت کرده و مسؤولیت ویژه‌ای بر دوش خود احساس کنند.''' هر دو برادر به کمک مادر تازه نیت کرده بودند که معابر نزدیک محل زندگی‌شان را ضدعفونی کنند. یک روز صبح زود با جسد مرد کهن‌سال و غریبه‌ای در محوطه مجتمع محل زندگی‌شان روبه‌رو شدند که با شیوع ویروس کرونا این اتفاق به وحشت و ترس مردم محله‌شان اضافه کرده بود. اهالی تصور می‌کردند حالا همه محله آلوده‌شده است و شایعه پشت شایعه ترس و دلهره را بین همسایه‌ها دوچندان می‌کرد. بعدازاینکه جسد پیرمرد منتقل شد. بچه‌ها حسابی ترسیده بودند؛ اما پدربزرگ به آن‌ها گفته بود که حساب شما از بقیه جداست شما باید به بقیه کمک کنید و آرامش را برای دیگران مهیا کنید. از همان‌جا تصمیم گرفتند برای حمایت از همسایه‌هایشان با جدیت بیشتر همه آن اطراف را چندین بار ضدعفونی کنند تا خیال همه راحت شود. تشویق همسایه‌ها و سپاسگزاری از پسران جوان باعث شده بود تا هر چه که در چنته دارند برای کمک به مردم در طبق اخلاص بگذارند.
[[پرونده:Family.jpg|بندانگشتی|چپ]]
== حسینیه خاستگاه کار جهادی خانوادگی ==
وقتی ویروس کرونا در جامعه، خودی نشان داد و خیلی از مجامع، مساجد و هیأت‌ها را تعطیل کرد. خانواده بختیاری دلشان برای حسینیه سیدالشهدا تنگ می‌شد. خشت به خشت حسینیه محله‌شان را با حمایت‌های معنوی و مادی اهالی محله روی‌هم گذاشته بودند حتی خودشان هم در بنایی و ساخت این حسینیه به‌اندازه توانشان کمک کرده بودند. '''حالا فکر پویا نگه‌داشتن حسینیه یک‌لحظه از ذهنشان دور نمی‌شد؛ راستش این حس در تک‌تک خانواده بختیاری بود؛ اما قدم اول را بچه‌های خانواده برداشتند وقتی پسرهای نوجوان خانه داوطلب شدند تا مجتمع و محله‌شان را ضدعفونی کنند.''' همان موقع بود که مادرشان مژگان خانم به فرزندانش و رفقای آن‌ها گفت: «ساخت مواد ضدعفونی‌کننده با من؛ اما ضدعفونی کردن با شما».

این قدم اول بود، چند روز بعد پدر خانواده «حسین بختیاری» که به دلیل شرایط شغلی، در چندوچون پیشروی ویروس کرونا قرار می‌گرفت با کمک چند نفر از پرستاران و کادر درمان بیمارستان بقیه‌الله ایستگاه سلامتی را در محله‌شان تشکیل دهد تا رهگذران بتوانند با سنجش تب و میزان اکسیژن خون از شرایط ایمنی بدنشان مطلع شوند، اما بازهم پاتوق اصلی دانشجوها همان حسینیه سیدالشهدا بود. با این اتفاق‌ها انگار حسینیه با کاربری‌های جدید شروع به فعالیت کرده بود و همه این فعالیت‌ها در خدمت کمک به مردم بود؛ هرچند هنوز فعالیت‌های مهم این حسینیه در مبارزه با کرونا شروع نشده بود. تا اینکه «عالیه خانم» و «نجات علی بختیاری» مادربزرگ و پدربزرگ خانواده بختیاری با دیدن فعالیت‌های فرزندانشان دست‌به‌کار شدند و ایده‌هایی را با کمک فرزندانشان عملی کردند.
[[پرونده:Family2.png|بندانگشتی|چپ]]
== محدودیت های کرونا یادآور سختگیری‌های دوران پهلوی و تلاش برای استفاده از فضای حسینیه برای کمک به مردم ==
رجبعلی بختیاری پدربزرگ ۸۰ ساله که از جوانی مداح اهل‌بیت(ع) بوده، خاطرات جالبی از سختگیری‌های دوران پهلوی برای جلوگیری از مداحی اهل‌بیت (ع) به خاطر دارد می‌گوید: «با آمدن ویروس کرونا وقتی فکر می‌کردم که تمام هیأت‌ها و مراسم‌های مذهبی تعطیل‌شده است خیلی غمگین می‌شدم. با همسرم خاطرات قبل از انقلاب را مرور می‌کردیم که یک‌شب در اواخر دوره پهلوی در محله «تیردو قلو» حوالی میدان خراسان در حسینیه همدانی‌ها در حال مداحی بودم که نیروهای ساواک برای دستگیری دست‌اندرکاران هیأت به حسینیه همدانی‌ها وارد شدند. یکی از جوان‌ها کت خودش را روی شانه‌های من انداخت و تعدادی از جوان‌ها من را از کوچه‌پس‌کوچه فراری دادند؛ باوجود همه این تهدیدها هر شب بازهم مداحی می‌کردیم و سخنران در حسینیه روی منبر می رفت. '''با خودم فکر کردم شاید حالا نتوانیم مراسم‌های مذهبی را به‌جا بیاوریم؛ اما می‌توانیم از فضای حسینیه برای کمک به مردم استفاده کنیم و دل مردم را در این روزهای سخت گرم‌کنیم؛''' مخصوصاً که حالا چشم بسیاری از نیازمندان به دست خیران دوخته‌شده است. ما هم به‌اندازه خودمان بتوانیم واسطه‌ای بین نیازمندان و خیران باشیم. این شد که به دوستان خیّر اعلام کردیم که ما به‌صورت خانوادگی می‌توانیم دربسته بندی و تحویل بسته‌ای معیشتی به شما کمک کنیم و از فضای حسینیه برای این کار استفاده می‌کنیم. من فقط ایده را دادم اما فرزندان، نوه‌ها و عروسم اجازه ندادند که من به‌صورت اجرایی وارد کار شوم و مدام می‌گفتند: شما به دلیل شرایط سنی بهتر است در خانه بمانید من هم گوش کردم و همچنان از دور شاهد فعالیت خانواده هستم».
== نقش «مامان حسینیه» ==
'''عالیه خانم از سال‌های گذشته به‌عنوان فعال فرهنگی در حسینیه سیدالشهدا (ع) حضور پررنگی داشته است و به دلیل حسن اخلاق، خیلی‌ها او را به نام «مامان حسینیه» می‌شناسند.''' او نیز دست‌به‌کار شده بود چرخ‌خیاطی‌های همسایه‌ها را در حسینیه ردیف کرد و کارگاه ماسک دوزی راه انداخت. خیلی‌ها به نیت کمک و دوختن ماسک و گان پرستاری آمدند درحالی‌که خودشان نیازمند بودند و خیلی‌های دیگر دستشان به دهانشان می‌رسید و علاوه بردوختن ماسک هوای همسایه‌ها را نیز داشتند. ماسک‌های دوخته‌شده را به محله‌های جنوب تهران می‌فرستادند و گان های پرستاری را به بیمارستان‌های شهرستان. رفته‌رفته فعالیت‌هایشان بیشتر شد. طوری که خیران آنها را شناسایی کرده بودند. روزی چند وانت محصولات و مواد غذایی مثل برنج، ماکارونی، رب گوجه‌فرنگی، قند و چای و ... جلوی حسینیه تخلیه می‌شد. خانواده بختیاری تا به خودشان آمدند، دیدند که حسینیه انبار بزرگی از مواد غذایی شده است و حالا آنها امانت‌دار خیران شده‌اند و مسؤول بسته‌بندی و تقسیم مواد غذایی بین نیازمندان.

حس مسؤولیت‌پذیری آن‌ها باعث شده که شب‌ها را هم حسینیه بمانند و در این شرایط از جان و مال و آسایششان مایه بگذارند. هرچند خودشان هیچ ادعایی ندارند. می‌گویند ما امانت‌دار مردم هستیم. همین‌که واسطه‌ای شدیم بین نیازمندان و خیران برای ما کافی است، مدام می‌گویند: «ما کاری نکردیم. خیران افراد دیگری هستند بهتر است سراغ آنها بروید ما کاری انجام نداده‌ایم».
[[پرونده:Family4.png|بندانگشتی|چپ]]
== زندگی در حسینیه بخاطر سهولت کمک به نیازمندان ==
'''همان ابتدا با این ذهنیت با تک‌تک اعضای خانواده بختیاری هم‌کلام شدم که حداقل یک‌بار باتجربه‌ای که در این ماه‌ها داشتند یک‌بار به ما بگویند که «هیچ جا خانه خودم آدم نمیشه»؛ اما دریغ از گفتن این جمله؛ این خانواده خط بطلانی بر این اصطلاح کشیده بودند.''' حتی وقتی به مژگان بختیاری گفتم زندگی در حسینیه سخت نیست؟ بعد از سکوت چندثانیه‌ای گفت: «سخت هست، اما این تجربه خیلی ارزش داشت. ما تلاش کردیم به دیگران کمک کنیم؛ اما منفعت این اتفاق ابتدا به خودمان رسید. آنچه در این روزگار بسیار بااهمیت است تربیت کودکان و قرار دادن آن‌ها در فضایی است که بتوانند قانع و شاکر بزرگ شوند و خودشان این معانی و مفاهیم را تجربه کنند. پسران من در این حسینیه و در ارتباط با مردم درس‌های زیادی گرفتند».

مژگان بختیاری کارشناس ارشد روانشناسی بالینی است و معتقد است: «گذران زندگی در مکانی که خانه‌ات نباشد، تنها به دلیل اینکه به هم نوع خودت کمک کرده باشی وبتوانی قید آسایش خود و خانواده‌ات را برای مدتی بزنی، می‌تواند درس‌های زیادی برای ما داشته باشد به‌خصوص برای پسرانم بسیار تجربه فوق‌العاده‌ای بود. آن‌ها یاد گرفتند پیش از اینکه متوقع باشند کمک‌حال دیگران باشند».

== خاطره ای از شب های روشن حسینیه ==
هرچند روشن نگه‌داشتن چراغ حسینیه مسؤولیت خانواده بختیاری را در نگاه مردم دوچندان می‌کند؛ اما دراین‌بین خاطراتی برای خانواده بختیاری رقم خورد که خودشان می‌گویند چراغ روشن حسینیه عاقبت خیلی از آدم‌ها را به خیر می‌کند و این برای ما کافی است.

حسین بختیاری پدر خانواده از شب‌هایی می‌گوید که چراغ حسینیه روشن می‌ماند تا اگر فردی شبانه هم نیاز به کمک داشت بتواند به حسینیه مراجعه کنند؛ اما دریکی ازهمان شب‌هایی که در حسینیه می‌خوابیدیم اتفاق جالبی افتاد: «هنوز نیمه‌شب نشده بود و چند نفر از همسایه‌ها که برای کمک به جمع‌آوری بسته‌های معیشتی آمده بودند، یکی‌یکی حسینیه را ترک می‌کردند. خبر آوردند دختر جوانی در بیابان‌های اطراف حسینیه در حال پرسه زدن است دختری که هر چه صدایش می‌کنند بی‌تفاوت است و هیچ جوابی نمی‌دهد و هرلحظه می‌رود که در بیابان‌های اطراف و تاریکی شب گم شود. چند نفر از خانم‌ها با کمک آقایی برای کمک به دنبالش رفتند هر چه می‌گفتند که با ما بیا تا به تو کمک کنیم دخترک راضی نمی‌شده و حسابی ترسیده بود.

تا اینکه یکی از خانم‌ها به او می‌گوید: '''«بیا برو در حسینیه سیدالشهدا، همین‌جاست. نزدیک است. از همین‌جا می‌توانی چراغ سبز او را ببینی. دخترک که هوش و حواس درست‌وحسابی هم نداشته با شنیدن این جمله‌ها راضی می‌شود و همراه با آنها به حسینیه آمد.''' وقتی وارد حسینیه شد اصلاً باورمان نمی‌شد که بی‌خانمان باشد دختری مرتب و محجبه و بسیار رنگ‌پریده. آب و غذا به او دادیم لب نزد. مات و متحیر به گوشه‌ای خیره شده بود و حسابی همه را کلافه کرده بود. مادرم با او صحبت کرد. نوازشش کرد. قربان صدقه‌اش رفت راستش مادرم میانه خوبی با دخترهای جوان محله دارد اما این دختر کاملاً غریب بود و هیچ ارتباطی برقرار نمی‌کرد. کم‌کم که به حرف آمد متوجه شدیم صبح زود از خانه بیرون آمده و همین‌طور راه‌رفته تا به اینجا رسیده. وقتی با هزار مکافات خانواده‌اش را پیدا کردیم فهمیدیم به دلیل مشکلات عصبی و زیاده‌روی در خوردن داروهای اعصاب این حال‌وروز به سرش آمده است. مادرش سراسیمه و با نظارت کلانتری دختر را به خانه برد».

== منبع ==
[https://www.farsnews.ir/news/13990324000372/ خانه دارند اما در حسینیه می‌خوابند]. خبرگزاری فارس. 1 تیر 99

[[رده:تهران]]
[[رده:مراکز]]
[[رده:کمک مومنانه]]
[[رده:ملت قهرمان]]
[[رده:کرونا]]
[[رده:رزمایش همدلی]]
[[رده: عناصر]]

هزینه مراسم ازدواج زوج مدافع سلامت زابلی، نذر لبخند خانواده‌های نیازمند

2021-01-12T04:51:23Z

رعنا موی:

زوج مدافع سلامت زابلی هزینه شادی مراسم ازدواج خود را نذر لبخند خانواده‌های نیازمند کردند. کامران شهرکی تکنیسین فوریتهای پزشکی زابل و فاطمه خواجه علی پرستار بیمارستان سینای زابل، زوج بزرگواری که در ابتدای شیوع کرونا ویروس مراسم ازدواج خود را به تعویق انداختند، به دلیل ادامه یافتن این ویروس منحوس از برگزاری مراسم جشن عروسی خودداری کرده و تمام هزینه را به نیازمندان هدیه دادند.
[[پرونده:Wedding.jpg|بندانگشتی|چپ]]

'''متن کارت عروسی این زوج به شرح زیر است:'''
گرچه بی حضور دوستان این محفل شور و شوق ندارد اما به دلیل شیوع کرونا ویروس و حفط سلامتی شما دوستان عزیزمان، بر آن شدیم که از برگزاری جشن عروسی خود صرفنظر کرده و هزینه شادی این مجلس را نذر لبخند خانواده‌های نیازمندی کنیم که چشم به راه کمک‌های ما هستند، امیدواریم این عمل خداپسندانه را بپسندید و دعای خیرتان بدرقه زندگی مان باشد.

== منابع ==
[https://www.yjc.ir/fa/news/7418194/ اقدام قابل تقدیر زوج مدافع سلامت زابلی]. باشگاه خبرنگاران جوان. 20 تیر 99

[[رده:سیستان و بلوچستان]]
[[رده:اهالی زابل]]
[[رده:مدافعان سلامت]]
[[رده:ملت قهرمان]]
[[رده:کرونا]]
[[رده:عناصر]]
[[رده:ازدواج]]

کارتن خواب های دیروز و جهادگران امروز

2021-01-12T04:49:48Z

رعنا موی:

جمع جوانان پاک شده از اعتیاد شب ها در کرج جمع می شود اما نه برای خماری و نشئگی و مسابقه دود، آنها '''جهادگران گروه سلمان فارسی''' اند و حالا دوره می گیرند برای ضدعفونی کردن معابرو کوچه ها. '''قبلا در کار توزیع مواد مخدرخبره بودند و در این روزهای کرونایی بسته های ارزاق را به خانه نیازمندان می رسانند.''' ماجرای این گروه جهادی شنیدنیست.
[[پرونده:kartonkhab.jpg|بندانگشتی|چپ|]]
== تبدیل تهدید به فرصت ==

آغاز این قصه به 5 سال قبل بر می گردد. مسئول گروه جهادی سلمان فارسی و دوستانش که چند سال در روستاهای محروم چهار محال و بختیاری خدمت کرده بودند، با این توجیه وارد محله آسیب خیز سهرابیه شدند؛ «چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.» '''نتیجه 5 سال تلاش شبانه روزی را حالا در چهره جوانانی می بینند که شده اند عاشق خدمت، شده اند جهادگر. در این روزهای کرونایی شانه به شانه هم ایستاده اند و کار جهادی می کنند. اگر یک روز کارشان توزیع مواد بود حالا کیسه ارزاق میان نیازمندان توزیع می کنند.
'''
از گفت و گو با «میلاد بویینی» و روایت کار جهادی متفاوتش در سهرابیه شروع می کنیم و گوش شنوا می شویم برای شنیدن ماجرای جوانی که سال ها لقب مواد فروش پیوست نامش شده بود و امروز افتخار می کند که به جرگه جهادگران پیوسته است.این جوان با نام مستعار«نیما سهرابیه» داوطلب می شود قصه زندگی اش را روایت کند و خودش را مصداق به بار نشستن تلاش های جهادگران سهرابیه می داند.

«محله آسیب خیز سهرابیه را برای خدمت به مردم انتخاب کردیم چون معضل اعتیاد گریبان بسیاری از جوانانش را گرفته بود. فروش مواد مخدر، جولان معتادها و کارتن خواب ها در کوچه پسکوچه های منطقه، اهالی قدیمی را به ستوه آورده و وجود زندان قزل حصار در همسایگی سهرابیه، ردپای آسیب های اجتماعی را پررنگ تر کرده بود.»

بویینی با این مقدمه ، روایت را ادامه می دهد:« بسم الله گفتیم، وارد این منطقه شدیم. اول خانه به خانه مراجعه کردیم و اطلاعات خانوارها را جمع آوری کردیم و بعد از مدت کوتاهی متوجه شدیم چه تعداد از جوانان سهرابیه درگیر اعتیاد هستند.کدام خانواده ها فقیرند، چند سرپرست خانوار بیکار در محله داریم. صدای مردم این منطقه را به گوش مسئولان رساندیم وتوجه آنها را به این منطقه و مشکلاتش معطوف کردیم. این دویدن ها و پیگیری ها نتیجه بخش بود و بعد از چند سال در این منطقه محروم از امکانات پارک و مدرسه ساخته شد. مردم منطقه را عادت دادیم به اینکه خودشان مطالبه گر باشند و پیگیر حل مشکلاتشان شوند. شورای معتمدین محله را از میان مردم تشکیل دادیم. آوردن تیم های پزشکی و برگزاری کلاس مهارت اجتماعی برای بانوان، اما مهم ترین بخش کار ما حمایت از جوانانی بود که معتاد شده بودند و کار بعضی هایشان به کارتن خوابی هم کشیده شده بود. سراغ آنها و خانواده هایشان می رفتیم. با آنها صحبت می کردیم تا مجاب شوند , آماده شوند برای ترک اعتیاد و بازگشت به زندگی عادی .در این 5 سال بیشتر از 300 معتاد را به کمپ ترک اعتیاد بردیم. در مدتی که درگیر ترک بودند با کمک خیران خانواده هایشان را حمایت مالی کردیم و همه این اقدامات هنوز ادامه دارد.»

== هر کس در کوچه و محله خودش می تواند یک جهادگر تمام عیار شود==
جهادگران گروه سلمان فارسی ثابت کردند جهاد فقط در روستاهای محروم و دورافتاده معنا ندارد و هر کس در کوچه و محله خودش می تواند یک جهادگر تمام عیار شود. زندگی «نیما سهرابیه» و جرقه ای که باعث شد به زندگی برگردد مصداق این ادعا است؛«در تمام مدتی که من شدم یک معتاد مواد فروش و اوضاعم اینقدر خراب شده بود که حتی مادرم حاضر نبود به قیافه من نگاه کند، «میلاد بویینی» و بچه های گروه جهادی سلمان فارسی هوایم را داشتند. آقا میلاد سراغم می آمد، چون از وقتی نوجوان بودم مرا می شناخت. می دانست اوایل نوجوانی در بسیج ثبت نام کرده بودم. به من امید می داد و می گفت لیاقت تواین زندگی نکبتی که داری نیست. هنوز اول راهی، برگرد به آن روزها. من کنارتم. کمکت می کنم. میلاد مثل بقیه من را طرد نکرد و برای خودش عیب و عار ندانست که با یک موادفروش بدنام شانه به شانه راه برود.'''محبت و لطف جهادی ها جرقه ای شد برای بزرگ ترین تصمیم زندگی من.''' تصمیم گرفتم این بدنامی را تمام کنم. 21فروردین سال 1386 ساعت 6 و 10 دقیقه بعدازظهر، آغاز پاکی بود. با کمک آقا میلاد به کمپ ترک اعتیاد رفتم. جهادی های گروه سلمان فارسی بعد از برگشت از کمپ هم دستم را گرفتند و من معتاد تازه پاک شده ای که هیچ اعتباری به پاک ماندنم نبود در جمعشان راه دادند.آن وقت که با آن عقبه پراز بدنامی هیچ کس حاضر نبود به من اعتماد کند آنها با من رفیق شدند.»

== معتادان دیروز، کارگران صلواتی امروز ==
'''«2 شهید گمنام را در سهرابیه دفن کردند. تصمیم گرفتیم با کمک بچه های جهادی برایشان مقبره بسازیم. اولین کسانی که داوطلب شدند برای ساخت مقبره، معتادان پاک شده از اعتیاد بودند.''' این جوانان با تمام وجود پای کار آمدند. یکی آمد برای سنگ بری، یکی با دستگاهش آمد برای جوشکاری. همین جوان ها کمک کردند ومقبره شهدای گمنام را در سهرابیه ساختیم.

یک پیرزن تنها در سهرابیه زندگی می کند که کسی را ندارد و خانه اش بیشتر شبیه خرابه است. تصمیم گرفتیم با کمک خیران و جهادگران برایش خانه بسازیم. بچه هایی که روزگاری یک محله از شرشان از امان نبود شدند بنای صلواتی خانه پیرزن. آقانیما با زبان روزه زیر آفتاب آجر روی آجر می چیند. ساخت خانه هنوز تمام نشده است. یکی دیگر از بچه ها گفت سیمان و گچ خانه با من. خودش گونی گونی سیمان را روی دوشش می گذارد و ملات درست می کند.

به گفته مسئول گروه جهادی سلمان فارسی این اتفاقات ناب گوشه ای از اخلاص جوانانی ست که به زندگی سلام دوباره داده اند و از وقتی کرونا آمده خادم مردم شده اند و سنگ تمام گذاشته اند. ماشین هایشان را در اختیار گروه جهادی گذاشته اند. کمک حال ما در تهیه کلر و مواد ضدعفونی می شوند و یک شب در میان همه منطقه را ضدعفونی می کنند.

== جوانان توبه کرده، موتور محرکه گروه جهادی ==
بویینی می گوید:« از 300 جوانی که کمک کردیم ترک کنند و به زندگی عادی برگردند، حدود 100 جوان پاک مانده اند و حالا صاحب کار و زندگی اند، زن و بچه دارند. چند سال قبل کارشان آنقدر بیخ پیدا کرده بود که کارتن خواب شده بودند و کسی نبود که لعن و نفرین را حواله شان نکند. از این 100 جوان پاک شده 20 نفرشان به جمع جهادی ها اضافه شدند و این اتفاق زیباترین هدیه برای ما بود و انگیزه مان را برای ادامه راه بیشتر کرد. '''اصلا این جوانان توبه کرده شده اند موتور محرکه گروه جهادی ما. سراغ جوان های منطقه می روند، دستشان را می گیرند و به کمپ ترک اعتیاد می برند.»'''

{| class="wikitable"
|+
|-
| [https://www.farsnews.ir/news/13990220001080/ تصاویر بیشتر]
|}

== منابع ==
[https://www.farsnews.ir/news/13990220001080/ اینجا کارتن خواب ها و معتادان سابق جهادگر شدند]. خبرگزاری فارس. 20 اردیبهشت 99

[[رده:تهران]]
[[رده:مراکز]]
[[رده:کمک مومنانه]]
[[رده:ملت قهرمان]]
[[رده:کرونا]]
[[رده:رزمایش همدلی]]
[[رده:گروه جهادی]]
[[رده:عناصر]]

«یه لقمه بازی»؛ طرحی برای مشارکت کودکان در رزمایش همدلی

2021-01-12T04:48:40Z

رعنا موی:

به گفته «فائزه دهقانی‌زاده»، مدیر مهدیه کودک «طوبی» با مطرح شدن بحث رزمایش همدلی با توصیه حضرت آقا و تمرکز همه روی آماده‌سازی سبدهای ارزاق، تصمیم به انجام کاری برای بچه‌ها گرفته و ایده '''«یه لقمه بازی»''' ایجاد شد. به این صورت که یک بسته مختص بچه‌ها آماده شود تا همراه بسته‌های ارزاق گروه‌های جهادی برود و به دست بچه‌های خانواده‌های واجد شرایط برسد.
[[پرونده:Bazi6.png|بندانگشتی|چپ|چند نما از موکب بین المللی «عمه جان زینب(س)» در شهر مقدس کربلا در ایام اربعین]]
== برپایی مهد بین‌المللی در ایام اربعین زمینه ساز طرح ایام کرونا ==
[[پرونده:Bazi2.png|بندانگشتی|چپ]]
اهالی مهد کودک طوبی، یک نقطه درخشان در کارنامه فعالیتشان در حوزه کودک دارند و آن، برپایی یک مهد بین‌المللی در ایام اربعین و آن هم در شهر مقدس کربلاست. خانم مدیر در این باره می‌گوید: «در مهدیه طوبی از ابتدا اساس کار را بر این گذاشتیم که تلاش کنیم بچه‌ها را به‌گونه‌ای پرورش دهیم که ان‌شاءالله سرباز امام زمان (عج) باشند. با این نگاه تصمیم گرفتیم فعالیت‌هایمان را محدود به فضای مهد نکنیم. با این نگاه، وقتی در مقطع نزدیک به اربعین پیشنهاد شد موکبی ویژه کودکان در کربلا برپا کنیم، با اشتیاق از این ایده استقبال کردیم و '''موکب بین‌المللی کودکان «عمّتنا زینب (س)» یا «عمه‌جان زینب (س)» به‌عنوان اولین موکب اختصاصی کودکان'''، شکل گرفت. او در مورد ارتباط موکب عمه‌جان زینب با شرایط امروز می گوید: «ماجرای کرونا و قرنطینه، رکود اقتصادی و آسیب‌دیدن خانواده‌ها و تأثیر پذیرفتن بچه‌ها از این شرایط که پیش آمد، احساس کردیم باید دوباره موکب عمه‌جان زینب (س) را برپا کنیم؛ این بار در خانه‌های بی‌رونق و در جمع خانواده‌های آسیب‌دیده که بیشتر از همه، بچه‌ها در آن‌ها چشم‌انتظارند کسی بیاید و چراغی در خانه‌شان روشن کند. بنابراین با همان ظرفیت‌های هنری و مهارت‌های کار در زمینه کودکان به میدان آمدیم».
== بسته‌ای که بچه‌ها را از تنبلی و کسلی در می‌آورد ==
'''اساس طراحی این بسته این بود که بازی‌ها و سرگرمی‌هایی برای بچه ها تدارک دیده شود که آنها را به فعالیت تشویق کند و از کسلی و یکنواختی دربیاورد و به آنها نشاط بدهد.''' بنابراین حتی در مورد خوراکی ها، فارغ از شکلات و تنقلاتی که برای خردسالان تدارک دیده شده، با توجه به علاقه اغلب بچه‌ها به پفیلا، برای بچه‌های 8 تا 12 سال به‌جای پفیلای آماده، برایشان ذرت خام و شیوه بو دادن آن در بسته قرار داده شده تا بچه‌ها از این تجربه هم لذت ببرند.

== توجه به سلامت کودکان ==
«درباره بازی‌ها هم هدف سرگرمی صرف نبود. برای کوچک‌ترها، خمیر بازی در نظر گرفته شده که این خمیرها با رنگ خوراکی، آرد، نمک و روغن تهیه شده تا هیچ‌گونه مواد شیمیایی در خمیرها نباشد و چنانچه بچه‌ها دستشان را به دهانشان زدند، هیچ ضرری برای سلامتی‌شان نداشته‌ باشد. در بسته‌ ها، یک ماسک کوچک (ویژه کودک) برای یادآوری رعایت نکات بهداشتی نیز قرار داده شده است.
[[پرونده:Bazi3.png|بندانگشتی|چپ|محتویات بسته «یه لقمه بازی» که نمک متبرک حرم رضوی برای تبرک، ضمیمه آن شده است]]
== نیاز سنجی و برقراری ارتباط دوستی با کودکان ==
[[پرونده:Bazi4.png|بندانگشتی|چپ]]
«در کنار این خوراکی‌ها و بازی‌ها، یک نامه هم در بسته "یه لقمه بازی" گذاشته‌ایم؛ نامه‌ای خطاب به بچه‌ها. تمام ماجرا این است که دوست داریم این بسته، شروع یک دوستی باشد و ارتباط طولانی‌مدت با این بچه‌ها داشته‌باشیم. به همین دلیل تصمیم گرفتیم ضمن هدیه دادن این بسته، در میان این بچه‌ها نیازسنجی هم انجام دهیم.

به رابطانی که بسته‌ها را به بچه‌ها تحویل می‌دهند، خواسته‌ایم دقت و پرس‌وجو کنند و ببینند علایق بچه‌ها و نیازهایشان چیست. '''مثلاً اگر می‌بینند یک دختر خانم کلاس دوم و سوم دبستان، با شوق و ذوق به طرف حجاب رفته و چادر سر می‌کند اما به دلیل شرایط اقتصادی خانواده، یک چادر مندرس به سر دارد، به ما اطلاع بدهند تا یک چادر نو و قشنگ به او هدیه بدهیم و در پایدار ماندن ارتباط او و حجاب، نقش کوچکی داشته‌باشیم.''' یا برای مثال اگر یک آقا پسر عاشق فوتبال است و توپ پاره‌اش شده مایه حسرتش، با تهیه یک توپ فوتبال نو و باکیفیت، هم دلش را شاد کنیم و هم کمکش کنیم در مسیر علاقه و استعدادش حرکت کند.
== توسعه کار ار طریق فراخوان مشارکت ==
وقتی خانم مدیر می‌گوید از ابتدای ماه مبارک تا امروز موفق شده‌اند هزار بسته بازی و سرگرمی آماده کنند، مطمئن می‌شوم پای یاران کمکی در میان است وگرنه 4، 5 مربی مهد به‌تنهایی از عهده آماده‌کردن این تعداد بسته در این مدت برنمی‌آمده‌اند. لبخند خانم مدیر، نشانه تأیید حدس من است: «ابتدا که قصه بسته یه لقمه بازی را در کانال مهد در فضای مجازی برای خانواده‌ها مطرح کردیم، برای این بود که اگر تمایل دارند، با کمک‌های نقدی‌شان در این کار مشارکت کنند. ازآنجاکه نهایت تلاشمان را برای صرفه‌جویی انجام داده‌ بودیم، خوشبختانه هزینه هر بسته برای مشارکت علاقه‌مندان از 10 هزار تومان بیشتر نشد و همین، امکان مشارکت را برای تعداد زیادی از خانواده‌ها فراهم کرد.

کم‌کم که موضوع درخواست‌ها و سفارش‌های گروه‌های دیگر برای دریافت این بسته‌ها پیش آمد، در کانالمان فراخوان زدیم که اگر کسی دوست دارد، می‌تواند در آماده‌سازی بسته‌ها هم مشارکت کند. بعد از اینکه گروهی از مادران اعلام آمادگی کردند، ما با توجه به لزوم رعایت توصیه "در خانه بمانیم"، خودمان اقلام و وسایل را با رعایت کامل نکات بهداشتی به در خانه آنها می‌بردیم و تحویل می‌دادیم و بعد از آماده‌شدن هم می‌رفتیم تحویل می‌گرفتیم. '''به‌این‌ترتیب، در این مدت یک حرکت دسته‌جمعی زیبا در خانواده بزرگ مهد کودک طوبی شکل گرفت و از همه قشنگ‌تر، مشارکت بچه‌ها در آماده‌سازی این بسته‌ها بود.''' درواقع مهد ما در این مدت اصلاً تعطیل نبوده».

== «یه لقمه بازی» در کنار بسته‌های ارزاق گروه‌های جهادی و خیریه ==
کار با مسجد روبه‌روی مهد(مسجد فاطمه‌الزهرا(س)) که یک گروه جهادی بسیار فعال دارد، شروع شد. بسته‌های بازی را همراه با بسته‌های ارزاق در محله‌های محروم تهران مثل محله دروازه غار توزیع کردند. بسته‌ ها به دست فرزندان عزیز شهدای مدافع حرم تیپ فاطمیون هم رسید. دوستان می‌گفتند از ذوق و شوق این بچه‌ها موقع دیدن بسته یه لقمه بازی هرچه بگوییم، کم است. '''اما چراغ گسترش این کار را مادران مهد روشن کردند.''' آن‌ها خودشان بانی اطلاع‌رسانی و تبلیغ این طرح در میان دیگر گروه‌های جهادی شدند. اینطور بود که درخواست‌ها شروع شد. مثلاً یک گروه جهادی تماس می‌گرفت و می‌گفت: ما 313 بسته یه لقمه بازی می‌خواهیم که روی 313 بسته ارزاقمان بگذاریم. البته دوستان هم از گوشه و کنار تماس می‌گرفتند.

{| class="wikitable"
|+
|-
| [https://www.farsnews.ir/news/13990227001032/ تصاویر بیشتر و فیلم]
|}

== منابع ==
[https://www.farsnews.ir/news/13990227001032/ «یه لقمه بازی»؛ سهم بچه‌ها از رزمایش همدلی]. خبرگزاری فارس. 29 اردیبهشت 99

[[رده:تهران]]
[[رده:مراکز]]
[[رده:کمک مومنانه]]
[[رده:ملت قهرمان]]
[[رده:کرونا]]
[[رده:رزمایش همدلی]]
[[رده:گروه جهادی]]

زنی که خودش در چادر زندگی میکرد اما زمین ۱۰۰۰ متری‌اش را وقف کرد

2021-01-12T04:45:42Z

رعنا موی:

[[پرونده:فرح.jpg|بندانگشتی]]

«فرح نساء انجوح» نیکوکار تالشی که زمین هزارمتری خود در روستای زادگاهش را به‌عنوان تنها دارایی‌اش جهت احداث مدرسه، اهدا کرده و خود تا پایان عمر در چادر (پُرو)زندگی می‌کرد؛ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.

{| class="wikitable"
|+
|-
| [https://www.farsnews.ir/media/13990904001163/ فیلم]
|}
[[رده:گیلان]]
[[رده:عناصر]]
[[رده:اهالی تالش]]
[[رده:زنان]]
[[رده:نیکوکاری]]

دکتر نفیسه ثقفی

2021-01-12T04:42:04Z

رعنا موی:

[[رده:حذف صفحه]]

دکتر نفیسه ثقفی

2021-01-12T04:41:44Z

رعنا موی: جایگزینی صفحه با 'رده:حدف صفحه'

[[رده:حدف صفحه]]

خانم دکتر فاطمه حقیرالسادات/بسیجی پژوهشگر

2021-01-12T04:37:21Z

رعنا موی:

[[پرونده:Advyyi15lk35ws4fabfm04bjty28v96r.jpg|بندانگشتی]]

روحیه جهادی و تلاش ایثارگرانه گوهرهای نابی هستند که هر جایی یافت نمی‌شود و ارزشش را تنها بسیجیانی می‌دانند که با خلوص نیت در همه عرصه‌ها حضور دارند.

'''«بی‌بی فاطمه حقیرالسادات»''' فعالیت بسیجی خود را از سال 87 به طور رسمی و در زمینه تحصیلی خود آغاز کرده و موسس چندین شرکت دانش بنیان است گفت: در زمینه میکروکپسول و نانوکپسول کردن مواد نگهدارنده گیاهان داروئی فعالیت دارد و با همراهی کارمندانش و برخی دانشجویانِ رشته‌های نانو و بیوتکنو 5 محصول دانش بنیان را به تولید نیمه صنعتی رساندند.
وی افزود: در ایام کرونائی 20 محلول ضدعفونی کننده تولید و با کمک دانشجویان و جوانان بسیجی در بین مردم به طور رایگان پخش کرده‌اند.
این بانوی بسیجی فن‌آور که دارای تحصیلات عالیه در رشته‌های زیست شناسی, فیزیولوژی گیاهی, بیوشیمی و نانوبیوتکنولوژی است: در این سال‌ها کارآموزی رایگان دانشجویان رشته‌های مرتبط با تحصیلات خود را انجام داده است.
وی با اشاره به اینکه در زمینه مشاغل خانگی هم فعالیت دارد و در حدود 90 درصد کارمندانش از بانوان هستند, بیان کرد: در زمینه چگونگی اسانس‌گیری گیاهان دارویی, چگونگی نگهداری و بسته‌بندی آن‌ها بالغ بر 100 نفر را آموزش داده و به طور متوسط با حدود 20 نفر به‌طور پاره وقت و تمام وقت فعالیت دارد.
بسیج نمونه‌ای از یک نهاد انقلابی و مردمی است که نشان داده راه پیشرفت آسوده و هموار نیست و برای شروع کار و فعالیت نباید منتظر شرایط مناسب بود بلکه با دور اندیشی, آگاهی, برنامه ریزی درست, مسئولیت پذیری و با تکیه بر ارزش‌های معنوی و الهی باید نهایت تلاش را برای رسیدن به اهداف متعالی انجام داد.

== مصاحبه با خانم بی بی فاطمه حقیرالسادات درمدرسه علمیه حضرت زینب کبری سلام الله علیها یزد ==
خانم حقیرالسادات که همسر یک جانباز و آزاده است، سالها زندگی دانشجویی را به شیوه ای کاملا متفاوت تجربه کرده است و دارای عناوین و دستاوردهای علمی بسیاری از جمله دانشجوی نمونه کشور، استاد نمونه و... است. همچنین وی دارای مقالات کشوری و بین المللی زیادی است که مرهون اراده آهنین و تلاش بی وقفه این بانوی کوشا است.
وی درباره نوع تحصیل خود اظهارداشت :خوب من زمانی که دبیرستان بودم ازدواج کردم، در آن دوران همسرم دانشجوی دانشگاه تهران بود پس همراه او به تهران آمدم و در خوابگاه دانشجویی زندگی خود را آغاز کردیم. در همان سالها ادامه تحصیل دادم و در دانشگاه تهران پذیرفته شده و به همراه همسرم در دانشگاه تهران مشغول تحصیل شدم، همزمان با اتمام کارشناسی خود باردارشدم به همین دلیل چند سال تحصیل را رها کردم تا بچه ها کمی بزرگ تر شوند. اما بعداز چند سال دوباره در دانشگاه شرکت کردم و این باردو رشته فیزولوژی و بیوشیمی را همزمان شروع کردم و به دلیل اینکه در این دو رشته با معدل بالای 18 و پایان نامه عالی فارغ التحصیل شدم جزو استعداد های درخشان وارد دکترا شدم.

خانم حقیرالسادات با اشاره به برنامه ریزی دقیق برای زندگی خانوادگی وتحصیل خود تصریح کرد: باتوجه به اینکه من هم محصل بودم وهم شاغل باید برای تمام زندگیم برنامه ریزی می کردم حتی ساعات رفت و آمدم نیز طبق برنامه بود به همین دلیل فضای آزادی را به منزل اختصاص می دادم و دراین ساعات تمام وقتم در اختیار همسر و فرزندانم بود و به آنها رسیدگی می کردم و کارهای تحقیقاتی را در مرکز تحقیقات به اتمام می رساندم و وقتی در منزل بودم دیگر حرفی از درس وکار نبود و تمام وقتم را با بچه ها می گذراندم و زمانی که آنها منزل نبودند و یا خواب بودند را به کارهای خودم اختصاص می دادم

دکترفرهیخته نانو بیوتکنولوژی درباره حفظ حجاب خود درتمام مراحل تحصیل تاکید کرد: به حجاب و چادرم افتخار می کنم چرا که وجود حجاب نه تنها باعث خجالت و یا تمسخر من نشده است بلکه همواره برای من احترام و آرامش را به ارمغان داشته است، درجلسه دفاع پایان نامه ام در اروپا ازمن خواسته شد تا لباسهای رسمی بپوشم وبرای خودم ساقدوش انتخاب کنم ، دراین مراسم باحجاب کامل حضوریافتم بدون اینکه لباسهای مراسم رابپوشم ودو فرزندم ساقدوش من بودند ومراسم بسیار خوب وبدون مشکل برگزارشد و حجابم هیچگاه مانع پیشرفت من نشده است.

خانم بی بی فاطمه حقیرالسادات فوق دکترای نانوبیوتکنولوژی درخصوص دیدار بامقام معظم رهبری (مدظله العالی) نکاتی رابیان وافزود: باتوجه به اینکه بنده برای ادامه تحصیل، به کشورهای متعددی سفرکردم وتجربیات وحرفهای گفتنی بسیاری از این سفرها دارم دریک جلسه که به دیدار مقام معظم رهبری رفته بودم ،ایشان به بنده توصیه کردند تا خاطرات سفرم را به عنوان سفیری که درکشورهای مختلف حضورداشته و موفقیتهایی را به عنوان یک زن مسلمان وباحجاب کسب نموده است را به رشته تحریر درآورم تا الگویی باشد برای زنان فرهیخته کشورم.
خانم حقیرالسادات ضمن توصیه به طلاب برای موفقیت درمراحل مختلف علمی پژوهشی خاطرنشان کرد: باید برای زندگی علمی وشخصی خود برنامه ریزی دقیق داشته باشید و وظیفه خودرا درقبال جامعه خوب بشناسید وبه آن عمل کنید نه اینکه فقط بخوانیم وحفظ کنیم وبه مرحله عمل نرسانیم.

{| class="wikitable"
|+ افتخارات
|-
|-
| دکتری تخصصی نانوپزشکی (هلند) || دکتری تخصصی نانوبیوتکنولوژی (تهران) استادیار دانشگاه علوم پزشکی یزد || راهنمایی پایان نامه 10 دکتری 114 ارشد و 5 کارشناسی
|-
| 32 طرح پژوهشی || 12پتنت داخلی (10)و خارجی (1 آمریکا و 1 اروپا) || تولید دو محصول دانش بنیان
|-
| دو محصول نانویی جدید در مرحله داوری ||برگزار کننده 26 کارگاه تخصصی در زمینه نانو و گیاهان دارویی ||1 کتاب
|-
| 34مقاله ISI || 76 مقاله علمی پژوهشی || 125 همایش ملی مدیر عامل شرکت دانش بنیان ریززیست فناوران فردانگر
|-
| همسر آزاده و جانباز || فناور برتر هفته پژوهش 1396 || بانوی نمونه بسیجی کشور 91-92
|-
| دانشجوی نمونه دکتری 91- || بانوی نمونه بسیجی کشور 91-92 || دستاورد برتر دانشگاه تهران 96
|}

[[رده:اهالی یزد]]
[[رده:عناصر]]
[[رده:زنان]]
[[رده:جهادی]]
[[رده:کرونا]]
[[رده:رویای ایرانی]]

== منابع ==
https://goharshad.razavi.ir/fa/137268

http://yazd.whc.ir/news/view/71593/

https://www.tasnimnews.com

خانم دکتر فاطمه حقیرالسادات/بسیجی پژوهشگر

2021-01-12T04:36:59Z

رعنا موی:

[[پرونده:Advyyi15lk35ws4fabfm04bjty28v96r.jpg|بندانگشتی]]

روحیه جهادی و تلاش ایثارگرانه گوهرهای نابی هستند که هر جایی یافت نمی‌شود و ارزشش را تنها بسیجیانی می‌دانند که با خلوص نیت در همه عرصه‌ها حضور دارند.

'''«بی‌بی فاطمه حقیرالسادات»''' فعالیت بسیجی خود را از سال 87 به طور رسمی و در زمینه تحصیلی خود آغاز کرده و موسس چندین شرکت دانش بنیان است گفت: در زمینه میکروکپسول و نانوکپسول کردن مواد نگهدارنده گیاهان داروئی فعالیت دارد و با همراهی کارمندانش و برخی دانشجویانِ رشته‌های نانو و بیوتکنو 5 محصول دانش بنیان را به تولید نیمه صنعتی رساندند.
وی افزود: در ایام کرونائی 20 محلول ضدعفونی کننده تولید و با کمک دانشجویان و جوانان بسیجی در بین مردم به طور رایگان پخش کرده‌اند.
این بانوی بسیجی فن‌آور که دارای تحصیلات عالیه در رشته‌های زیست شناسی, فیزیولوژی گیاهی, بیوشیمی و نانوبیوتکنولوژی است: در این سال‌ها کارآموزی رایگان دانشجویان رشته‌های مرتبط با تحصیلات خود را انجام داده است.
وی با اشاره به اینکه در زمینه مشاغل خانگی هم فعالیت دارد و در حدود 90 درصد کارمندانش از بانوان هستند, بیان کرد: در زمینه چگونگی اسانس‌گیری گیاهان دارویی, چگونگی نگهداری و بسته‌بندی آن‌ها بالغ بر 100 نفر را آموزش داده و به طور متوسط با حدود 20 نفر به‌طور پاره وقت و تمام وقت فعالیت دارد.
بسیج نمونه‌ای از یک نهاد انقلابی و مردمی است که نشان داده راه پیشرفت آسوده و هموار نیست و برای شروع کار و فعالیت نباید منتظر شرایط مناسب بود بلکه با دور اندیشی, آگاهی, برنامه ریزی درست, مسئولیت پذیری و با تکیه بر ارزش‌های معنوی و الهی باید نهایت تلاش را برای رسیدن به اهداف متعالی انجام داد.

== مصاحبه با خانم بی بی فاطمه حقیرالسادات درمدرسه علمیه حضرت زینب کبری سلام الله علیها یزد ==
خانم حقیرالسادات که همسر یک جانباز و آزاده است، سالها زندگی دانشجویی را به شیوه ای کاملا متفاوت تجربه کرده است و دارای عناوین و دستاوردهای علمی بسیاری از جمله دانشجوی نمونه کشور، استاد نمونه و... است. همچنین وی دارای مقالات کشوری و بین المللی زیادی است که مرهون اراده آهنین و تلاش بی وقفه این بانوی کوشا است.
وی درباره نوع تحصیل خود اظهارداشت :خوب من زمانی که دبیرستان بودم ازدواج کردم، در آن دوران همسرم دانشجوی دانشگاه تهران بود پس همراه او به تهران آمدم و در خوابگاه دانشجویی زندگی خود را آغاز کردیم. در همان سالها ادامه تحصیل دادم و در دانشگاه تهران پذیرفته شده و به همراه همسرم در دانشگاه تهران مشغول تحصیل شدم، همزمان با اتمام کارشناسی خود باردارشدم به همین دلیل چند سال تحصیل را رها کردم تا بچه ها کمی بزرگ تر شوند. اما بعداز چند سال دوباره در دانشگاه شرکت کردم و این باردو رشته فیزولوژی و بیوشیمی را همزمان شروع کردم و به دلیل اینکه در این دو رشته با معدل بالای 18 و پایان نامه عالی فارغ التحصیل شدم جزو استعداد های درخشان وارد دکترا شدم.

خانم حقیرالسادات با اشاره به برنامه ریزی دقیق برای زندگی خانوادگی وتحصیل خود تصریح کرد: باتوجه به اینکه من هم محصل بودم وهم شاغل باید برای تمام زندگیم برنامه ریزی می کردم حتی ساعات رفت و آمدم نیز طبق برنامه بود به همین دلیل فضای آزادی را به منزل اختصاص می دادم و دراین ساعات تمام وقتم در اختیار همسر و فرزندانم بود و به آنها رسیدگی می کردم و کارهای تحقیقاتی را در مرکز تحقیقات به اتمام می رساندم و وقتی در منزل بودم دیگر حرفی از درس وکار نبود و تمام وقتم را با بچه ها می گذراندم و زمانی که آنها منزل نبودند و یا خواب بودند را به کارهای خودم اختصاص می دادم

دکترفرهیخته نانو بیوتکنولوژی درباره حفظ حجاب خود درتمام مراحل تحصیل تاکید کرد: به حجاب و چادرم افتخار می کنم چرا که وجود حجاب نه تنها باعث خجالت و یا تمسخر من نشده است بلکه همواره برای من احترام و آرامش را به ارمغان داشته است، درجلسه دفاع پایان نامه ام در اروپا ازمن خواسته شد تا لباسهای رسمی بپوشم وبرای خودم ساقدوش انتخاب کنم ، دراین مراسم باحجاب کامل حضوریافتم بدون اینکه لباسهای مراسم رابپوشم ودو فرزندم ساقدوش من بودند ومراسم بسیار خوب وبدون مشکل برگزارشد و حجابم هیچگاه مانع پیشرفت من نشده است.

خانم بی بی فاطمه حقیرالسادات فوق دکترای نانوبیوتکنولوژی درخصوص دیدار بامقام معظم رهبری (مدظله العالی) نکاتی رابیان وافزود: باتوجه به اینکه بنده برای ادامه تحصیل، به کشورهای متعددی سفرکردم وتجربیات وحرفهای گفتنی بسیاری از این سفرها دارم دریک جلسه که به دیدار مقام معظم رهبری رفته بودم ،ایشان به بنده توصیه کردند تا خاطرات سفرم را به عنوان سفیری که درکشورهای مختلف حضورداشته و موفقیتهایی را به عنوان یک زن مسلمان وباحجاب کسب نموده است را به رشته تحریر درآورم تا الگویی باشد برای زنان فرهیخته کشورم.
خانم حقیرالسادات ضمن توصیه به طلاب برای موفقیت درمراحل مختلف علمی پژوهشی خاطرنشان کرد: باید برای زندگی علمی وشخصی خود برنامه ریزی دقیق داشته باشید و وظیفه خودرا درقبال جامعه خوب بشناسید وبه آن عمل کنید نه اینکه فقط بخوانیم وحفظ کنیم وبه مرحله عمل نرسانیم.

{| class="wikitable"
|+ افتخارات
|-
|-
| دکتری تخصصی نانوپزشکی (هلند) || دکتری تخصصی نانوبیوتکنولوژی (تهران) استادیار دانشگاه علوم پزشکی یزد || راهنمایی پایان نامه 10 دکتری 114 ارشد و 5 کارشناسی
|-
| 32 طرح پژوهشی || 12پتنت داخلی (10)و خارجی (1 آمریکا و 1 اروپا) || تولید دو محصول دانش بنیان
|-
| دو محصول نانویی جدید در مرحله داوری ||برگزار کننده 26 کارگاه تخصصی در زمینه نانو و گیاهان دارویی ||1 کتاب
|-
| 34مقاله ISI || 76 مقاله علمی پژوهشی || 125 همایش ملی مدیر عامل شرکت دانش بنیان ریززیست فناوران فردانگر
|-
| همسر آزاده و جانباز || فناور برتر هفته پژوهش 1396 || بانوی نمونه بسیجی کشور 91-92
|-
| دانشجوی نمونه دکتری 91- || بانوی نمونه بسیجی کشور 91-92 || دستاورد برتر دانشگاه تهران 96
|}

[[رده:اهالی یزد]]
[[رده:عناصر]]
[[رده:زنان]]
[[رده:جهادی]]
[[رده:کرونا]]
[[رده:رویای ایرانی]]

== منابع ==
https://goharshad.razavi.ir/fa/137268
http://yazd.whc.ir/news/view/71593/
https://www.tasnimnews.com

زهراهما/ کارآفرین

2021-01-12T04:29:21Z

رعنا موی:

== سرمایه 500 هزار تومانی خانم کار آفرین ==
[[پرونده:ترشی.jpg|بندانگشتی]]
زن خانه داری که خانواده اش با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می کرد، با ۵۰۰ هزار تومان به تولید انواع ترشیجات روی آورد و الان ضمن ایجاد شغل برای ۶ نفر دیگر، به ۴ کشور دنیا صادرات دارد.
زهرا هما، فعال اقتصاد مقاومتی در کرمان است که فعالیت خود را اینگونه بیان می کند:
چرخ زندگی‌مان به کندی می‌چرخید و مشکلات مالی داشتیم هرچند معلم کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کرمان بودم. بچه‌هایم که بزرگ‌تر شده‌ بودند سطح توقعات‌شان از زندگی بال
اتر رفته بود و برای همین به تولید محصولات خانگی روی آوردیم. ۵۰۰ هزار تومان جمع کردم و تولید ترشی در خانه را شروع کردم.
البته آن موقع‌ها هنوز اقتصاد مقاومتی و از این کارها در جامعه مطرح نشده بود اما من متوجه شدم که با این کارهای خانگی زندگی‌مان از نظر مالی بهتر می‌شود و استرس کمتری به ما وارد خواهد شد. خوبی کار در خانه این بود که دیگر خبری از اجاره و پول ودیعه مغازه و هزینه‌های آب و برق تجاری نبود.

== اشتغال زایی ==
وایل همه کار بر عهده من بود اما همسرم که بازنشسته شد در فروش ترشی‌ها کمکم کرد و به مرور زمان کارمان بهتر شد. من که با بچه‌هایم و همسرم کار را پیش بردیم به مرور مشتری‌های خوبی پیدا کردیم و برای همین توانستیم بعد از مدتی برای ۶ نفر دیگر اشتغالزایی کنیم.
حالا خدا را شکر وضعیتم خیلی بهتر شده است. ترشی، انبه و قاووت را به ۴ کشور آمریکا، امارات، عربستان و عراق صادر می‌کنم و مشتری خارجی دارم. یکی از ابتکارعمل‌های ما در کار این بود که ریشه کاسنی و قاووت را مخلوط کردم که آمریکایی‌ها خیلی از آن خوششان آمد.
حالا هم چاشنی ۲۵ گیاه، ترشی گوجه، ترشی بادمجان با ۸ گیاه، ترشی بندری با ۱۷ گیاه،مربای توت فرنگی و کیوی، قاووت نخود نارگیل و قاووت چهل گیاه و قاووت رژیمی از محصولات ما هستند و آنها را با اسم تجاری «کرمان بانو» در بازارهای مصرف می‌فروشم.

== کارگاه اقتصادی==
خانه‌ام شده کارگاه اقتصادی و هم زندگی می‌کنم در این خانه و هم کار می‌کنم. درآمد خالصم معمولا ماهی ۳ میلیون تومان است. مشتری‌هایم می‌گویند: این محصولات چون در خانه تولید می‌شود، بیشتر می‌توانیم به سلامت آنها اعتماد کنیم.
به نظرم خانم‌ها با روی آوردن به کارهای خانگی می‌توانند بهتر از نظر اقتصادی به خانواده خود کمک کنند. مخصوصاً خانم‌های خانه دار که همه وقت خود را در خانه هستند، با راحت فکر بیشتری می‌توانند در این زمینه قدم بگذارند.
یک نکته هم بگویم که به نظر جالب است، کم کم سود این کارها که بیشتر شود اختلافات هم کمتر می‌شود چرا که دیگر همه به دنبال لذت بردن از کار و سود بیشتر هستند و برای همین به مشکلات کوچک فکر نمی‌کنند.

== مشکلات مالی خانوارها ==
الان خیلی از مشکلات خانواده‌ها به مسائل مالی بر می‌گردد و وقتی یک زن بتواند با این کار ساده خانگی به همسر خود کمک کند، بسیاری از مشکلات خود به خود حل می‌شوند. خدا را شکر از وضعیتم راضی‌ام، داخل خانه استراحت می‌کنم و حیات خانه‌ام انباری محصولاتم شده است. من با همین پول کم هم توانستم رقیب بسیاری از این شرکت‌های تولیدی میلیاردی شوم.
مردم ما از این کارها غفلت کرده‌اند. اگر ما توجه کنیم به این کارهای کوچک خیلی راحت می‌توانیم کشور را به خودکفایی برسانیم و محصولاتمان را صادر کنیم. دولت‌مردان ما باید به تولید بیشتر اهمیت دهند و به مشکلات این حوزه کمک کنند.
واقعا تعجب می‌کنم وقتی که در این کارهای کوچک سود زیادی وجود دارد، چرا دولت وارد نمی‌شود واقعاً اقتصاد مقاومتی را در رأس فعالیت‌های اقتصادی قرار دهد.
من صبح‌ها سر کارم بودم و ظهرها استراحت می‌کردم و عصرها دنبال مشتری در مغازه‌ها می‌گشتم اما هیچ وقت نا امید نشدم چون نتیجه کارم را می‌دیم. حالا هم با ۴۸ سال سن امید بیشتری به زندگی دارم.

[[رده:اهالی کرمان]]
[[رده:کارآفرین]]
[[رده:زنان]]
[[رده:جنگ اقتصادی]]
[[رده:عناصر]]

خانواده ی پربرکت

2021-01-01T10:57:15Z

رعنا موی:

این صفحه در حال ویرایش است

شهید رحمان استکی نماینده استان چهارمحال و بختیاری در اولین دوره مجلس شورای اسلامی، از شهدای حادثه انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی در ۷ تیرماه سال ۱۳۶۰ است.
به گزارش گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از شهرکرد؛ هفتم تیرماه سالروز شهادت شهيد مظلوم آیت الله دکتر بهشتی (ره) و جمعی از یاران انقلاب اسلامی و امام خمینی (ره) در حادثه انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۰ است.
در این حادثه ۷۲ نفر به فیض شهادت نائل آمدند که شهید رحمان استکی نماینده استان چهارمحال و بختیاری در اولین دوره مجلس شورای اسلامی نیز در شمار این شهدا بود.
رحمان استکی فرزند رضا در ۳ اردیبهشت سال ۱۳۲۹ (روز یکشنبه) در خانواده ای مذهبی در شهرکرد ـ که بعدها سه شهید گلگون کفن تقدیم آرمان های والای انقلاب اسلامی نمودند ـ به دنیا آمد.
او مومنی وارسته و مبارزی دلسوخته بود و شايد کساني که دعای کميل او را شنيده اند، احساس عميق و عارفانه اش را درک کرده باشند.
رحمان استکی همزمان با دوران تحصيل تا دیپلم، بیشتر وقت خود را در مساجد و مجالس مذهبی می گذراند.
پس از اخذ ديپلم و اتمام خدمت سربازی، در سال ۱۳۵۱ به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به شغل آموزگاری روی آورد اما یک سال پس از حضور در کلاس های درس، برای آشنایی بیشتر و تجربه اندوزی در مورد نهضت امام خمینی (ره) و جریان های مبارزاتی به تهران هجرت کرد.
در سال ۱۳۵۳ وارد دانشگاه تربیت معلم تهران شد و در سال ۱۳۵۷ با اخذ درجه کارشناسی در رشته علوم تربيتی (مدیریت آموزشی) فارغ التحصيل شد.
در همين ايام، در جلسات درس استاد علامه محمدتقی جعفری (ره) و جلسات مخفی درس آيت الله دکتر بهشتی (ره) نیز شرکت می کرد.
پس از برقراری ارتباط با آیت الله بهشتی و در بحبوحه مبارزات و پیروزی انقلاب اسلامی، به علت نياز منطقه و به توصیه دوستان انقلابی خود، برای مدیریت موج اعتراضات مردمی به زادگاهش شهرکرد بازگشت و در کنار برادرش مجتبی به سازماندهی اکثر راهپیمایی‌ها و تظاهرات پرداخت.
وی در این مدت، با ایمان قوی و شهامت فراوان،‌ بدون هیچ ترس و واهمه ای، اعتصابات دانش‌آموزی را تقویت می کرد.
شهید استکی با اتکا به معارف عمیق اسلامی،‌ بکارگیری روش های صحیح تعلیم و تربیت اسلامی و شناسایی مسیر هدایت نونهالان و نوجوانان، و نفوذ کلام، ضمن برپایی جلسات مخفی و ارتباط با دانش‌آموزان، توانست آنان را با اصول و مبانی اعتقادی اسلام و کلام وحی که اساس مبارزه با ظلم و کفر است، آشنا و مأنوس کند، روحیه کفر ستیزی را در درونشان بیدار سازد و آنها به صحنه مبارزه با طاغوت بکشاند.
بواسطه روشنگری های شهید استکی، بسیاری از دانش‌آموزان شهرکردی به صف مبارزان انقلابی پیوستند.
با شکل گیری و برپایی تظاهرات دانش‌آموزی علیه رژیم ستمشاهی، مدیرکل وقت آموزش و پرورش استان در گزارشی به ساواک، رحمان استکی را مسبب و عامل تحریک دانش‌آموزان معرفی کرد. ساواک هم که رحمان استکی را شناسایی کرده بود، او را دستگیر و تحت بازجویی و شکنجه قرار داد.
شهید استکی پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی (ره) به سنگر مدرسه بازگشت و با خلوص نیت و عزمی سترگ، نوجوانان و جوانان را به مجاهدتی دیگر که همانا قطع وابستگی علمی به بیگانگان و اعتلای آرمان های انقلابی بود، تشویق می کرد.
وی که اکنون از فقدان تشکيلات منسجم اسلامي سیاسی در بین نیروهای انقلابی و نیز نفوذ منافقین در پشت نقاب تزویر و شعارهای عوام فریبانه رنج می برد، با تأسیس حزب جمهوری اسلامی و تائید آن از سوی امام خمینی (ره) و با توجه به شناختي که از استاداني چون آيت الله دکتر بهشتی و حجت الاسلام دکتر باهنر داشت، به کمک تعدادي از نیروهای انقلابی، حزب جمهوری اسلامی را هم در شهرکرد ایجاد و فعال کرد.
او به عنوان یک معلم آگاه و متعهد، وظایف خود را در کنار فعالیت های حزب جمهوری اسلامی به نحو احسن دنبال می نمود تا اینکه پس از مدتي، عليرغم ميل باطني و با اصرار دوستان، به عنوان معاون آموزشي و کفيل اداره کل آموزش و پرورش استان منصوب شد و با خدمات صادقانه و شبانه روزي که معمولاً تا پاسي از شب با حضور در محل کار ادامه داشت برای ایجاد امکانات علمی و آموزشی در سطح استان و آشنایی اولیا و مربیان با تعلیم و تربیت اسلامی فعالیت می کرد.
وی برای بسط و گسترش مراکز علمی و پایگاه های آموزشی، از هیچ خدمتی دریغ نکرد و سیل تهمت ها و شایعه سازی های برخی عناصر منحرف باقیمانده از رژیم طاغوتی سابق در آموزش و پرورش نیز کوچکترین خللی در عزم راسخ او به وجود نیاورد.
در این برهه از زمان، جریان های التقاطی با محوریت منافقین و لیبرال ها که زیر چتر حمایتی استکبار جهانی قرار داشتند، با توطئه چینی های مختلف و با نقابی بر چهره، سعی داشتند ضمن حذف نیروهای انقلابی و مکتبی،‌ در همه ارکان نظام نفوذ و زمینه های وابستگی مجدد مردم رهیده از ظلم را فراهم کنند.
شهید استکی، که در طول مبارزه،‌ به ماهیت جریان های التقاطی نظیر منافقین و لیبرال ها پی برده بود، همواره در برابر آنها ایستادگی می کرد و سعی داشت تا نقاب تزویر و نفاق را از چهره کریه آنان بر انداخته و ماهیت واقعی آنان را آشکار سازد.
بهرحال با شروع انتخابات اولين دوره مجلس شورای اسلامی (اسفند ۱۳۵۸)، حزب جمهوری اسلامي، رحمان استکي را به عنوان نامزد انتخاباتی در حوزه شهرکرد معرفي کرد و در نتيجه وی با کسب ۳۴٬۸۷۱ رأی برابر با ۶۳٫۲۰ درصد آرا در مرحله دوم (‎۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۹) به مجلس شوراي اسلامي راه يافت و به عضویت کميسيون اصل ۹۰ قانون اساسی مجلس درآمد.
رحمان استکی ازث زمانی که به عنوان نماینده مردم شهرکرد به مجلس شورای اسلامی راه یافت، خدمات بی شائبه ای را در این مسئولیت به یادگار گذاشت.
او همواره برای رفع فقر و محرومیت، بهبود وضع معیشت مردم، مبارزه با احتکار و گرانفروشی و همچنین زبونی دشمنان قسم خورده انقلاب اسلامی ایران تلاش و مجاهدت می کرد.
شهید استکی، 24 روز پس از آغاز جنگ تحمیلی در نطق قبل از دستور خود، دیکتاتور بعثی عراق را دیوانه و نوکر سرسپرده کفر جهانی معرفی کرد و گفت: «… سئوال من از امت به پا خاسته اسلام و … ملت مسلمان و رنج دیده عراق است… سؤال من از طفلان و نوزادان معصوم فلسطینی است که قبل از آنکه رایحه دل انگیز پستان مادرشان را استشمام کنند، مزه تلخ باروت های اسرائیلی را مزمزه می کنند… آیا صدام حسین که ۱۴۳ فروند هواپیمای عراقی را تا پریشب در خاک ایران از دست داده است، چند فروند هواپیما به جبهه نبرد با اسرائیل فرستاد؟ … اکنون بعث عراق به مبارزه علیه ایران برخاسته است. آیا وجدان های بیدار دنیا می پذیرند که صدام مسلمان باشد؟»
شهید رحمان استکی، با درایتی که داشت اهداف نظام های استکباری و برخی عمال وابسته را شناسایی و آینده را به وضوح ترسیم کرد. او در ادامه نطق خود گفت: «… جنگ ما یک روز، دو روز نیست، این رشته سر دراز دارد، هنرپیشه هایش عوض می شود، … عراق قطعاً کنار می رود، ملت عراق در کنار ما قرار خواهد گرفت و این از مسلمات است….»
شهید استکی، در طول مبارزه آموخته بود تا نگاه به آینده و ژرف نگری را فراموش نکند، از این رو معتقد بود هرگز نباید برخی کاستی ها و مشکلات مانع از تحقق خواسته های ملت و اهداف انقلاب بشود.
او همواره ادامه مسیر بر اساس برنامه و با تکیه بر اصول قانون اساسی را یادآور می شد و وحدت و یکپارچگی را در همه امور لازم می دانست.
شهید استکی در برابر نیات پلید منافقین هرگز خاموش نمی ماند و معتقد بود ریشه این فتنه که با توسل به اقدامات و فجایع ضد بشری سعی در ایجاد اختلال در جامعه دارد را باید خشکاند
وی پس از حمله عناصر منافقین به دفتر حزب جمهوری اسلامی در شهرکرد، طی سخنانی در نشست علنی مجلس (با اشاره به یک ضرب المثل قدیمی) گفت: «… بدهکار را اگر نرفتی سراغش طلبکار می شود…. عده ای از هواداران مجاهدین (منافقین) و پیکاریان به قول خودشان به نشانه هلاکت ۴ تن از عوامل خود به دست نیروهای مسلح حزب جمهوری اسلامی در قائم شهر، به دفتر حزب جمهوری اسلامی شهرکرد حمله می کنند، درب حزب را می شکنند …. آنچه [در آنجا بود مانند] کتاب، قرآن، نهج البلاغه، پوستر و کتاب های شهید مطهری را وسط خیابان می ریزند، پاره می کنند و آتش می زنند… مردم آنجا، آنهایی که مشمول کلمه مردم می شوند به خوبی به اسلام معتقدند و امام را به رهبری صادقانه می شناسند و به خاطر همین اعتقاد و به فرمان امامشان آرامش را حفظ کرده اند، هیچ گونه واکنشی از خودشان نشان نداده اند ولی باز به اتکای صحبت های امام،‌ منتظر رسیدگی سریع و دقیق و قاطعانه مسئولان قضایی و سایر مسئولان مملکتی هستند.»
شهید استکی خود را همیشه خادم ملت می دانست و معتقد بود: «وکالت را به عنوان یک وظیفه الهی باید پذیرفت و نه یک پست و مقام و مایه فخر.»
رحمان استکی در هفتم تيرماه ۱۳۶۰ و در سن ۳۱ سالگی در جریان حادثه بمب گذاری و انفجار در محل دفتر حزب جمهوری اسلامی واقع در سرچشمه تهران، به همراه آیت الله دکتر بهشتی و جمعی از یاران امام (ره) و انقلاب اسلامی ـ در حالی که مجری گری برنامه را برعهده داشت ـ به شهادت رسيد.
پیکر پاک این شهید عزیز در گلزار شهدای زادگاهش شهرکرد به خاک سپرده شد.
گفتنی است: از شهید رحمان استکی ۲ فرزند پسر به یادگار مانده است.
شهید مجتبی استکی (متولد اول فروردین ۱۳۳۴ در شهرکرد) نیز برادر رحمان استکی بود که پس از شهادت وی (که نمایندگی مردم شهرکرد در دوره اول مجلس شورای اسلامی را بر عهده داشت) با حمایت حزب جمهوری اسلامی و با کسب ۵۷٬۹۵۸ رأی معادل ۷۷٫۷۰ درصد آرا به نمایندگی مردم شهرکرد و حومه در مجلس شورای اسلامی انتخاب شد و اول دی ماه ۱۳۶۰ در کنار شهید امامقلی جعفرزاده سامانی فرماندار شهرکرد، در چهارراه خواجه ربیع مشهد مقدس مورد سوء قصد منافقین کوردل قرار گرفت و بر اثر اصابت ترکش نارنجک به شهادت رسید.
شهید حمید استکی دیگر برادر شهید رحمان استکی (و شهید مجتبی استکی) نیز پس از اعزام به جبهه های نبرد حق علیه باطل در دفاع مقدس، در تاریخ ۱۶ اسفندماه ۱۳۶۲ در عملیات خیبر به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

== منابع ==
https://www.yjc.ir/fa/news/5670719/

[[رده:سیستان و بلوچستان]]
[[رده:دفاع مقدس]]
[[رده:شهدای ترور]]
[[رده:حزب جمهوری اسلامی]]
[[رده:وقایع]]

شهادت پدر در شب عروسی فرزند

2020-12-31T07:40:35Z

رعنا موی:

'''سردار یوسف رضا ابوالفتحی در روز عروسی پسرش برای انجام مأموریت به یکی از مناطق استان فارس می‌رود'''

[[پرونده:339688 665.jpg|بندانگشتی]]
[[پرونده:339689 505.jpg|بندانگشتی]]
[[پرونده:339690 247.jpg|بندانگشتی]]

'''«سردار شهید یوسف‌رضا ابوالفتحی» در شب ازدواج پسرش با شنیدن خبر گروگان‌گیری بعضی از کارکنان نیروی انتظامی توسط اشرار، همان شب راهی منطقه لارستان شد و در این جریان مظلومانه به شهادت رسید.'''

'''خوش آمدی فرمانده'''

همه از آزادی گروگان‌ها خوشحال بودند. شب عروسی پسرش هم بود. 19 روز تا نوروز باقی مانده. هلی‌کوپتر فرمانده برای گشت‌زنی به اطراف دریاچه مهارلو رفته بود اما غافل از اینکه موتور بالگرد نقص فنی داشته. البته بعضی محلی‌ها می‌گفتند نقص فنی در کار نبود، هلی کوپتر را زدند. خلبان نمی‌توانست آن را کنترل کند. صدای "یازهرا" و "یاحسین" از کابین کوچک هلی‌کوپتر به گوش می‌رسید. انگار فرمانده به آرزویش رسیده بود. سرش به تکه‌ی فلزی کابین خورد و دریاچه‌ی مهارلو شاهد آخرین نفس‌های فرمانده شد. دوستان شهیدش منتظر بودند. "سلام حاج یوسف؛ خوش آمدی فرمانده."

«سردار شهید یوسف‌رضا ابوالفتحی» مجاهد دلیر و بزرگواری که تمام زندگی خود را وقف این مرز و بوم کرده بود حتی در عزیزترین روز زندگیش، دست از مجاهدت برنداشت و در شب ازدواج فرزندش با شنیدن خبر گروگان‌گیری بعضی از کارکنان توسط اشرار، همان شب راهی منطقه لارستان شد و در یازدهمین روز اسفند ماه سال 1378 بر اثر نقص فنی هلی‌کوپتر و سقوط در دریاچه مهارلو به جمع جان باختگان و شهدای مظلوم نیروی انتظامی پیوست.

پیکر پاک شهید ابوالفتحی، در سمت فرمانده ناحیه انتظامی فارس روز پانزدهم اسفند در قطعه 29 بهشت زهرا (س) قطعه سرداران، در جوار سردار شهید صیاد شیرازی جای گرفت.

دکتر علی ابوالفتحی، فرزند سوم سردار شهید پاسدار یوسف‌رضا ابوالفتحی در گفتگویی با خبرنگار نوید شاهد اظهار داشت: پدرم متولد یکم فروردین 1334 در روستای عسگرآباد از توابع شهرستان نهاوند بود. دو سالی از زندگی‌اش نگذشته بود که به روستای شعبان مهاجرت کرد. تعریف کرده‌اند او از همان آغاز کودکی صدای زیبا و دلنشینی داشت و هر سال عصر روز تاسوعا در روستای شعبان، مرثیه شهادت حضرت اباالفضل(ع) را می‌خواند. شاید همین عجین بودن با حماسه مولایش حضرت عباس (ع)، او را به مبارزه با کفر برانگیخت. شهید ابوالفتحی، در طول انقلاب اسلامی و دوران جنگ، بارها آسیب دیده و جانباز شده بود. '''او در سال 1372 نیز در یک جریان گروگانگیری، جانباز شد و آخرین ماموریتش که جام شهادت را سر کشید، در روز عروسی آقا محمد برادر بزرگم رقم خورد.'''

'''تامین امنیت مردم را با هیچ کار دیگری عوض نمی‌کرد'''

دکتر ابوالفتحی ادامه داد: مسئولیت‌پذیری شهید ابوالفتحی همواره یکی از ویژگی‌های برجسته وی بوده است. او وظیفه تامین امنیت مردم که بر دوشش بود را با هیچ کار دیگری عوض نمی‌کرد و روز عروسی پسرش که یکی از روزهای خوب زندگی‌اش بود، نیز نتوانست مانع رفتن به ماموریت شود.

'''نمی‌توانم روزی پاسخگوی خانواده‌های آنها باشم'''

وی یادآور شد: آن روزها من 16 ساله بودم اما به خاطر دارم وقتی دو تن از نیروهای شهرستان‌های استان فارس، توسط اشرار به گروگان گرفته شده بودند، پدرم تلفنی اعلام کرد تا یک فروند هلی‌کوپتر آماده شود. مادرم اعتراض کرد که «مگر ما فردا شب، عروسی نداریم؟!» پدر در جوابش گفت: «من نمی‌توانم روزی پاسخگوی خانواده‌های آنها باشم و بگویم درحالی‌که عزیزان شما در دست اشرار گروگان بودند، من در عروسی پسرم بودم.»

دکتر ابوالفتحی با بیان اینکه مسئولان باید بدانند پا جا پای چه کسانی می‌گذارند و بر روی صندلی چه کسانی تکیه می‌زنند، افزود: یک انسان باید از دیدگاه باعظمتی برخوردار باشد تا بتواند به چنین نقطه‌ای از انسانیت برسد و از همه چیز خود، حتی شرکت در مراسم عروسی فرزند ارشدش بگذرد و جانش را در این راه هدیه کند. هنوز ابعاد شخصیتی پدرم، برای خودم مورد سوال است.

'''نسبت به بیت‌المال حساس بود'''

پسر شهید بزرگوار گفت: شهید ابوالفتحی در طی سال‌ها خدمت، دارای مسئولیت‌های مختلف بوده و امکانات دولتی زیادی در اختیار داشته است. اما باوجود درجه نظامی بالایی که داشت، هرگز نه خودش از این امکانات استفاده شخصی کرد و نه اجازه داد خانواده‌اش استفاده کند. پدرم نسبت به استفاده از بیت‌المال بسیار حساس بود و حتی تا زمانی‌که شهید شد، خودروی شخصی نداشت اما از خودروهای دولتی هم استفاده شخصی نکرد.

'''آرزوی شهادت، خط اول هر وصیت‌نامه'''

وی درباره وصیت‌نامه سردار شهید ابوالفتحی گفت: پدرم در دفترچه‌ای، یک وصیت‌نامه چند برگی نوشته است. البته وصیت‌نامه پدر، در طی چند سال توسط خودش بازنویسی و اصلاح شده است. او همیشه به خانواده و فرزندانش گوشزد کرده است که "پیرو خط ولایت باشند، راهش را ادامه دهند و به فکر مردم باشند." ما نیز تا جایی‌که توانستیم سعی کرده‌ایم، در زندگی شخصی و کاری‌مان راهش را ادامه دهیم و امیدواریم پدرمان هم از ما راضی باشد. آنچه در وصیت‌نامه مورد توجه بوده این است که او وصیت‌نامه‌ را مدام تجدید می‌کرد و در خط اول هر کدام از وصیت‌نامه‌ها، توفیق شهادت را از خداوند خواسته است.

'''نظامی اما خوش‌رفتار'''

دکتر ابوالفتحی درباره رابطه شهید با اعضای خانواده گفت: پدرم معمولا سرکار بود و بیشتر زمان خود را در محل کار می‌گذراند. صبح زود می‌رفت و شب دیر وقت به خانه بازمی‌گشت. اما از خانواده غافل نبود و زمانی که در خانه حضور داشت، به همه توجه می‌کرد. تحصیل فرزندان، یکی از موارد مورد توجه‌ ویژه‌اش بود. توجه پدر از سویی و زحمات مادر از سوی دیگر، باعث شد چهار فرزند شهید ابوالفتحی در زمینه تحصیل موفق شوند. دو تا از فرزندان موفق به کسب مدرک کارشناسی، یکی در مقطع کارشناسی ارشد و بنده در مقطع دکتری تحصیل کرده‌ام. همچنین باوجود اینکه پدر روحیه‌ی نظامی‌گری داشت اما بسیار خوش ‌رفتار بود. شهید ابوالفتحی به گونه‌ای در مورد نماز، روزه و قرائت قرآن رفتار می‌کرد که الگوی واقعی برای‌مان شده بود. روحیه نظامی‌اش هیچگاه سبب نشد به اجبار از ما بخواهد نماز بخوانیم اما ما به تبعیت از پدر، راهش را ادامه دادیم.

وی در ادامه تاکید کرد: مسئولان نباید فراموش کنند، صندلی‌هایی که بر روی آن می‌نشینند برای چه افراد خادم و بزرگی بوده است. کسانی که هرچه در توان داشتند برای مردم و انقلاب اسلامی فدا کرده‌اند. مسئولیت‌ها در گذرند و تنها یاد و نام انسان باقی ماندنی است. امسال نوزدهمین سالی است که شهید ابوالفتحی در میان ما نیست اما هنوز یاد و نام او به‌خوبی ماندگار شده است. امیدوارم مسئولان زندگی این شهدای خدمت‌گزار را سرلوحه کار خود قرار دهند.

'''دوشنبه‌ها، روز ملاقات با مردم'''

پسر شهید ابوالفتحی از مردم‌داری پدر، اینچنین گفت: یکی از ویژگی‌های بارز شهید ابوالفتحی این بود که در هر سمت و مسئولیتی که قرار داشت مانند زمانی که فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ یا استان فارس بود، روزهای دوشنبه هر هفته را روز ملاقات با مردم قرار می‌داد. مردمی که او را می‌شناختند بدون تعیین هیچ وقت قبلی، با او ملاقات می‌کردند. شهید ابوالفتحی، مشکلات را در دفترچه‌اش ثبت می‌کرد و از مسئول مربوطه‌ پیگیری می‌کرد. این برای مردم بسیار جالب توجه بود که می‌توانستند به یک مقام مسئول مراجعه کنند تا مشکلاتشان در سریع‌ترین زمان ممکن، حل شود. هرگاه صحبت از ایشان می‌شود مغازه‌دار، راننده تاکسی محل، همسایه‌ها و غیره از روزی که به دفتر پدرم مراجعه کردند و مشکلاتشان حل شده است، تعریف می‌کنند.

وی ادامه داد: همچنین هرگاه شهید ابوالفتحی در مسیر به محل ماموریت حرکت می‌کرد، هنگام نماز وقتی به اولین مسجد بین راه می‌رسید، به راننده‌اش دستور توقف می‌داد و نمازش را می‌خواند. همشهری‌ها که عمدتا وی را می‌شناختند، دور او حلقه می‌زدند و مشکلاتشان را می‌گفتند. او نیز مشکلات مردم را در دفتری که همیشه همراهش بود یادداشت می‌کرد تا در اسرع وقت پیگیر شود.

دکتر ابوالفتحی در مورد حس حضور و برکت معنوی پدر در زندگی گفت: ما همیشه از دعای خیر پدر شهید و بزرگوارمان بهره‌مند بوده‌ایم. هرگاه گرفتاری پیش می‌آید، بر سر مزارش رفته و با خودش دردودل می‌کنیم‌ و به زودی زود مشکلاتمان حل می‌شود.

'''و حرف آخر؛'''

امیدوارم فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه ما از بین نرود. گفته شدن برخی حرف‌ها و زنده کردن نام شهدا، برای مردم و مسئولان می‌تواند یک یادآوری باشد.

لازم به ذکر است؛ '''پیش از آنکه یوسف‌رضا ابوالفتحی خودش طعام شهادت را بچشد، یک برادر شهید به نام غلامرضا را در دوران جنگ تحمیلی به انقلاب اسلامی هدیه کرده بود. غلامرضا، متولد نهم شهریور 1347 در شهرستان نهاوند بوده که در سی‌اُم دی‌ماه 1365 در عملیات کربلای 5 و در شلمچه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.'''

'''آرزوی شهادت در هر وصیت‌نامه'''

'''بخشی از وصیت‌نامه شهید یوسف‌رضا ابوالفتحی؛'''

'''بنام او آغاز می‌کنم تا شاید خوب از دلم برآید در این دنیای وانفسا که نفس کشیدن در آن دشوار است، با آن خونریزی‌ها که ابرقدرت‌ها و شیاطین بوجود می‌آورند و با دیدن زجرها و شکنجه‌هایی که مردم مظلوم و مسلمان در اقصی نقاط جهان و خانواده‌هایی که بر اثر ستمی که به آنها وارد می‌شود، اشک یتیمان که در اثر بی‌سرپرستی دلشان پر خون است و لحظه خوش در زندگی خود ندارند؛ درحالی‌که مسلمانان زجر کشیده در دیگر کشورهای جهان، زیر چکمه‌های ظلم و ستم ایادی شیطان دست و پا می‌زنند، باوجود این دنیای بی ارزش نشستن در گوشه‌ای و در فکر خود بودن، گناه بزرگی است. ذره ذره وجودم و قطره قطره خونم بخاطر اینها به خروش میآید و تاب دیدن این صحنه‌ها را ندارم. خدایا من را بطلب و به پیش خود ببر.'''

== منابع ==
[https://bityl.co/4zN4 شهادت پدر در شب عروسی فرزند]
[https://bityl.co/4zN6 زندگینامه و وصیتنامه سردار جانباز شهید یوسف رضا ابوالفتحی]

[[رده:همدان]]
[[رده:اهالی نهاوند]]
[[رده:عناصر]]
[[رده:دفاع مقدس]]
[[رده:ملت قهرمان]]
[[رده:شهدا]]

شهادت پدر در شب عروسی فرزند

2020-12-31T07:39:55Z

رعنا موی:

سردار شهید حسنعلی شمس آبادی

2020-12-31T07:38:17Z

رعنا موی:

'''شهیدحسنعلی شمس آبادی''' در سال ۱۳۴۷ در یکی ازمحرومترین روستاهایی خراسان آن زمان در روستای شمس آباد جوین به دنیا آمد.
دیده گان این کودک روستایی کم کم با نور کم سوی چراغ های دستی و نفتی و با کلبه محقر گلی که گنبدی خشتی آن را پوشانده بود آشنا و مانوس شد .
” حسن ” در مکتب خانه روستای شمس آباد قبل از ورود به دبستان با قرآن و احادیث آشنا شد
او پس از گذراندن دوره مکتب وارد مدرسه ابتدایی روستا شد و تا سیکل اول ( سوم راهنمایی) ادامه تحصیل داد.
پس از اتمام سال سوم راهنمایی به دلیل فقر و محرومیت خانواده با تحصیل خداحافظی کردو پس از چند ماهی فعالیت در یک لوازم فروشی اتومبیل در شهر نقاب وارد جهاد سازندگی وقت شهرستان شد و بیش از ۲ سال به عنوان امور تعمیراتی تراکتور و ادوات کشاورزی با شعار ” همه با هم جهاد سازندگی ” به صورت افتخاری و رایگان خدمت نمود و در سن ۱۸ سالگی و در تابستان سال ۱۳۶۵ برای اولین بار عازم جبهه های حق علیه باطل در منطقه عملیاتی مهران شد.
وی در این سفر رزمی و جهادی خود در منطقه عملیاتی مهران شاهد شهادت دو تن از دوستان و هم رزمان و هم روستایی هایش به نام های حسین علی شمس آبادی و محمد قدر آبادی بود .
و در همانجا به صورت پاسدار افتخاری به ادامه نبرد بر علیه متجاوزان بعثی عراق پرداخت و اینگونه مرحله جدیدی از زندگی و حیات دوباره اش به عنوان پاسدار انقلاب اسلامی در سال ۱۳۶۵ شکل گرفت.
حسن در ادامه خدمت خود با عنوان مسول تسلیحات گردان عبد ا…. در منطقه عملیاتی جنوب با انتظاری و محمد حصاری آشنا می شود و این آشنایی با آنها در قالب سه یار دبستانی تا پایان دوران دفاع مقدس با عنوان پاسدار توپخانه و نیز ماموریت مستشاری دیده بانی اخیر در حلب سوریه ادامه می یابد ….
سال ۶۷ با پایان یافنن جنگ تحمیلی دیده بان شمس ابادی از دیده بانی میدان های رزم و شهادت فارغ می شود و به عبارتی از عرصه جهاد اصغر به عرصه جهاد اکبر قدم می گذارد و حدود ۲۸ سال عمار گونه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سپاه امام رضا (ع) مشهد و سپاه نیشابور ، هرمزگان ، اصفهان در ماموریت های خود از حریم انقلاب و نظام اسلامی پاسداری می کند.
سردار شهید شمس آبادی سوم اسفند سال۹۴ عازم سوریه می شود وپس ازتوفیق اولین زیارت خود در بارگاه حضرت زینب و حضرت رقیه (سلا م علیهما ) با هواپیما به همراه دوست دوران دفاع مقدسش محمد حصاری به سوی حلب پرواز می کند.
و پس از ۱۲ روز دیده بانی و نبرد با تکفیری ها در منطقه سوق الجیشی شهرک العیس حومه حلب و با به هلاکت رساندن بیش از ۲۰۰ نفر از خوارج تکفیری با هدایت دقیق گلوله های توپخانه با درجه سردار دیده بان به درجه رقیع شهادت می رسد.
آنکونه که هم رزم و دوست این شهید محمد حصاری می گوید: این سردار شهید پس از حدود ۴ ساعت نبرد ” رو در رو ” و آتشباری شدید موفق به دفع حمله خوارج النصره می شود و متاسفانه در غروب همان روز ۱۷ اسفند ۹۴ با نفوذ یکی از عوامل خوارج النصره به سنگر وی با هدف گرفتن ” دیده راست” او و شلیک رگبار گلوله بر پیکر شهیدش قصه ” دیده بان” به پایان می رسد.

[[رده:خراسان رضوی]]
[[رده:اهالی سبزوار]]
[[رده:نهضت جهانی مستضعفین]]
[[رده:عناصر]]
[[رده:دفاع مقدس]]
[[رده:مدافعان حرم]]

رده:ایوان

2020-12-31T07:36:22Z

رعنا موی: صفحه‌ای تازه حاوی «رده:ایلام» ایجاد کرد

[[رده:ایلام]]

فرمانده ای که با لباس بسیجی ظاهر شد

2020-12-31T07:36:06Z

رعنا موی:

'''فرمانده ای که با لباس بسیجی ظاهر شد'''

[[پرونده:573213 451.jpg|بندانگشتی]]

'''یکی از روزهای ماندگار در تاریخ دفاع مقدس حماسه "کوشک" در شهرستان ایوان است حماسه ای که با رشادت های مردم ایوان و دلاوری های رزمندگان اسلام رقم خورد.'''

'''ماندگار‌ترین حماسه دوران دفاع مقدس در" تنگه کوشک" رقم خورد'''

یکی از روزهای ماندگار در تاریخ دفاع مقدس حماسه "کوشک" در شهرستان ایوان است حماسه ای که با رشادت های مردم ایوان و دلاوری های رزمندگان اسلام در این خطه از میهن اسلامی رقم خورد.

دشمن در این حماسه ضربات مهلکی را دریافت کرد تا جایی که علاوه بر انهادم ادوات و تجهیزات جنگی و به خصوص تانک های بعثی، تعداد هشت نفر از نیروهای دشمن به اسارت رزمندگان اسلام درآمدند.

یکی از رزمندگان و فرماندهان وقت ایلام در آن زمان شهید خرم رودی بود؛ سرتيپ ابوالحسن خرمرودي در سال 1315 ه.ش در شهر همدان متولد گرديد؛ ابوالحسن پسر حاج علی در یک خانواده کوچک اما پاک و متدین زاده شد. او که در کودکی از مادر محروم شده بود تربیت صحیح و مردانه پدر از او شخصی با صلابت و جدی ساخت که بتواند از ۱۲ سالگی روی پای خود بیاستدو با کار و تحصیل توام، اتکاء به نفس را بیاموزد و همین تلاش برای کسب حلال در سایه راهنمایی پدری متدین ، جوهر عزت نفس بود که در او رشد می کرد و از او انسانی می ساخت که در همه فراز و نشیبهای زندگی خود را از شیطان دور نگه دارد و حلال و حرام خدا را خوب بشناسد و به آن عمل کند.

با وجود کار سخت در حین تحصیل و قبول مسئولیت زندگی از همان اوان نوجوانی،همیشه در تحصیل رتبه های ممتاز را به خود اختصاص می داد. پس از پایان تحصیلات دبیرستان به نیروی دریائی پیوست و خدمت به میهن و مردم را از سواحل نیلگون خلیج فارس شروع کرد.پس از آن با طی دوره ای به عنوان افسر کارشناس پلیس راه به خدمت خود ادامه داد.

شهید سرتيپ خرم رودی بیشترین دوران خدمت خود را در مناطق محروم سپری نمود و در همه حال هدفش خدمت به اسلام و مستضعفین بود. در زمینه شغلی ایشان شخصی پرکار و جدی بوده و از روحیه بسیار بالایی نیز برخوردار بودند. وی در زندگی خصوصی خود نیز همسر و پدری دلسوز و مهربان بود، و حاصل زندگی مشترکش پنج فرزند است، سه دختر و دو پسر كه همگی تحصیلات عالیه دارند. از نظر خصوصیا خلقي در درجه والایی قرار داشت و فوق العاده خوش اخلاق و رؤوف بود.

فرمانده وقت هنگ ایلام در این حماسه آنچنان حضور یافت که سایر رزمندگان به دلیل لباس بسیجی که وی پوشیده بود در ابتدا وی را نشناختند.

ادامه این ماجرا و از دیگر دلاوری ها در این حماسه بزرگ را در گفتگو با یکی از رزمندگان حاضر در عملیات کوشک با هم در زیر می خوانیم.

رضا ناظری از رزمندگان دوران دفاع مقدس است که در عملیاتهای ولفجر 8 ، حماسه کوشک ، آزادسازی میمک ، کردستان و مهران حضور داشته است و در گفتگو با خبرنگار ما از خاطرات خود از حماسه 5 مرداد 67 شهرستان ایوان می گوید.

وی درباره آغاز درگیری در تنگه کوشک گفت : مرداد ماه سال1367 اواخر جنگ بود که قطعنامه اعلام و ارتش ایران عقب نشینی کرد ، عراق از این فرصت سوء استفاده کرد و از چهار محور اسلام آباد ، مهران، صالح آباد و سومار به قصد تصرف کامل استان های ایلام و کرمانشاه و ایجاد قرارگاه در آنها به ایران حمله کرد ، که البته این اطلاعات را از یک سرهنگ عراقی که بعدا اسیر شد گرفتیم.

ناظری افزود : در خانه بودم که شهید حاج بندر اسدی به من زنگ زد و گفت بیا تا جایی برویم کار دارم ، باهم تا نزدیکی های سومار رفتیم برعکس همیشه که صبور و آرام بود آن روز هیجان زده بود از شهر که بیرون رفتیم ، گفت سومار سقوط کرده و عراقی ها تا نزدیکی تنگه کوشک آمده اند ، برگشتیم به سپاه تا با فرمانده وقت آقای غلام کاظمی صحبت کنیم این در حالی بود که حدود یک ساعت پیش مهمات و نیروهای ایوان را برای کمک به صالح اباد فرستاده بودند.

این رزمنده ادامه داد : هرجور بود توانستیم 32 نفر رزمنده را برای مقابله با عراق در تنگه آماده کنیم ، سلاح های ما شامل دو قبضه آرپی چی ، یک دستگاه موشک انداز ، 5 موشک و تفنگ ژ3 بود، در واقع آنچه که آنروز به وقوع پیوست نیروی ایمان و شهامتی مردان ایوانی بود که دشمن را زمینگیر کرد و گرنه سلاح های اندک ما کاری از پیش نمی برد.

نمونه ای از رشادت های مردم ایوان در حماسه کوشک/ اسارت هشت عراقی

ناظری بیان کرد : یکی از رزمنده ها که زن و دو بچه داشت، گفت درست است که مهماتمان کم است ولی اگر لازم باشد با نارنجک خودم را زیر تانک می اندازم تا پای دشمن به ایوان نرسد ، همه با هم عهد بسته بودیم که تا آخر مقاومت کنیم ، نیروهای عراقی فکر می کردند تنگه زیاد طولانی نیست و شهر زرنه و ایوان را به راحتی می توان تصرف کرد ولی با مقاومت جانانه نیروهای ایرانی شکست سختی خوردند.

همرزم شهیدان دوبرا و فلاحی ادامه داد: نزدیک غروب به تنگه رفتیم با بچه های رزمنده حرف زدیم و گفتیم اگر بخواهیم تنگه را به روی دشمن ببندیم دیگر نباید فکر عقب نشینی کنیم ، سه محور را غلام کاظمی مشخص کرد و گفت ، اگر این پیچ ها را ببندیم مردم می توانند فرار کنند و سالم بمانند ؛ بچه ها در محورها مستقر شدند ، درگیری با صدای الله اکبر یکی از رزمنده ها شروع شد ولی عراقی ها که خیالشان راحت بود که پیروز می شوند تانک ها را تا صبح روشن نکردند ، با کمک خداوند چند ماشین دیگر از رزمندها و نیروهای مردمی به کمک مان آمدند و بچه های سپاه صبح زود حدود ساعت 4 رسیدند و درگیری شدت گرفت که موفق شدیم طی سه روز درگیری دو دستگاه تانک بسیاری از خودروهای نظامی و سنگین و تجهیزات آنها را نابود کنیم.

وی ابراز کرد : همچنین 8 نفر از نیروهای دشمن بعثی را اسیر کردیم که در میان آنها فرمانده عراقی نیروهای حمله کننده به تنگه توسط برادر غلام کاظمی فرمانده وقت سپاه پاسداران ایوان دستگیر شد.

'''وقتی فرمانده با لباس بسیجی ظاهر شد'''

این رزمنده تصریح کرد : در این جنگ سه شهید دادیم ، شهید امیر سرتیپ ابوالحسن خرم رودی که فرمانده هنگ مستقل ایلام بود و به کمک ما آمده بود که به علت اصابت ترکش شهید شد ، شهید سیروس دوبرا که با گلوله مستقیم تانک به شهادت رسید و شهید شیخ عباس فلاحی که از ناحیه پا و کمر بشدت آسیب دیده بود و به علت خونریزی شدید شربت شهادت را نوشید.

وی ادامه داد : آنروز یادم هست شهید خرم رودی با لباس بسیجی ها آمده بود و ما او را نشناختیم ، به چند تا از بچه ها که کلاه عراقی های به هلاکت رسیده را بر سر گذاشته بودند تذکر داد که کلاه ها را از سر بردارید چون نجس اند.

ناظری در پایان تصریح کرد : یکی از خاطرات به یاد ماندنی آن روزها این بود که قبل از شروع درگیری با هم حلقه تشکیل دادیم و عهد بستیم تا زنده ایم نگذاریم پای دشمن به ایوان برسد.

[[پرونده:1111111jpg.jpg|بندانگشتی]]

[[رده:ایلام]]
[[رده:ایوان]]
[[رده: وقایع]]
[[رده: ملت قهرمان]]
[[رده: دفاع مقدس]]

== منابع ==
[http://www.ilamebidar.ir/news/33085 ماجرای شهادت خرم رودی در روز عرفه]
[https://hamedan.navideshahed.com/fa/news/490488/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%B1%D9%85-%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D8%AF شهید خرم رودی سربازی خستگی‌ناپذیر بود]
[https://www.dana.ir/news/1630961.html/%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%81%D8%A7%D8%B9-%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3-%D8%AF%D8%B1--%D8%AA%D9%86%DA%AF%D9%87-%DA%A9%D9%88%D8%B4%DA%A9--%D8%B1%D9%82%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF ماندگار‌ترین حماسه دوران دفاع مقدس در" تنگه کوشک" رقم خورد]

فرمانده ای که با لباس بسیجی ظاهر شد

2020-12-31T07:35:55Z

رعنا موی:

نوجوانِ پای کار!

2020-12-31T07:29:44Z

رعنا موی:

== معرفی ==
[[خانم نرگس آل عمران]] متولد سال 47 است. از همان کودکی در مسجد حجازی رفت و آمد داشته و فعالیت هایی همراه برادر انجام داده است.
== فعالیت ها ==
وی از سن 6 سالگی در راهپیمایی های انقلاب شرکت کرده است. از سن 13 سالگی در کاروان زینب بوده است. به صورت همزمان در چایخانه نیز مشغول بوده است. در منازل آل رضا، اسکندری و منزل خودشان در زمینه پشتیبانی جنگ فعالیت کرده است. در خانه شهید آل عمران کلوچه و نان می‌پختند، در خانه شهید موسی اسکندری بسته‌بندی و لباس‌شویی و... بود. به عنوان امدادگر( تعوض پانسمان، ملحفه، رسیدگی و روحیه دادن به رزمندگان) در بیمارستانهای سینا، امام، هتل نادری و بعضی از شهرهای استان مثل آبادان ، خرمشهر و سوسنگرد فعالیت داشته است. دوره‌های تخصصی نظامی‌ را توسط شهید موسی اسکندری گذرانده است. در سال 67 با همسنگر برادرش، شهید مصطفی آل عمران ازدواج میکند و تا کنون به عنوان راوی جنگ در راهیان نور و همچنین سرکشی به خانواده شهدا در بنیاد شهدا مشغول به کار است.
== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده: اهالی اهواز]]
[[رده: خوزستان]]
[[رده: زنان]]
[[رده: عناصر]]
[[رده:دفاع مقدس]]
[[رده: پشتیبانی جنگ]]

از طریق پسرخاله اش با امام آشنا شد!

2020-12-31T07:28:46Z

رعنا موی:

== معرفی و فعالیت ها ==
اشنایی خانم بتول بشکار با امام خمینی از طریق اعلامیه ها و یا کتاب هایی بود که پسر خاله اشان برای انها می اورد و به انها میداد .خود ایشان در یک خانواده ی مذهبی و مقید بزرگ شده اند و به همراه سایر خانواده در تمامی تظاهرات و کارهای انقلابی همکاری و مشارکت داشته اند. خانم بتول بشکار در شهریور ماه سال 1357 با همسر خود ازدواج میکند.و مدتی بعد که انقلاب پیروز میشود به فعالیت های خود در مسجد علوان به طور علنی ادامه میدهد البته از همان سالی که برای زندگی به منطقه ی چهارراه زند می ایند به طور مخفیانه زنان مسجد را در جریان اعلامیه ها و اطلاعاتی که از انقلاب در دستش بود نیز میرسانده.با شروع جنگ نیز در کارهای پشتیبانی در مسجد علوان و مسجد حصیر اباد و همینطور چاییخانه فعالیت میکردن و در کنار این کارها نیز به اموزش قران واحکام نیز میپرداختن .اکنون بعد از گذشت چندین سال هر چهارشنبه شب در مسجد علوان برای خانم ها تدریس میکنند و در مجالس خانم ها هم تدریس و هم صحبت در مورد اخلاق میکنند.

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده: اهالی اهواز]]
[[رده: خوزستان]]
[[رده: زنان]]
[[رده:عناصر]]
[[رده:پشتیبانی جنگ]]
[[رده:مبارزات انقلاب]]

برگزار کردن کلاس قرآن در خانه!

2020-12-31T07:27:43Z

رعنا موی:

== معرفی ==
[[خانم مهین غیاثی]] متولد سال 1323در شهرستان مسجد سلیمان به دنیا امده است وی در 4 سالگی به همراه خانواده برای زندگی به شوشتر می اید و در منطقه ی سید ناصرالدین ساکن میشوند.شغل پدر ایشان مغازه ی خواربار فروشی داشته و مادرشان نیز خانه دار بوده است او از کودکی به قران و به درس خواندن بسیار علاقه داشت و تا کلاس ششم نیز تحصیلات دارد.در سن 14 سالگی با پسر خاله ی خود ازدواج میکند و برای زندگی به اهواز می ایند که حاصل این ازدواج 6 فرزند ،2 دختر و 4پسر میباشد. بعد از گذشت چند سال که از خانواده ی همسر مستاقل میشوند به منطقه ی چهارراه ابادان در خیابان فرهنگ می ایند .
== فعالیت ها ==
ابتدا در جلسات قران ملاساره یکی از همسایه ها خود شرکت و همکاری میکرد تا اینکه دیگر کم کم خودشان کلاس های قران را در منزلشان دایر میکند و بعد که با استقبال خانم ها روبه رو میشود کلاس ها را به مسجد منتقل میدهند .بعد از پیروزی انقلاب هم چنان نیز به تدریس قران مشغول بودند که به درخواست شهید موسی اسکندری ایشان را تشویق به برگزاری کلاس ها در مسجد حجازی منطقه ی یوسفی میکنند و ایشان نیز میپذیرند و بعد از فروش منزل به منطقه ی یوسفی می ایند و ساکن میشوند.با شروع جنگ تحمیلی در کنار تدریس قران به همراه شاگردان خود به دیدار خانواده شهدا میرفتن که البته این دیدارها نیز با پیگیری و پشتیبانی پدر شهید موسی اسکندری صورت میگرفت و با هدف تسلی دادن قلب خانواده های شهدا بود علاوه بر اینکه ایشان در خانه و گاهی در ستادهای پشتیبانی مانند چاییخانه نیز میرفتند و در رخت شستن همکاری میکردن .بعد از شهادت برادرشان در سال 1360به واسطه ی یکی از دوستان به نام خانم شمس کاروان خود را برای دیدار خانواده شهدا به کاروان زینب بی بی علم الهدی ادغام میکنند البته اشنایی ایشان با بی بی علم الهدی از طریق دختر ایشان در دوره ی نوجوانی زمانی که در کلاس های قران شرکت میکردند برمیگردد.زمانی که فعالیت کاروان زینب گسترده تر و در تمامی منطقه ها میشود ایشان نیز با همکاری خانم اسکندری و لاری زاده که از دوستانشان بودند سرپرستی منطقه ی 8 کاروان زینب را به عهده میگیرند و پس از ان با نظم بیشتری دیدارها را دنبال میکنند و در کنار ان نیز تدریس قران را انجام میدادن.هم اکنون نیز این دیدارها ادامه دارد و ایشان به عنوان فرد مورد اعتماد و خیر در منطقه برای کمک به مستمندان در منطقه ی یوسفی فعال هستن.تمامی فرزندان ایشان ازدواج کرده اند و در این امر خیر با مادر همکاری میکنند.

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده: اهالی اهواز]]
[[رده: خوزستان]]
[[رده: زنان]]
[[رده: عناصر]]
[[رده:پشتیبانی جنگ]]

معلم قرآن دبستانی ها

2020-12-31T07:27:03Z

رعنا موی:

== معرفی ==
[[خانم اکرم گرامی]] متولد اسفند 1344 است.

== فعالیت ها ==
از کودکی برای نماز به مسجد حاج علوان رفته است. در کارهای کتابخانه کمک می¬کرده و معلم قرآن دبستانی ها بوده است. در راهپیمایی ها شرکت میکرده و در سخنرانی های بعد از راهپیمایی توسط آقای خزعلی هم حضور داشت. بین انقلاب و جنگ دوره امدادگری گذرانده است طریقه‌ی پانسمان، آمپول زدن، سِرُم زدن ، و بعد پشت جبهه گاز استریل و باند و چسب دسته بندی میکرد. دوره نظامی هم گذرانده اما فقط در حد تئوری. کوکتل مولوتف درست میکردند. در کارهای پشتیبانی جنگ در مسجد کمک می¬کرده و قسمتی هم در خانه شخصی خودشان. برای کمک به شرکت نورد، رستوران حاتم وچند جای دیگر رفته است. در شرکت نورد حبوبات و برنج و سبزی پاک میکرده است. بعد از جنگ و ازدواج از مسجد فاصله می¬گیرد. درس را ادامه داده و سال 1375 وارد حوزه‌ی علمیه‌ی خواهران حوزه‌ی مکتب‌الزهرای‌ اهواز می¬شود. اکنون مدیر مرکز عصمتیه هستند و مشاورنیز میباشد. در‌ نهاد رهبری دانشگاه در دفتر استفتائات‌ خواهران و نماز جمعه، علی‌ بن‌ مهزیار، پاسخگوی‌ سوالات‌ شرعی هستند. در منازل و مساجد به عنوان مُبلغ ،مدرس، استاد حوزه هستند ،حدود الان پانزده سال منبر دارند و تبلیغ و سخنرانی و ...

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده: اهالی اهواز]]
[[رده: خوزستان]]
[[رده: زنان]]
[[رده: عناصر]]
[[رده: پشتیبانی جنگ]]
[[رده:دفاع مقدس]]

از طریق دوستانش وارد عصمتیه شد.

2020-12-31T07:26:14Z

رعنا موی:

== معرفی ==
خانم مهین تقیانی در سال فروردین١٣٣٨ در روستای ویس ۲۴ کیلومتری اهواز به دنیا آمدن فرزند دوم خانواده هستن در خانواده ای که هفت فرزند هستن ، ‌تحصیلات ابتدایی‌اشان را در همان روستا تمام کردن از دوره راهنمایی در اهواز زندگی می‌کنند منزل پدری ایشان در عامری بوده است تا سال۵۵ و ۵۶ که دیپلم میگیرند زیاد با امام و انقلاب اشنا نبودن و هیچ آگاهی سیاسی و انقلابی در خانواده و دور و برشان نداشتند.
== فعالیت ها ==
زمانی که زینبیه تاسیس میشود چون روبه روی مدرسه اشان بوده عضو انجا میشوند ودر کلاسهای قران و نهج البلاغه شرکت میکنند. سال۵۶ که در دانشگاه شهید چمران در رشته ی زبان انگلیسی قبول میشوند به محض اینکه وارد دانشگاه میشوند چون ظاهر مذهبی داشتن و با مقنعه و چادر به این شکل وارد شدند سریع جذب بچه‌های جنبش اسلامی میشوند وعضو انجمن اسلامی دانشکده خود میشوند .از طریق دوستان دانشگاهی خود با عصمتیه اشنا میشود و از انجا فعالیت های سیاسی اشان شروع میشود و به همراه سایر دوستان انجمنی در کلاس های سیاسی عقیدتی به طور مخفیانه شرکت میکنند و فعالیت های خود را اغاز میکنند بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به مرکز ثقافیه میروند و در کلاس های انجا شرکت میکنند و همان سال نیز با یکی از بچه های دانشگاهشان اشنا میشوند وازدواج میکنند که حاصل این ازدواج 4 فرزند پسر میباشد.با شروع جنگ نیز در اهواز میمانند و در کارهای پشتیبانی خدمت میکنند .ایشان اکنون بازنشسته ی اموزش و پرورش میباشند.

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده: اهالی اهواز]]
[[رده: خوزستان]]
[[رده:زنان]]
[[رده:عناصر]]

معلم انقلابی

2020-12-31T07:23:28Z

رعنا موی:

== معرفی ==
[[خانم کبری حبابیان]] متولد سال 1347 چهارراه زند اهواز است. خانواده ای مقید با 6 خواهر و 4 برادر داشت.
== فعالیت ها ==
از همان دوران دبستان با دوستانش شعار میداده یا روسری یا توسری. در کلاسهای عصمتیه شرکت داشته است و به دختران عصمتیه معروف بودند. در مسجد امام علی هم فعال بوده و مادرهای شهدا را اردوی مشهد برده در مسجد نیز به دختران مسجد معروف بودند. در مسجد کارهای پشتیبانی میکردند مثل بسته بندی و برنج پاک کردن و شستن لباس و ملافه و... . در عباسیه آجیل بسته بندی میکرده و اشپزی میکرده است و لباس شسته دکمه لباس میدوخته است و به دیدار خانواده شهدا میرفته است ، در چهارشنبه سیاه کوکتل مولوتف درست میکرده است کلاسهای تابستانه سازمان تبلیغات اخلاق تاریخ و قرآن را شرکت میکرده است و عضو انجمن اسلامی بوده است. در بیمارستان امداد پزشکی انجام داده است و در بیمارستان بقایی برنج پاک میکرده است. درچایخانه ملافه میشسته آجیل و برنج پاک و بسته بندی میکرده است. در مدرسه نهج البلاغه پسرانه معلم تربیتی بود در بسیج مسجد مسابقات قرآن و روزنامه دیواری و نقاشی ترتیب میداده است وی همچنین در زینبیه لباسهای رزمنده هارا میدوخته است. در عباسیه لباس و ملافه میشسته است. آجیل بسته بندی میکرد و به دیدار مجروحین بیمارستان میرفته است.. وی سال 1368 تربیت معلم قبول شد. بعد از دو سال وارد آموزش و پرورش شد. سال اول تجربة کاری نداشت. به کمک مدیر کم کم راه افتاد. در بیشتر کارها، فعالیت داشت. اگر همکاری مرخصی می¬گرفت بجای او سرکلاس می¬رفت. قرآن آموزش می¬داد. مسابقات سرود، کتابخوانی، حدیث و قرآن برگزار می¬کرد. حتی گروه سرودشان چند بار در مرحله استانی برنده شد. برای اینکه یاد شهدا را زنده کند، برنامه های زیادی داشت. مثلا از بچه ها میخواست با موضوع شهادت نقاشی بکشند و روزنامه دیواری درست کنند. نمایشگاهی ترتیب داد و عکس شهدا و وصیت نامه هایشان را قرار داد¬. یک بار هم از مادران و خواهران شهید دعوت کرد تا سر صف برای بچه ها از شهدا بگویند. هدیه هایی هم به آنها میداد.

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده:اهالی اهواز]]
[[رده:خوزستان]]
[[رده:زنان]]
[[رده:مبارزات انقلاب]]
[[رده:پشتیبانی جنگ]]
[[رده:عناصر]]

صبحانه گرمِ رزمندگان

2020-12-31T07:22:04Z

رعنا موی:

== معرفی ==
[[خانم فاطمه افتخاری]] مادر شهید حسن زارع، اصالتا شوشتری و متولد سال 1319 هستند.

== فعالیت ها ==
در دوران جنگ در چایخانه لباسهای رزمنده ها را می¬شست. همچنین در دبیرستان پروین اعتصامی لباس می¬شست و برای رزمنده ها بالشت می¬دوخت. در کاروان زینب هم به دیدار خانواده شهدا میرفت و تا قبل از کرونا همچنان در کاروان زینب بود. وی در ستاد شهید علم الهدی آش و حلیم درست میکردند تا رزمنده ها صبح زود آش و حلیم بخورند. خورشت سبزی میپختند. کلوچه های شکری میپختند و در خانه بسته بندی میکردند. برای رزمنده ها شلوار میدوختند برای تازه عروسها رختخواب میدوختند. در عصمتیه هم برای سیل زده ها غذا میپخت.

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده: اهالی اهواز]]
[[رده: خوزستان]]
[[رده: زنان]]
[[رده: پشتیبانی جنگ]]
[[رده: دفاع مقدس]]
[[رده:عناصر]]

تکثیر اعلامیه در اتاق!

2020-12-31T07:21:30Z

رعنا موی:

== معرفی ==
خانم بدری حدادپور وی به دلیل داشتن خانواده انقلابی و مخالف رژیم، فعالیت¬هایی مانند بحث و گفت وگو در مدارس، تکثیر اعلامیه در اتاق و شرکت در راهپیمایی ها را داشته است. همچنین مسئول زینبیه است. قبل از جنگ در آنجا کلاس های احکام، قران برگزار می-کردند. سال 53کتابخانه زینبیه را نیز تاسیس کرد. بعد از جنگ کارهای پشتیبانی میشود که بیشتر کار خیاطی لباس رزمنده ها بود. با شروع جنگ مسئول ستاد پشتیبانی انبار ریسندگی می¬شود. در انجا میوه آجیل قند بسته بندی میشد. او مسئولیت آنجا را هم داشت. در دیدارهای کاروان زینب نیز حضور داشته است. چند باری هم با پدر و خانم¬های زینبیه بسته¬های اماده شده را به جبهه برده اند. در کلاسهای خط شهید مجدزاده شرذکت داشته همچنین آموزش نظامی نزز نظامی نیز دیده است.

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده:زنان]]
[[رده:اهالی اهواز]]
[[رده:خوزستان]]
[[رده:عناصر]]
[[رده:مبارزات انقلاب]]
[[رده:پشتیبانی جنگ]]

برای ادامه فعالیت هایشان مجبور بودند به زیرزمین بروند!

2020-12-31T07:20:28Z

رعنا موی:

== معرفی ==
خانم اکرم یحیوی متولد سال 1327در شهر بروجرد میباشد.در سن یک سالگی به همراه پدر و مادر خود برای زندگی به اهواز می ایند.
== فعالیت ها ==
وی فعالیت های خود را از سن 15سالگی به صورت شرکت در کلاس های قران و احکام در محله ی خود اغاز کرده است.در سال 1344به همراه خواهر و دوستانش در حسینیه ایزدخواستی ها با همکاری سایر اساتید حوزه کلاس های قران و احکام را برای عموم خانم ها برگزار میکنند با ادامه ی این فعالیت ها در سال 1346به علت تخریب حسینیه برای ادامه ی فعالیت هایشان مجبور میشوند که به زیر زمین اقای کجباف بروند و در انجا چون مکان بسیار کوچک بوده فعالیت هایشان محدود تر میشود.در انجا با انجمن دانشوران اشنا میشوند و همکاری خود را با انها اغاز میکنند .در همان سال، پیشنهاد ساخت زینبیه را از طریق اقای دوامی مطلع میشوند که بلاخره در سال 1351با همکاری چند تن از بازاری ها و خیرین زینبیه ساخته میشود.که ایشان مدیریت ان را با همکاری خانم خراسانی برعهده میگیرند.در سال 1359با شروع جنگ تحمیلی به علت شغل همسر خود برای زندگی به قم میروند و در سال 1363بعد از واگذاری شغل همسرشان به شرکا مجدد به اهواز باز میگردن اما به دلیل داشتن بچه ی کوچک خود مانند قبل نمیتوانند فعالیت کنند و فقط در سرکشی کارها همکاری میکردن تا اینکه در سال 1368 با رحلت امام خمینی مجدد به درخواست مردم ،کلاس های زینبیه فعال میشوند.و از ان به بعد نیز در زینبیه فعالیت میکنند.
== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده: اهالی اهواز]]
[[رده: خوزستان]]
[[رده: زنان]]
[[رده: عناصر]]
[[رده: پیش از انقلاب]]

دخترش او را نمیشناخت!

2020-12-31T07:19:08Z

رعنا موی:

== معرفی ==
خانم جهان قاسمی در دهات شمس اباد ،شهرکرد به دنیا امده است .شغل پدر ایشان چوپانی و مادرشان خانه دار بوده است.وی در سن 14سالگی ازدواج میکند و پس از ان برای ادامه ی زندگی به اهواز می اید. قبل از پیروزی انقلاب ایشان به همراه سایر فرزندان و همسرشان در راهپیمایی ها شرکت میکردند که در یکی از این رهپیمایی ها توسط ساواک دستگیر میشود و در بیمارستان بستری میشود بعد از 70 روز ازاد میشود و در حالی که خیلی تغییر کرده بود حتی دخترش او را نمیشناسد.
==فعالیت ها==
بعد از پیروزی انقلاب در بسیج پایگاه حضرت زهرا فعال میشود و با شروع جنگ نیز از طرف بی بی علم الهدی برای همکاری در پشتیبانی به چاییخانه میرود که در حین همین خدمات از طریق لباس ها شیمیایی میشود همسرشان نیز شیمیایی بودن علاوه بر این در پایگاه نیز فعالیت میکردن و در بسته بندی و پخت سایر چیزها شرکت داشتن.در زمان جنگ خانه اشان توسط منافقین بمب گذاری میشود که همین امر موجب سکته ی همسرشان و فوتش نیز میشود از ان پس خرج خود را از طریق بافتنی در می اورد .وی دارای دو پسر و دو دختر از همسر خود میباشد که همه متاهل میباشند .ایشان هم اکنون خادم برنامه ی زیارت عاشورا در حسینیه ثارالله میباشد .

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده: اهالی اهواز]]
[[رده: خوزستان]]
[[رده: پشتیبانی جنگ]]
[[رده: دفاع مقدس]]
[[رده:زنان]]
[[رده:منافقین]]
[[رده:عناصر]]

دخترش او را نمیشناخت!

2020-12-31T07:18:52Z

رعنا موی:

خیاط چایخانه

2020-12-31T07:17:01Z

رعنا موی:

== معرفی ==
[[خانم طاهره برادران]] متولد سال1327 است. او قبل از انقلاب با وجود دو پسر خردسالش در تظاهرات¬ها شرکت داشت. در زمان انقلاب فعالیتی نداشته ولی از چهارشنبه سیاه خاطرات کوتاهی نقل می¬کند.
== فعالیت ها ==
در دوران دفاع مقدس با خانم علم الهدی آشنا می¬شود و در چایخانه به عنوان خیاط فعالیت می-کند. مسئول خیاطخانه بوده و برای رزمنده ها لباس میدوخته ودکمه میزده ، برای پزشکان لباس بیمارستان میدوخته.هنگام عملیات ها برای شهدا کفن میدوختند.
== کاروان زینب ==
درعصمتیه و کاروان زینب هم فعالیت داشته است و به دیدار خانواده شهدا میرفته حتی به دیدار خانواده ه شهدای شهرستان های اطراف مثل سوسنگرد، کوت عبدالله، شیبان هم میرفت. در کاروان زینب به همراه اعضا به دیدار رهبری هم رفته بود. هفته ای دو روز با خانواده شهدا، آزاده ها و معلولین دیدار داشتیم. در کاروان زینب یک سرود داشتند: «ما کاروان زینب کرب و بلاییم/ ما پیروان دختر شیرخداییم/ هست بر دل این مادران داغ جوانان/ در دست گرفتیم پرچم سرخ شهیدان/ راه شهیدان ادامه دارد/ راه خمینی ادامه دارد/ راه حاج بی بی ادامه دارد/ الله اکبر، الله اکبر، خامنه ای رهبر». بعد از سرود قرآن می¬خواندند. به درد و دل مادرانِ شهید گوش می-کردند. وی تا سال 1368 در پشتیبانی بود. حتی در حمله مرصاد هنوز فعالیت داشت. وی هنوزدر کاروان فعال است.

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده:خوزستان]]
[[رده:اهالی اهواز]]
[[رده:زنان]]
[[رده:پشتیبانی جنگ]]
[[رده:عناصر]]

برای رزمنده ها دلمه و قورمه سبزی میپخت!

2020-12-31T07:15:55Z

رعنا موی:

== معرفی ==
[[خانم زهرا شمس]] متولد سال 1328 آغاز فعالیت های وی با بحبوحه های انقلاب مقارن است.
==فعالیت ها ==
وی در راهپیمایی های منجر به انقلاب حضور داشته و گاهی همراه اعلامیه چاپ و پخش میکرد. در زمان جنگ تحمیلی مرتبا در حال فعالیت است. او در پشتیبانی، زینبیه، چایخانه، امدادگری و پایگاه مساجد حضور داشته است. در مسجد دوره نظامی را گذرانده و عضو فعال بسیج خواهران بود. در نیروی زمینی سپاه فعالیت داشت. همچنین در مسجد حضرت فاطمه زهرا س دوره امداد پزشکی گذرانده است و در بیمارستان بقایی آمار مدارک پزشکان بود. در بیمارستان امام و استادیوم تختی (که دوران جنگ بیمارستان شده بود) به مجروحین غذا و چایی میداد ، چشمشان را از شن و ماسه با آب مقطر میشست و لباس هایشان را مرتب و تعویض میکرد. در کوی یوسفی پایگاه حضرت فاطمه و در فاز یک پایگاه 14 معصوم را دایر کرد. در فاز دو نیز برای مسجد امیرالمومنین هم پایگاه تاسیس کرد. در خانه شهید آل عمران و آل رضا نیز پشت جبهه فعالیت میکرد و برای رزمنده ها دلمه وخورشت سیبزی میپپخت.
وی از سال 57 خیریه دارد و به مستضعفین مخصوصا در روستاها کمک میکند.

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده: خوزستان]]
[[رده: اهالی اهواز]]
[[رده: پشتیبانی جنگ]]
[[رده: دفاع مقدس]]
[[رده: عناصر]]
[[رده: زنان]]

بعد از دو سال از ازدواجشان ، همسرش مفقود الاثر شد!

2020-12-31T07:13:31Z

رعنا موی:

== معرفی ==
'''خانم سعیده عقیلی''' متولد سال 1340در یکی از روستاهای اهواز میباشد که در سن دوسالگی به اهواز می ایند و در منطقه باغ معین ساکن میشوند و بعد از دو سال به منطقه ی زیتون کارگری میروند که منزل پدری ایشان نیز هم اکنون در انجا میباشد.شغل پدر ایشان کارمند مخابرات بوده اند و مادرشان نیز خانه دار هستن. مدرک تحصیلی خانم عقیلی نیز فوق دیپلم مربی کودک میباشد ،ایشان نیز در یک خانواده ی مذهبی انقلابی بزرگ شده اند که به تعبیر خود تمامی اعضای خانواده در همه ی راهپیمایی ها شرکت میکردند.
== فعالیت ها ==
فعالیت های انقلابی خود را از زمانی که دبیرستان میرفتند شروع کردند و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی با عضویت در بسیج و شرکت در دوره های نظامی و تخصصی بسیج قبل از شروع جنگ ،فعالیت خود را شروع میکند بعد از شروع جنگ نیز با بسیج در قسمت های مختلف پشتیبانی ان همکاری میکند از جمله فعالیت های ایشون میتوان به موارد زیر نام برد:

#در بخش های بیمارستان، هم به عنوان امدادگر و هم محافظ رزمنده‌ها و وسایلشان بوده اند
#به عنوان یکی از مبارزان با انواع گروهک‌ها در سطح شهر نیز بودند
#در پشتیبانی در بخش‌های پخت غذا و همینطور شستن لباس ها حضور داشتند
#به عنوان یک فرد مبارز با گروهک‌ها و یا هر نوع خرابکاری در هتل‌ها و زندان‌ها نیز فعال بودند
#در ستاد امر به معروف و نهی از منکر نیز بودند.
== شهادت همسر ==
ایشان در سال 1363با یکی از اقوام خود ازدواج میکند که همسر او نیز بعد از گذشت دو سال از زندگی مشترکشان در عملیات کربلای 4شهید میشود و بعد از 12 سال مفقودالاثر بودن ،زمانی که فرزندشان 12ساله بود پیدا میشوند.خانم سعیده عقیلی دارای یک فرزند پسر از شهید میباشد.
== پس از بازنشستگی ==
اکنون نیز بعد از تلاش و زحمات فراوان بازنشسته ی سپاه پاسداران میباشد که البته هنوز هم دست از تلاش برای خدمت به مردم برنداشته و '''یک کارگاه خیاطی راه اندازی کردن''' که در ان خانم هایی که وضعیت اقتصادی خوبی ندارند در ان مشغول میباشند.

== منبع ==
دفتر تاریخ شفاهی اهواز

[[رده: خوزستان]]
[[رده: اهالی اهواز]]
[[رده: عناصر]]
[[رده: زنان]]
[[رده: دفاع مقدس]]
[[رده: پشتیبانی جنگ]]

مقر امام زمان

2020-12-31T07:09:14Z

رعنا موی:

== پیشینه: ==
بیت الزهرا خانه یک پدر بزرگ و مادربزرگ مهربان و عاشق بود که وصیت کرده بودند بعد از اینکه به دیار باقی سفر کردند خانه پر از مهر و صفاشون کانون فعالیت های مذهبی و فرهنگی باشد.
تاسیس: با شهادت سردار بازسازی خانه کلید خورد و به نیت بیتالزهرای حاج قاسم در کرمان در تبریز با کمک های مردمی فعالیت ها شروع شد.
== اهداف بیت الزهرا: ==
زمینه سازی ظهور و تشکیل مقری برای بعد از ظهور امام زمان (عج). همچنین ایجاد وحدت بین حوزه و دانشگاه و اموزش دیدن خانواده ها و نسل جوان برای زندگی بهتر . انس اقشار جوان با قران و آشنایی با مبانی ناب قرآن و به کار بردن آنها در زندگی
== فعالیت های انجام گرفته: ==
امور خیریه، کلاس های قرآنی، کلاس های آموزشی(آموزش خانواده، مهدویت، مهارت های فکری با مبنای قرآنی و ... کمک های مومنان، مشاوره خانواده برای رفع مشکلات خانواده ها و...
این کلاس ها با اساتید کشوری و استانی برگزار می شود. همچنین در ایادو شهادت ها و مناسبت های مختلف در این مجموعه مراسم جشن و عزا برگزار می شود.
== مخاطب: ==
قشر دانشجو، طلبه و فارغ التحصیل
== منبع: ==
مصاحبه با خانم قاری زاده مسئول بیت الزهرا توسط خانم سیده فهیمه قادری در تاریخ 99/10/3- واحد تاریخ شفاهی دفتر مطالعات تبریز
[[رده:آذربایجان شرقی]]
[[رده: تبریز]]
[[رده:مراکز]]

کارهای داوطلبانه

2020-12-31T07:07:11Z

رعنا موی:

در خانواده‌ای مذهبی و پرجمعیت بزرگ شد. پدرش کارگر بود و در تحصیل و فعالیت‌های اجتماعی مشوق دخترانش.

خانوادگی در اکثر راهپیمایی‌های دوران انقلاب و کارهای پشتبانی دوران جنگ، شرکت می‌کردند.

دوران مدرسه از دانش‌آموزان فعال بود و سردسته‌ی فعالان، خواهر بزرگ‌ترش معصومه. فعالیت در انجمن اسلامی مدرسه، درگیری با دانش‌آموزان گروهکی و شرکت در فعالیتهای فرهنگی و مذهبی شهر کار همیشگی آنها بود.

بعد از فرمان امام برای تشکیل نهضت سوادآموزی، برای ریشه‌کنی بی‌سوادی داوطلب شد. به یکی از روستاهای آذربایجان شرقی اعزام شد و از نزدیک وضعیت زندگی روستاییان را دید. نبود امکانات بهداشتی و تحصیلی، کمترین‌شان بود. وقتی به‌خاطر وضعیت بد راه‌ها و عدم دسترسی به پزشک، بیماری شاگردش رو به وخامت رفت، آستین‌هایش را بالا زد و خودش از او پرستاری کرد. تازه فهمید راه طولانی در پیش دارد. آداب اجتماعی و فرهنگی و شرایط زندگی روستائیان، متفاوت‌تر از آن چیزی بود که فکرش را می‌کرد.

== منابع ==
مصاحبه خانم سمیه فیضی با خانم مریم عبدالسلامی اسکندانی . نهضت سوادآموزی. از طرف دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی آذربایجان شرقی (شهریور ۱۳۹۴)

[[رده:آذربایجان شرقی]]
[[رده:اهالی تبریز]]
[[رده:دفاع مقدس]]
[[رده: نهضت سواد آموزی]]
[[رده:زنان]]
[[رده:عناصر]]

رده:اهالی عجب شیر

2020-12-31T07:05:49Z

رعنا موی: صفحه‌ای تازه حاوی «رده: آذربایجان شرقی» ایجاد کرد

[[رده: آذربایجان شرقی]]

نهضت را بسیار دوست داشتم!

2020-12-31T07:05:38Z

رعنا موی:

سال ۱۳۴۰ در '''عجب‌شیر''' متولد شد. ورودش به دبیرستان همزمان با انقلاب بود. بعد از انقلاب، به کمک چند نفر از دوستانش انجمن اسلامی مدرسه را تشکیل داد. یک سال بعد به پیشنهاد امام جمعه‌ی عجب شیر، فرمانده بسیج فرهنگی خواهران عجب‌شیر شد. کارشان '''تبلیغ انقلاب اسلامی''' بود. از صبح تا عصر به روستاها می‌رفتند و برای مرم از انقلاب حرف می‌زدند. تبلیغ برای دختران ۱۶ ساله سختی‌هایی هم داشت؛ در بعضی از روستاها، مردم متعصب، با بیل و چماق و چوب دنبال‌شان می‌کردند.

بعد از مدتی تصمیم گرفت وارد '''نهضت''' شود. از صبح تا ظهر در '''سپاه''' کار می‌کرد و بعدازظهرها در نهضت تدریس داشت. ۱۹ ساله که شد، دادن خبر شهادت به خانواده‌ها هم به کارهایش اضافه شد. وقتی به خانه می‌رسید، به پدر اسم شهدای جدید را می‌گفت؛ شهدایی که بیشترشان را می‌شناخت.

بعد از ازدواج همراه همسرش راهی اهواز شد. ساکن خانه‌های سازمانی '''دشت آزادگان''' شدند. بیشتر روزها تنها بود. تصمیم گرفت دوباره وارد نهضت شود. تدریس یک آذری‌زبان برای عرب‌زبانان، کار دشواری بود. شاگردانش از اهالی روستاهای اطراف سوسنگرد و هویزه بودند. درس دادن در کپر و دیدن سختی‌های زندگی مردم عرب‌زبان مصمم‌ترش کرد.

سال ۶۲ پادگان خانه‌های سازمان مورد حمله هواپیماهای عراقی قرار گرفت. مدرسه‌ی پادگان تخریب شد و حدود 250 نفر دانش‌آموز به شهادت رسیدند. یکی از دستان همسرش براثر شوک این این بمباران، بی‌حس شد.

سال ۷۴ به تبریز آمد و کار در نهضت را از سر گرفت. روز دوم دچار گرفتگی پا شد؛ سرمازده شده بود. بدنش دیگر توان آب‌وهوای کوهستانی را نداشت. حدود هشت روز در بیمارستان بستری بود. اما تسلیم نشد؛ چون '''نهضت را بسیار دوست داشت.'''

== منبع ==
مصاحبه با خانم معصومه سیدیان از آموزشیاران نهضت سواد آموزی تبریز و اهواز، از طرف دفتر مطالعات جبهه‌ فرهنگی آذربایجانشرقی.(۸ تیر ۱۳۹۴)

[[رده:آذربایجان شرقی]]
[[رده:اهالی عجب شیر]]
[[رده:مبارزات انقلاب]]
[[رده:دفاع مقدس]]
[[رده:زنان]]
[[رده:نهضت سواد آموزی]]
[[رده:عناصر]]

خادم نمازجمعه‌ی تبریز

2020-12-31T07:03:54Z

رعنا موی:

وقتی انقلاب شد، '''مادر''' سه فرزند بود. سواد زیادی نداشت؛ اما با همراهی همسرش، تمام اخبار انقلاب را از طریق رادیو پیگیری می‌کرد. در اوج تظاهرات، چادرش را به کمر می‌بست؛ چوبی در دست می‌گرفت و درِ خانه‌اش را باز می‌گذاشت تا اگر کسی خواست از دست ساواک فرار کند جایی برای پناه گرفتن داشته باشد.

بعد از انقلاب برای درو گندم کشاورزان به روستاهای اطراف تبریز می‌رفت و تا شب کار می‌کرد. جنگ که شروع شد، در امور پشتیبانی مساجد فعالیت داشت؛ از پختن مربا و درست کردن ترشی تا قند شکستن و بسته‌بندی. بعد از مدت کوتاهی به فرماندهی پایگاه شهید مهدویِ مسجد دینی منصوب شد. مسجد دینی یکی از فعال‌ترین مساجد تبریز است.

خودش را خادم مصلی تبریز می‌داند. می‌گوید: «از اولین روز تشکیل نمازجمعه‌ی تبریز خادم نماز جمعه بودم و تا امروز هم خادمش هستم.» از بدترین خاطراتش، ترور آیت‌الله مدنی است.

خانم فاطمه عباسی ۷۶ ساله هنوز هم پرجنب‌وجوش و فعال در میدان‌های مختلف حضور دارد.

== منبع ==
مصاحبه‌ی الهه آخوندزاده با خانم فاطمه عباسی. کشف حجاب. از طرف دفتر مطالعات جبهه‌ی فرهنگی آذربایجان شرقی. (مهر ۹۹)

[[رده:آذربایجان شرقی]]
[[رده:اهالی تبریز]]
[[رده:زنان]]
[[رده:مبارزات انقلاب]]
[[رده:دفاع مقدس]]
[[رده:پشتیبانی جنگ]]
[[رده:عناصر]]

رده:اهالی هریس

2020-12-31T07:02:33Z

رعنا موی: صفحه‌ای تازه حاوی «رده:آذربایجان شرقی» ایجاد کرد

[[رده:آذربایجان شرقی]]

خانم مرتضوی، قبل و بعد از ۸ سالگی

2020-12-31T07:02:11Z

رعنا موی:

خانم مرتضوی '''۸ سال اول زندگی''' خود را در تهران زندگی کرد. پدرِ ارتشیِ خانواده، فرزندان خود را به سبک اروپایی بزرگ می‌کرد. مهمانی‌ها، تفریح‌ها و همه‌ی مشاهدات دختران خانواده به سبک اروپایی بود.

وقتی پدر فوت می‌کند، سرپرستی ایشان و خواهر بزرگترشان به پدر بزرگِ پدری سپرده می‌شود. دورانِ '''زندگیِ بعد از ۸ سالگی'''، در هریس شروع می‌شود. خانواده‌ی جدید، مذهبی و تا حدی هم انقلابی هستند.
'''«عمویم اعلامیه‌های امام را به خانه می‌آورد. ما یک شب نشستیم؛ کاربن گذاشتیم و از روی اعلامیه‌ها نوشتیم. بعد رفتیم کوچه و یکی یکی داخل خانه‌ها انداختیم. به خیال خودمان، داشتیم برای انقلاب فعالیت می‌کردیم.»'''

بعد از انقلاب هر دو برای همکاری با جهاد برای درو کردن گندم کشاورزان داوطلب می‌شوند. '''«یکبار به یکی از روستاهای بستان‌آباد رفتیم. چون بلد نبودم، داس محکم به پایم خورد! دستم آنقدر تاول زده بود و درد می‌کرد!»'''

تشکیل و همکاری با انجمن اسلامی مدرسه، درگیری با گروهک‌ها در مدرسه، کمک به پخش اقلام غذایی بین مستضعفین از طرف دفتر '''آیت‌الله مدنی''' و پرستاری از مجروحینِ جنگیِ بستری در بیمارستان‌های تبریز از دیگر فعالیت‌های این دو خواهر بود.
'''«دبیرستانی که بودم از سال دوم جنگ برای کمک به رزمنده‌ها به بیمارستان سینا رفتم. به مدت دو سال شیفت شب را می‌رفتم؛ از هفت عصر تا صبح. همه پزشک‌ها و پرستارها معمولا شب را می‌خوابیدند؛ ولی ما بیدار می‌ماندیم»'''
وقتی به عنوان مربی امورتربیتی وارد آموزش و پرورش شدند، سن کمی داشتند. اما جرات و جسارت جوانی باعث می‌شد فعالیت‌های مدرسه همیشه پر رونق باشد.

== منابع ==
مصاحبه‌ی خانم ناهید بشیری با خانم مرتضوی (بازنشسته‌ی آموزش و پرورش) فعالیتهای امورتربیتی دهه ۶۰. از طرف دفتر مطالعات جبهه‌ی فرهنگی آذربایجانشرقی. (خرداد ۹۴)

[[رده:آذربایجان شرقی]]
[[رده:اهالی هریس]]
[[رده:مربیان پرورشی]]
[[رده:جهاد سازندگی]]
[[رده:زنان]]
[[رده:دفاع مقدس]]
[[رده:عناصر]]

بانوی همیشه در صحنه‌ی آذربایجانی

2020-12-31T07:00:36Z

رعنا موی:

زمانی‌که خانم‌ '''نسرین پیرسمساری''' با شروع انقلاب وارد صحنه‌ی خدمت شد، دختری ۱۶-۱۷ ساله بود. امروز بعد از بازنشستگی همچنان '''بانویی همیشه در صحنه''' است.
[[پرونده:81134518-5644557.jpg|بندانگشتی|چپ|خانم نسرین پیرسمساری]]

جوان که بود همراه چند تن از دوستان انقلابی‌اش انتظامات نمازجمعه تبریز شد. در آن ایام شاهد اتفاقات زیادی بود؛ از درگیری‌های خلق مسلمان تا دستگیری تروریست انتحاری.
وقتی برای درو گندم به روستاها می‌رفتند با خود یک اسلحه‌ی ژ۳ می‌برد تا بعد از کار، زیر سایه‌ی مینی‌بوس برای بچه‌ها آموزش اسلحه بدهد.
فرمان امام برای ریشه کنی بی سوادی که را که شنید در کنار فعالیتهای دیگر وارد نهضت سوادآموزی هم شد.
وقتی برای خدمت به جبهه راهی اهواز شد، فقط ۲۰ سال داشت. همسرش رزمنده‌ی خط مقدم و خودش رزمنده‌ی پشت جبهه بود. وقتی برادرش دکتر منوچهر پیرسمساری شهید شد، لیلی همکار مسیحی نسرین تصمیم گرفت مسلمان شود. به نسرین گفته بود: '''تنها مذهبی که فرهنگ شهادت دارد، تشیع است.''' نسرین و خواهرش پری، لیلی را راهنمایی می‌کنند تا پیش یکی از علمای تبریز شهادتین را بگوید.
امروز بازنشسته‌ی آموزش و پرورش است؛ اما ۱۲ مسئولیت ستادی دارد. از زکات و خیریه و موکب گرفته تا ریاست جمعیت بانوان فرهیخته آذربایجان، همکاری با هیئت منصفه‌ی مطبوعات استان و شورای نگهبان.
در ایام کرونا یکی از بزرگترین پایگاههای تولید و توزیع ماسک در تبریز را مدیریت می‌کرد. هر ماه تهیه و توزیع بسته های غذایی و کمک به خانواده های آسیب دیده را پیگیری می‌کند و هنوز در صحنه حاضر است.

== منبع ==
مصاحبه ی زهرا رحیمی با خانم پیرسمساری. پروژه خاطرات همسر شهید علی تجلایی. از طرف دفتر مطالعات جبهه فرهنگی آذربایجانشرقی (شهریور ۹۹)

[[رده: آذربایجان شرقی]]
[[رده: اهالی تبریز]]
[[رده: مبارزات انقلاب]]
[[رده: دفاع مقدس]]
[[رده: کرونا]]
[[رده: عناصر]]
[[رده: زنان]]
[[رده:نهضت سواد آموزی]]

رده:اهالی مراغه

2020-12-31T06:59:23Z

رعنا موی: صفحه‌ای تازه حاوی «رده:آذربایجان شرقی» ایجاد کرد

[[رده:آذربایجان شرقی]]

پدر و پسری که با هم شهید شدند

2020-12-31T06:58:55Z

رعنا موی:

'''حیدرعلی امانی''' در یک خانواده‌ مذهبی، در روستایی از توابع مراغه متولد شد. فرزند بزرگ خانواده بود. بعد از فوت پدر، مادرش کلثوم، کار در منزل دیگران را به عهده گرفت و حیدر ده ساله، در مغازه کفاشی، شروع به کار کرد تا دو برادر کوچکترش به تحصیل مشغول شوند.

کار در شهرداری، حاصل وساطت مادر با یکی از زنان با نفوذ شهر بود که بعدها این وساطت به وصلت حیدر با دختر خانواده منجر شد. حاصل این وصلت، شش فرزند بود؛ سه دختر و سه پسر.
حیدر در سی سالگی به همراه همسرش کتب دبستانی را خواند تا توانست مدرک سیکل را دریافت کند. به تحصیل فرزندانش اهمیت زیادی می‌داد. این کلام او به گوش همه اهل خانه آشنا بود:«اگر شده کتم را هم می فروشم و شما را به دانشگاه می فرستم.»

او آشنا به مسائل روز و سیاست بود. کسی از اهل خانه حق نداشت صدای اخبار را کم کند. در جریان انقلاب، این شناخت و آگاهی او به اوج خود رسید. با شنیدن اولین ندای انقلاب، بی‌درنگ در صف انقلابیون جای گرفت. حیدر به قامت بلند و صدای مردانه شهره بود و پسرش بهرام به بازوان ابوالفضلی. جای حیدر به خاطر قدش در صف اول تظاهرات سال‌های ۵۶ و ۵۷ بود. حیدرِ آشنا به شب بیداری، شبها‌ کمپ پاسداری به پا کرده بود و به گشت‌زنی و نگهبانی در محلات می‌پرداخت و روزها بدون اطلاع خانواده، در تظاهرات شرکت می‌کرد. ولی پسرانش را از این کار منع می‌کرد و می گفت: «اینها رحم نمی‌کنند. وظیفه شما فقط درس خواندن است. این کشور به مغز بیشتر نیاز دارد تا به فرد». پسرانش مخفیانه در تظاهرات بودند و این پنهان کاری ادامه داشت تا روزی که یکی از پسران، پدر را در صف اول شناسائی کرد. بعد از آن، پدر و پسران، در کنار هم در بطن سیل جمعیت بودند.

ایام شروع جنگ، بهرام سرباز شده بود. حیدر در دوران بازنشستگی، ماشینِ کمپرسی را شریکی خریداری کرد. هر ازچند گاهی با این ماشین، محموله‌های هدایای مردمی را بار می‌زد و به جبهه می‌برد.
ماجرای حصر کردستان و نقده و مهاباد توسط دمکرات‌ها که پیش آمد، حیدر، وخامت اوضاع را می‌دید و می‌شنید. چند روزی بود که از بهرام بی‌خبر بود و خبر تنگ تر شدن محاصره، باعث شد عازم منطقه شود.

کسی از آن مهلکه خونین زنده نمانده بود که شرح ماجرا را نقل کند. '''پدر و پسر در کنار هم شهید شدند.''' گلوله ای بر سینه‌ی '''شهید حیدر امانی''' نشسته بود و پیشانی کبود '''شهید بهرام امانی'''، حاکی از آن بود که بازوان ابوالفضلی‌اش در زمان افتادن به کمکش نرسیده بودند.

== منبع ==
[https://navideshahed.com/fa/news/445073/%D8%AD%DB%8C%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%DB%8C%DA%A9-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C حیدر، قهرمان یک قصه‌ی واقعی (10 بهمن 1397)]

[[رده: آذربایجان شرقی]]
[[رده: اهالی مراغه]]
[[رده:پیش از انقلاب]]
[[رده: دفاع مقدس]]
[[رده: شهدا]]
[[رده: عناصر]]

بانوی همیشه در صحنه‌ی آذربایجانی

2020-12-31T06:56:37Z

رعنا موی:

روستازاده‌ای که شهید امنیت شد

2020-12-31T06:54:51Z

رعنا موی:

طبیعت '''روستای «کهنمو»''' از دیار اسکو مهد پرورش مردانی بود که سرافرازی را از کودکی مشق می کردند و '''شهید محمود جدیری کهنموی''' درسال 1325 در این دیار شریف قد کشید و در آنجا به مدرسه رفت . ششم ابتدایی بود و طوفان انقلاب که همه ی کشور را در می نوردید او نیز به امواج خروشان مردم بیدار دل پیوسته و تعهد خود را به اسلام و دِینش را به انقلاب ادا نمود .

[[پرونده:2CYn6m.jpg|بندانگشتی|چپ|سرگرد پاسدار شهید محمود جدیری کهنموئی]]

روحش را عشق به اهل بیت چنان آسمانی کرده بود که با نوای مداحی اش قلب ها عاشورایی می گشت . اراده و تعهد ی که در دل داشت اورا به عرصه های تلاش و دفاع از حریم عزت و اقتدار اسلام و ایران کشید و در سال 1357به استخدام کمیته ی انقلاب اسلامی سابق در آمد .

در سال 1364 در راه دفاع از امنیت و اقتدار ایران زمین و کوتاه کردن دست بیگانگان و منافقان کوردل از کوچه های شهر واستانمان پس از جانفشانی تمام در یک درگیری نفس گیر با '''منافقان'''، در پلیس راه تبریز –آذرشهر به فیض '''شهادت''' نایل گشت و برگی از تاریخ عزتمند این مرزوبوم را به خون سرخش برای آیندگان به غیرت و شکوه به یادگار گذاشت.

== منبع ==
[https://virgool.io/@shahidjodeiry/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%AD-%D8%A7%D9%87%D9%84%D8%A8%DB%8C%D8%AA-%D8%B9-%D8%B3%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87%D9%86%D9%85%D9%88%D8%A6%DB%8C-otcslgxlc1cr زندگینامه مداح اهلبیت (ع) سرگرد پاسدار شهید محمود جدیری کهنموئی]

[[رده:آذربایجان شرقی]]
[[رده:اهالی اسکو]]
[[رده:روستای کهنمو]]
[[رده:شهید ترور]]
[[رده:منافقین]]
[[رده:شهدای امنیت]]
[[رده:ملت قهرمان]]
[[رده:عناصر]]